Zon, zee, strand … en rampspoed. Voor je een cocktail achter de kiezen hebt, zit je al met een kotsende kleuter of een man die gillend een zee-egel uit zijn voet plukt. Weg droomvakantie, hallo nachtmerrie.
In de rubriek Vakantieleed vertellen vrouwen over de vakantie die ze liever vergeten, maar nog altijd op hun netvlies gebrand staat.
Wie
Britt* (nu 40)
Plaats van bestemming
Spanje
Hik(je) op de weg
Geld en een broodje kaas
“Een aantal jaar geleden lag ik in scheiding. Vanwege de crisis op de woningmarkt woonden we echter nog wel samen, en we waren op hetzelfde moment drie weken vrij. Omdat ik het niet zag zitten om al die tijd met hem in één huis te zitten, plaatste ik een oproep op Facebook: ‘Heeft iemand zin om mee op vakantie te gaan?’ Een vriendin reageerde enthousiast, en stelde voor om samen naar Spanje te gaan. Ik wilde altijd al een keer naar Barcelona, dus stelde ze Malgrat de Mar voor: een kustplaats met een goede treinverbinding.
Zij was daar vaker geweest, sprak goed Spaans en boekte voor ons een hotel met halfpension: inclusief ontbijt en diner. Ik vond alles goed, zolang ik maar niet hoefde te koken. We kwamen zaterdagavond laat aan en hadden de zondag even nodig om te acclimatiseren: we wandelden alleen wat door het dorp. Nadat we maandag naar de botanische tuinen waren geweest, bezochten we een avondmarkt in het dorp. Mijn reisgenote kocht zich daar helemaal suf aan souvenirs, waardoor al haar geld op de tweede vakantiedag eigenlijk al op was.
Ze had nog maar een tientje over voor de rest van de week, terwijl we ook nog naar Barcelona zouden gaan. Ik dacht toen wel: je bent hartstikke gek, maar je moet het zelf weten. Ik moest vervolgens wel elke dag haar lunch betalen. In Spanje is dat gelukkig niet zo duur: vijf euro voor twee broodjes en twee flesjes water. Ook heb ik de treintickets naar Barcelona gekocht omdat haar creditcard het niet deed, en stoelen en extra bagage gereserveerd voor de terugvlucht. Op de heenweg hadden we dat niet gedaan, terwijl mijn vriendin vliegangst heeft. Ik wilde niet dat ze weer alleen zou moeten zitten.”
Meen je niet: dít vermijden steeds meer Nederlanders bij het boeken van een vakantie
“Op de laatste echte vakantiedag gingen we naar Barcelona. Mijn reisgenote had inmiddels geld van haar vriend gekregen. Voordat we op de trein stapten, kocht zij dus twee broodjes kaas en twee flesjes water voor ons. Onderweg was het bloedheet en was eten niet toegestaan. Anderhalf uur later stonden we op een plein in Barcelona. Ik doe de folie eraf, en zie alleen maar vieze, gesmolten kaas. Nou, dat hoefde ik niet. Ik wilde het broodje weggooien, maar dat mocht niet. Mijn vriendin had er tenslotte voor betaald, zei ze: net als voor ‘heel veel andere dingen’, en dan had ze óók al de hele vakantie moeten regelen.
Nou, toen brak mijn klomp. Zij had één lunch betaald, verder helemaal niets. Ik zei dan ook: ‘Pardon? Wie heeft ervoor gezorgd dat wij iedere middag kunnen lunchen? Dankzij wie staan we nu in Barcelona? En wie heeft geregeld dat we morgen naast elkaar in het vliegtuig zitten en dat we extra bagage mogen meenemen?’ Ik heb het broodje toen maar aan haar gegeven, en vervolgens stonden we wat ongemakkelijk en zwijgend tegenover elkaar. Tot ze zei: ‘Zullen we verdergaan?’ Ik stemde daarmee in, tot ze na vijf minuten ineens als een klein kind om mijn nek hing. ‘Zijn we nu weer vriendinnetjes?’, vroeg ze.
Ik was nog steeds pissig, dus zei ik: ‘Nu nog even niet, laat me maar even. Dat komt wel weer.’ In dat geval konden we beter alleen verder gaan, zei ze. Makkelijk praten. Terwijl zij precies wist waar ze naartoe moest, kende ik de stad niet. Omdat ik niet het type ben om alleen op pad te gaan, ben ik meteen weer op de trein terug gestapt. Ik heb dus bijna niets van Barcelona gezien.”
Emmy (60) boekte zonder te weten een resort voor swingers: 'Ik keek ineens recht in iemands zaakje'
“Mijn reisgenote wilde nooit uit eten, omdat het hotel inclusief diner was. Dat vond ze geldverspilling. Prima, maar die avond appte ze ineens dat ze nog steeds in Barcelona zat. Kennelijk wilde ze nu ineens wél voor een restaurant betalen. Toen dacht ik wel: stik er dan maar in, ik ben er helemaal klaar mee.
Toen ik die avond na een rondje lopen weer op de kamer kwam, lag ze al in bed met het licht uit. We hebben toen nog even lopen ruziën omdat ik de deur naar het balkon dichtdeed, terwijl zij ‘m open wilde houden. Uiteindelijk heb ik de sleutel onder mijn kussen gestopt omdat ze ‘m maar open bleef doen: opgelost.
De volgende dag hebben we niet meer met elkaar gesproken, ook niet in het vliegtuig. Haar vriend zou ons van het vliegveld halen en thuisbrengen, maar omdat ik dat niet zag zitten, belde ik een vriend. Toen ik thuiskwam, zag ik dat ze me van Facebook had verwijderd: de plek waar onze vakantie was begonnen. Vervolgens hebben we eigenlijk geen contact meer gehad, tot we elkaar een paar jaar geleden weer tegenkwamen op sociale media. We hebben het toen uitgepraat, maar echte vriendinnen zijn we niet meer geworden.”
Of jouw reisgenoot nu ook al op de tweede vakantiedag al haar geld verbrast had, of je dankzij autopech vast kwam te zitten op de verkeerde plek: wij zijn benieuwd naar jouw verhaal. Zo werd Linda voor duizend euro per nacht overspoeld door ongedierte, en werd Claudia’s familievakantie met bevriende singles en hun kinderen al snel een groot zuipfestijn: “Een van hen sliep maar één nacht in de villa, de rest bracht hij bij een vrouw door.”
Heb jij ook zo’n vervelende reis achter de rug? Wat het ook was dat jouw vakantie verpestte, we horen graag je verhaal. Stuur onder vermelding van ‘Vakantieleed’ een samenvatting plus je naam en je leeftijd naar lezer@linda.nl en wie weet sta je binnenkort op LINDA.nl. Dit kan eventueel ook anoniem.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
*Britts naam is gefingeerd. Haar echte naam is bekend bij de redactie.
Nora (34) ging op 'skivakantie des hels': 'We vroegen ons telkens af wie het volgende slachtoffer zou zijn'
