‘Snoeperige, pastelkleurige huizen, kronkelende straatjes: elke hoek is een foto waard ’

De Romeinse god Hercules, zo vertelt de mythe, raakte stapelverliefd op een nimf met de naam Amalfi. Net toen het leek alsof hun liefde eeuwig zou duren, sloeg het noodlot toe en stierf Amalfi plotseling, terwijl Hercules in diep verdriet achterbleef. Hij was vastbesloten haar te begraven op wat hij beschouwde als de mooiste plek ter wereld: de strook land niet ver onder Napels, tussen Sorrento en Salerno.
Hercules vernoemde de plek naar zijn grote liefde en de Amalfikust bleef voor eeuwig de streek waar de zee het zand en de rotsen kust.
De divina costiera – goddelijke kust – ziet er snoeperig uit, met pastel­kleurige huizen die als legoblokjes tegen steile rotswanden zijn geplakt. Rijendikke ligstoelen en gestreepte parasols op de stranden, ­geweldige luxehotels, kronkelende straten, boetieks met linnen jurken en ­hand­beschilderd keramiek, piazza’s met pijnbomen voor wat koelte. Elke hoek een foto waard. Drink een aperitief met limone sfusato; citroenen groot, sappig en dik met een geurige schil vol etherische oliën. In Franco’s Bar in hotel Le Sirenuse in Positano, mixen ze ’m met tequila en vlierbloesemlikeur terwijl jij onderuitzakt op een gemakkelijke stoel, je blik gericht op dat waanzinnige uitzicht (francosbar.com). Zit je daar ­eenmaal, dan heb je een aardige tocht achter de kiezen. Want de Amalfi­kust mag dan wonderschoon zijn, je moet er wat voor over­hebben om er te geraken. Met een paar tips blijft stress achterwege.

DRUKBEZOCHT PRETPARK
Te beginnen bij wat verwachtingsmanagement en eerlijke informatie­verstrekking. In de heetste maanden van het jaar is ook het toerisme in het kliffenparadijs piping hot. De Amalfikust lijdt nogal aan over­exposure. Zoek op je social media naar ‘Amalfi’ en je wordt overspoeld met beeldschone content, geschoten door influencers. Wat vakkundig buiten beeld wordt gehouden, is de eindeloze parade auto’s, bussen en Vespa’s die zich door de smalle straten perst. En dan zijn er nog de overvolle veerboten en rijen wachtenden voor het maken van een kiek op een foto­­genieke plek. Er is een supersimpele oplossing om dit alles te ontwijken: plan je bezoek vanaf september, wanneer de streek niet langer aanvoelt als een drukbezocht pretpark, maar langzaam terugkeert naar z’n originele staat van zijn.
De Amalfikust bestaat uit dertien dorpen, die langs een schiereiland in de baai van Napels liggen. Napels is meteen de handigste keuze om op te vliegen. Aan jou om vervolgens te kiezen welke bekende grote steden (Positano, Amalfi, Sorrento, Ravello) en kleinere stadjes (Vietri Sul Mare, Furore, Cetara, Praiano) je bezoekt. Maak als uitsmijter de overtocht naar eiland Capri en je hebt het beste van la dolce vita verenigd.
Vanuit Napels ben je, wanneer het verkeer meezit, in anderhalf uur in Positano. Een verticaal stadje dat de hoogte in is gebouwd. Trappen en heuvels horen bij de Amalfikust: pak daarom licht en laat je hakken thuis. In Positano start je de dag met een cappuccino freddo van La Zagara. De bijbehorende bakkerij verkoopt goede patisserie. Een paar minuten lopen verderop zit Artigianato Rallo, waar Ernesto tot de derde generatie sandalenmakers behoort. Stap binnen in zijn atelier, kies je favoriet uit de boterzachte leersoorten en binnen een kwartier heb je een op maat gemaakt paar aan je voeten (artigianatorallo.com).

Zijn de heetste uren voorbij, plan dan een middagje strand op Spiaggia Grande of ga voor het alternatief, het rustigere Spiaggia Fornillo. Met je hoofd naar zee spot je rechts Via Positanesi d’America, het kustpad-met-uitzicht dat leidt naar deze kleinere baai. Boek voor de avond een tafel bij farm-to-table restaurant La Tagliata, gerund door de familie Barba. De sfeer is er relaxed en de pasta vers en handgemaakt (latagliata.com). Kan zijn dat het uitzicht bijdraagt aan de smaak, helemaal objectief zijn de smaakpapillen hier niet meer.

