Wat moet ik nu: 'Ik heb al jaren een eetstoornis zonder dat mijn ouders het weten'

Prille puber

“In het begin van de tweede klas, toen ik dertien was, begon ik een eetstoornis te creëren. Het ging niet goed op school en er gebeurde iets heftigs in de familie, waardoor ik niet lekker in mijn vel zat. Mijn oom overleed en wij hebben hem destijds gevonden. Mijn eetstoornis was een makkelijke uitkomst voor het niet kunnen omgaan met mijn gevoelens. Het was een uitweg uit de dagelijkse sleur en gaf me controle. Sinds ik naar een psycholoog ben geweest, besef ik pas dat ik nooit makkelijk over mijn gevoelens heb kunnen praten. Omdat ik daar zo moeilijk over praat, heb ik het nog nooit aan mijn ouders verteld.”

‘Ik vond de anorexia wel fijn’

“De eetstoornis was iets van mij. Omdat het een veilige basis was, wilde ik het niet kwijtraken. Je valt in het begin af, maar dat kan ook kindervet zijn. Daarom viel het eerst niet op. Na een tijdje zagen mijn ouders dat ik minder at en dunner werd. Op school hadden ze het eerder door, toen zijn vriendinnen naar een mentor gegaan en werden mijn ouders ingelicht. Ik ontkende alles en wilde niet dat het op zou vallen. Ik besloot meer te eten. Toen veranderde de anorexia in boulimia. Dat was best jammer, ik vond het wel fijn om anorexia te hebben.”

Bij stress

“Een groot deel van mijn dag bestond uit die eetstoornis. De ziekte zit in je hoofd en neemt je over. Er komt een waas voor je ogen. Na iedere maaltijd moest alles er weer uit. Negen jaar later weet ik nog niet of ik beter ben. De psycholoog heeft enorm geholpen, maar bij stress heb ik het weer. Dan wil ik weer kotsen en ben ik terug bij af. Ik woon tegenwoordig op mezelf, dus kan ik doen en laten wat ik wil.”

Knagen

“Het begint toch te knagen dat ik tegen m’n ouders lieg. Ik heb het ze nooit durven vertellen omdat het ze veel verdriet en gedoe op zou leveren. Ik heb mijn ouders wel verteld dat ik naar de psycholoog ging omdat ik niet lekker in mijn vel zat, maar ik heb nooit over mijn eetstoornis verteld. Mijn ouders geloven me op m’n woord, dat is heel fijn, maar in dit geval is het zo dat ik de leugen makkelijk kan volhouden.”

Spijt

“Als ik terug kon gaan in de tijd, had ik het zeker aan mijn ouders verteld. Dan zat ik niet nu nog in deze shit. Negen jaar later is alles namelijk nóg niet goed. Aan de ene kant zou ik het willen vertellen aan m’n ouders omdat ik weet dat ze me overal in steunen. Misschien vinden ze het wel prettig als ik het vertel. Maar aan de andere kant heb ik ze jarenlang voorgelogen en hield ik het ook tijdens de heftigste momenten voor me.”

Advies

“Als ik het ze nu pas vertel, schaadt het de vertrouwensband. Wat moet ik doen? Het vertellen en de vertrouwensband schaden, of mijn leugen volhouden? Wat adviseren jullie mij?”

Oproep

Zit je zelf ook in een situatie waarin je het even niet meer weet? Mail je verhaal dan naar nieuws@lindanieuws.nl en laat je anoniem adviseren door andere LINDAnieuws-lezeressen.

De zon schijnt en daarom geeft LINDA. korting op de fijnste producten in onze shop. Neem hier snel een kijkje.