Roadtrip Corsica: ‘Na iedere bocht wacht weer een nieuw, spectaculair uitzicht’

Dat bepaalde plekken op Corsica sterk doen denken aan Yosemite of Zion National Park in de Verenigde Staten, is nogal een uitspraak. Of dat de kabbelende rivieren met daarachter besneeuwde berg­toppen je even meenemen naar Canada en de witte stranden met lichtblauw water niet onderdoen voor die op de Caraïben. Toch mag je die vergelijkingen rustig maken, want het eiland voelt als een van de best bewaarde geheimen van Europa. Tel daarbij op dat de lokale keuken een mix is van de Franse fine fleur en Italiaanse dolce vita én dat er pastel­kleurige dorpen en bruisende steden zijn – en je wilt er liever vandaag dan morgen naartoe.
Met de auto op de ferry vanuit Nice ben je er het snelst (vier uur). Heb je meer tijd, dan kun je de overtocht ook maken vanuit Marseille, Toulon, of diverse plaatsen aan de Italiaanse kust. Vliegen duurt twee uur, tussen half april en eind oktober gaat er een rechtstreekse vlucht vanaf Rotterdam. Zorg in elk geval dat je ter plaatse vervoer tot je beschikking hebt, want Corsica heeft te veel moois om op één plek te blijven. Het eiland ligt ten zuiden van het Franse vasteland, boven Sardinië, en is ruim 180 kilometer lang en 80 kilometer breed. Al zeggen kilometers hier niet zo veel: Corsicanen bespreken de afstanden in reistijd. Door de slingerende bergwegen beweeg je je hier alles­behalve snel, maar daar staat tegenover dat na iedere bocht weer een nieuw, spectaculair uitzicht wacht.

De populairste plekken van het eiland liggen doorgaans tussen de twee en drie uur rijden van elkaar en de wegen zijn goed. Huur je een auto, neem dan vooral een automaat – wel zo fijn met al die hellingen en bochten. In een week tijd kun je het hele eiland over, maar om op je gemak te genieten, trek je er liever twee weken voor uit. Minder tijd? Maak dan een keuze voor het noorden of het zuiden en ga een dag of vijf.

BEETJE FRANS, BEETJE ITALIAANS
Aan veel dingen is te merken dat je op een Frans eiland bent: denk aan usual suspects zoals een boulangerie op elke straathoek, de ruime keuze aan goede wijn en kaas en de soms moeizame gesprekken in het Engels. Toch kom je hier met een beleefd bonjour al een heel eind. Daarnaast bespeur je Italiaanse invloeden in de keuken en architectuur. Dat komt onder meer door de vijfhonderd jaar waarin de Genovezen het eiland bezetten. Maar met Sardinië als onderbuur en de Toscaanse kust op veertig kilometer afstand, is Italië nooit ver weg. Die mix van invloeden heeft geleid tot een romantisch, pastelkleurig straatbeeld, waar de terrassen zich dagelijks vullen met levensgenieters; een kopje koffie met iets erbij voor het werk en een glas wijn erna zijn hier de normaalste zaak van de wereld.

Onze roadtrip start in Ajaccio, de relaxte hoofdstad aan de westkant, met straten vol wapperende, gekleurde vlaggen. Hier kom je voor een apéro én een portie geschiedenis, want dit is de geboorteplaats van generaal en dictator Napoleon Bonaparte (1769-1821).
In een van de vele goede restaurants of op de dagelijkse markt Marché d’Ajaccio maak je kennis met de Corsicaanse keuken. Die bestaat uit allerlei soorten vlees en charcuterie, maar je komt daarnaast opvallend vaak brocciu (kaas van schapen- of geitenmelk) en chataigne (kastanje) als ingrediënt tegen. Cannelloni en ravioli staan ook veel op de kaart. Bezoek in Ajaccio de eerste van vele forten die het eiland rijk is en maak een ritje naar Pointe de la Parata. Na een wandeling van tien minuten kun je hier een prachtige zonsondergang zien met uitzicht op de eilanden-groep Îles Sanguinaires.
Na tweeënhalf uur rijden arriveren we in Bonifacio, kuststad in het zuiden. Hier moet je alleen al heen om het ommuurde stadscentrum te zien liggen; volledig gebouwd op de kliffen geeft dit een even indrukwekkend als ijzingwekkend uitzicht. Rond Bonifacio kun je prachtig wandelen met uitzicht op de immense zee en de witte kalksteenrotsen. In de buurt vind je een aantal van de mooiste stranden van het eiland: van Plage de la Tonnara tot Plage de Saint-Antoine. Plage de Santa Giulia en Plage de Palombaggia (uitgeroepen tot het mooiste strand van Corsica én een van de mooiste van Europa) liggen dichter bij Porto-Vecchio, een gemoedelijk stadje met levendige haven, waarvandaan je na een korte wandeling in het iets hoger gelegen centrum belandt. Het is er heerlijk struinen langs talloze winkels en op elke hoek vind je een gezellig restaurant, maar houd er wel rekening mee dat het er ’s zomers druk kan zijn.

MAN, WAT MOOI
Van de exotische kust gaan we naar de bergen in het binnen­land. Vanuit Porto-Vecchio rijd je via de oostkust omhoog naar Corte, een wonderschone rit. Een kabbelende rivier naast de weg (waar je bij warm weer perfect in kunt afkoelen), dennenbomen waar je maar kijkt en besneeuwde bergtoppen in de verte. Wist je trouwens dat er vier skigebieden op het eiland zijn? Skiën en zwemmen in zee kan hier dus gewoon op één dag. Hoe dichter je bij Corte bent, hoe meer je het gevoel hebt regelrecht een schilderij in te rijden. Deze universiteitsstad is tegen een berg gebouwd met een citadel die er nog verder bovenuit piept. Alleen al voor het uitzicht is de stad een tussenstop waard.
Daar komt nog bij dat de route van Corte naar Piana (via Évisa) wat ons betreft de indrukwekkendste van het hele eiland is. Het is soms even billenknijpen – smalle weggetjes met vangrails, gemaakt van een paar stenen – maar die landschappen … och. De route brengt je langs grote rotspartijen en uitgestrekte bossen; wees niet verbaasd als er naast berggeiten en koeien ook Corsicaanse zwijntjes over de weg wandelen.

En dan doemt ineens die azuurblauwe zee weer op: elke kilometer is genieten. De laatste etappe van de rit gaat door het Unesco Wereld-erfgoed Calanches de Piana, met grillige rode rotsen die kaarsrecht in zee verdwijnen. Met de auto ben je er zo doorheen, dus hier wil je absoluut een wandeling maken.
Tot slot rijden we alweer noordwaarts en zijn we het eiland bijna rond. Via de citadel van Calvi en het knusse kustplaatsje L’Île-Rousse belanden we in Bastia, misschien wel de leukste stad van het eiland, die voelt als een ons-kent-onsdorp. Dit is de plek om te shoppen en lokale producten voor thuis in te slaan: van honing tot canistrelli (Corsicaanse koekjes) en de lokale dranken Cap Corse Mattei – te vergelijken met port – en cedratine, een Corsicaanse variant op limoncello.
Ben je het rijden nog niet zat? Stap dan nog één keer de auto in om vanuit Bastia het noordelijk gelegen schiereiland Cap Corse rond te toeren. Rijd tegen de klok in voor de mooiste uitzichten en verwonder je nog een laatste keer over dit schitterende eiland.•

Dit artikel is afkomstig uit LINDA.256 Moedermaffia lees hier het hele magazine.

‘Eindeloos veel cultuur, leuke buurtjes en waanzinnig lekker eten’Lees ook