WANDELEN DOOR DE CITROENBOOMGAARD
Na Positano wacht naamgever, stad Amalfi. Neem hiervoor de Strada Statale 163 Amalfitana, de kustweg van vijftig kilometer die tot aan Vietri Sul Mare voert. De ‘weg met duizend bochten’ wordt-ie genoemd en elke bocht trakteert je op een ander vergezicht. De glinsterende zee, een eiland aan de horizon, witgekalkte dorpen, rijen citroenbomen. Het klinkt romantisch om dit per Vespa te doen, ze zijn overal te huur in mierzoete kleuren, maar je moet best lef hebben om hier door het verkeer te durven slalommen. De omgeving gaat compleet aan je voorbij als je je concentreert op het rijden, dus het is een goede optie om de SITA Sud-bus te nemen, die de kustplaatsen met elkaar verbindt. Ben je ook niet afhankelijk van de parkeergoden als je bij een baai wenst te stoppen. Een buskaartje koop je voordat je instapt via de app Unico Campania of in een tabaccheria (sigarenwinkel). Een los ticket kost een paar euro en voor een tientje kun je 24 uur onbeperkt bussen. De Travelmar Ferry vaart langs de havens van Positano, Amalfi, Atrani, Cetara, Vietri sul Mare en Salerno (travelmar.it). Ook een tip om van A naar B te komen, want vanaf het water spot je de verborgen baaien nog beter.

Bezoek Amalfi’s kathedraal in Arabisch-Normandische stijl. De gevel is gestreept en versierd met mozaïeken. Rust vind je in Chiostro del Paradiso, want de tuinen van dit klooster voelen inderdaad paradijselijk. Agriturismo Agricola Fore Porta bereik je alleen te voet en dat draagt meteen bij aan de rust. Gelegen in natuurreservaat Valle delle ­Ferriere serveert dit fijne onderkomen lekkers van de boerderij: alles even ongecompliceerd en kneitervers. Wanneer het je bevalt, kun je blijven slapen. Je moet wel geluk hebben, want de familie stelt één kamer beschikbaar in haar huis (agriturismoamalfi.com). En net als je denkt dat het niet beter kan, ontdek je dat je je ook kunt inschrijven voor een kook­cursus. Dat is ook mogelijk bij de familie Aceto, die in deze regio al sinds 1825 citroenen verbouwt. Zes generaties later verzorgen de bambini Aceto in de citroenboomgaard rondleidingen en geven ze kooklessen op de boerderij (amalfilemonexperience.it).
Rijdend langs de kust bekruipt je zomaar het gevoel dat je op een ­filmset bent beland. De Netflix-serie Ripley uit 2024 speelt zich af in Atrani op een halve kilometer van het centrum van Amalfi. Atrani ademt een ­slaperigheid die je direct doet denken aan de retrosfeer van de serie. Een fijne plek om te zijn en veel kalmer dan de drukke buurstad.

EEN BEETJE VERTRAGEN
Italianen zijn goed in tutto andrà bene, erop vertrouwen dat alles goed komt. Gewoon een beetje vertragen en ontspannen. Dat kan ­uitstekend vanaf een strandbed, maar er een huren is niet goedkoop: het ­goedkoopste bedje kost veertig euro op Spiaggia Fornillo. Bij La Scogliera, de beachclub met de beroemde blauw-wit gestreepte ­parasols, ben je na een dagje zonnen zelfs vierhonderd euro armer – wat ­‘gratis’ oesters en champagne moeten de pijn verzachten. Toch kun je je route langs de Amalfikust zo duur maken als je wilt. Neem de veerboot naar Capri, pak de stoeltjeslift naar het hoogste punt Monte Solaro, vergaap je aan het uitzicht en bestel op de vismarkt een cuoppo fritto di mare, een puntzak gefrituurde zeevruchten. Zak in je hand, zon op je bol: dat geeft net zo’n rijk gevoel.•

‘Donkergroen water omringd door bossen, bloemen en uitlopers van de Alpen: meer dan een dagtrip waard’Lees ook