Binnenkijken bij Monique des Bouvrie: 'Nu Jan er niet meer is, heb ik het huiselijker gemaakt'

SAMEN IS LEUKER “Wees lief voor je huis. Ik houd het altijd opgeruimd, zorg voor verse bloemen en een paar uur voordat ik naar bed ga, steek ik in de slaapkamer alvast de geurkaarsen van mijn eigen lijn aan. Ik houd van oudh-achtige, oriëntaalse geuren. Waar het om gaat: maak het ook gezellig als je alleen bent. Los daarvan is dit huis te groot voor mij geworden. Ik hoop op termijn iets nieuws te kopen, met Otto. Samen is het toch leuker.”
BEETJE AANTUTTEN “Jan was er niet zo’n fan van als ik allerlei accessoires en verzamelingen in huis neerzette. ‘Getuttemerul’, noemde hij dat. Nu hij er niet meer is, heb ik het huiselijker gemaakt. Er staan oude lp’s, beschilderde wijnflessen, Jans zilveren schoenen en een verzameling luciferdoosjes. Ik heb ook de Platner Chairs van Knoll neergezet. Jan vond ze maar niks, terwijl ik het juist een prachtig ontwerp vind.”

VIER WIJD “Ik houd van objecten die iets bijzonders uitstralen. Zoals de leren stoel met vingers, geïnspireerd op de handschoen van de legendarische honkballer Joe DiMaggio. Hij zit nog heerlijk ook.”
VOOR DE TROEP “De keuken is de centrale plek in het huis. Ik zorg dat die altijd helemaal aan kant is. Alle lege glazen of vuile borden gaan zo uit het zicht de pantry in, waar ik een extra troepkeuken heb. Ideaal, hoef je daar tijdens etentjes niet naar om te kijken.”
BLIJVEN SCHUIVEN “Ik houd ervan als de zithoek aanvoelt als de lobby van een lekker hotel. De roestkleurige Cassina-bank verplaats ik soms, of ik creëer nieuwe hoekjes, met aan de muren sowieso bijzondere kunst; dat maakt een grote oppervlakte sfeervol.”
JAPANDI “Veel mensen vinden het lastig om uit hun comfortzone te stappen. In de meeste interieurzaken zie je tegenwoordig zo ongeveer alles in zandtinten, taupe of hout. De Japandi-trend is prachtig, maar ook erg veilig. Ik probeer onze cliënten te stimuleren toch iets geks te doen. Bijvoorbeeld met opvallende kleuren, zodat je omgeving net zo bijzonder wordt als jijzelf.”

HIJ WILDE KOFFIE “Toen ik op een zaterdagochtend voor openingstijd bij de studio aankwam, stonden daar twee mannen voor de deur. Ze zouden een rally gaan rijden, maar waren te vroeg: of ze misschien een kop koffie konden krijgen? Dezelfde middag kwam ik ze tegen bij een boekpresentatie, waar ik vervolgens met een van hen in gesprek raakte. Een paar weken later werd de koffie wijn, daarna volgde een etentje en nu rijd ik heen en weer tussen Otto’s appartement in Amsterdam en mijn huis in Naarden.”
WEG ERMEE “Ik begrijp niet goed dat mensen in hun keukens en badkamers nog steeds losse prullen­bakken hebben staan. Werk ze gewoon weg in kasten, dat staat toch veel netter? Zoals ik ook altijd de ­stickers van het fruit pluk, wat veel gezelliger oogt, de flessen in mijn ijskast met het etiket naar voren neerzet en altijd sfeerverlichting aan heb.”

