Nooit wilde iemand hoer worden in het kringgesprek op school. Prinses, dat wel. En dierenarts, zangeres, moeder of dolfijnentrainer. Dat leek me allemaal niets. Ik wilde ‘iets met mensen’.

‘Iets met mensen’ wordt het ook. Ik begin als receptionist en klim met de jaren op naar een managementfunctie, maar een eigen team en prima salaris bevredigen mijn zucht naar spanning nauwelijks. En dan besluit ik, volkomen uit het niets en puur voor de kick, om naast mijn kantoorbaan te gaan dinnerdaten. Voor vijftig euro per uur ga ik uit eten met een dame of heer. Ik ben onderhoudend in een restaurant of bioscoop of laat desgewenst mijn stad of een museum zien.