VEEL SPANNENDER “Verlichting is vaak een dingetje, merk ik als ik bij mensen thuis kom. Mijn tip: zet eens een paar vloerspotjes neer, dat maakt het spannend. Tegenwoordig zijn er oplaadbare spots te koop, die mooi warm ledlicht geven. Voor het beste effect zet je ze achter een stoel, beeld of plant.”
ONTSPULLEN “Na de dood van Jan ben ik gaan opruimen. Ik had zes serviezen: wat moet je ermee? Het geeft lucht als lades en kasten niet meer zo vol zitten. Dat ontspullen zou ik eigenlijk ook in mijn kleedkamer moeten doen. Maar ja, mijn metalen jurkje van Paco Rabanne doe ik toch nog niet weg, al draag ik het niet meer.”
ALTIJD MEE “Jan en ik kregen van Vitra een Eames-stoel die wit was gespoten, met donkerrode leren bekleding. Daar is wereldwijd maar één exemplaar van, dus zo’n uniek stuk gaat zeker mee naar een nieuw huis. Net als de blauwe sculptuur van Yves Klein, waar Jan ook zo gek op was.”

HELEMAAL WIT “De slaapkamer was jarenlang helemaal wit, daar heb ik nu houttonen aan toegevoegd. Het kleed op de vloer komt uit mijn eigen collectie, net als het witte katoensatijnen beddengoed. Ook mijn handdoeken zijn altijd wit: dat oogt lekker fris. Af en toe op negentig graden wassen, met wat Vanish erbij en het blíjft mooi kraakwit.”
STRUIKELAARS “In de slaapkamer staan de rotan hakken die ik ooit van Jan Jansen kreeg. Je breekt er je enkels op, dus ik heb ze maarneergezet als kunstobject.”

COCON “Telefoongesprekken voer ik meestal vanuit de Ball Chair van de Finse ontwerper Eero Aarnio. Ten eerste zit-ie goed, maar het geluid lijkt ook rond te gaan in de stoel, wat een heel geborgen gevoel geeft.”
MAMA PAST OP “Omdat het huis zo groot is en ik voor mijn werk vaak op reis ben, bewaken mijn moeder Gerdie en haar man het fort als ik weg ben. Ze is inmiddels 84, maar nog superfit. Ze golft, scheurt rond in haar Mini en heeft altijd een volle agenda.”
INSPIRATIE “Op social media volg ik @condenasttraveller om te bekijken welke plekjes ik nog wil zien, @dishingouthealth vanwege de heerlijke, gezonde recepten, @celestebarber als ik even wil lachen en voor de visuele inspiratie @hungermagazine en @flamingo_estate.”

STIL “Mijn huis, officieel villa de Bergerac uit 1911, staat in de stille verkoop. Het is een huis voor een gezin, voor mensen die graag paarden houden of een bedrijf aan huis hebben.”
DE EERSTEN “Ik weet nog dat ik in Los Angeles de meubels, vazen en kaarsen van Jonathan Adler ontdekte. Wij waren de eersten die zijn lijn in Nederland verkochten, maar inmiddels zie je zijn werk overal. Het is dus belangrijk nieuwe ontdekkingen te blijven doen. Studio Des Bouvrie verkoopt nu ook de met bladgoud geverfde maskers van Roosje van Donselaar, keramiek van ex-tv-presentator Bert Kuizenga en het metallic werk van Rudy Nieuwenhuis.”
VAN GOEDE HUIZE “Jan was twintig jaar ouder, Otto is vijf jaar jonger. Ik heb veel vriendinnen met jongere mannen, misschien omdat wij allemaal nog zo veel energie hebben. Otto zegt het weleens: je moet van goeden huize komen om jou bij te kunnen houden.”
ODE AAN JAN “Ik heb voor Het Arsenaal Jans allereerste Gelderland-bank bekleed met een goudkleurige stof van de Belgische decorateur Jean-Philippe Demeyer, waar ogen op zijn geborduurd. Ik zag die voor het eerst op de omslag van Demeyers boek Fearless Living en heb de stof toen bij hem besteld. Daardoor is Jans iconische bank nog meer een kunstobject geworden. Ik geef ook nog steeds colleges op het ROC Jan des Bouvrie-college, om de nalatenschap van Jan door te geven.”•