Op latere leeftijd beseffen dat je niet gelukkig bent met je leven en alles omgooien – daar is een flinke dosis lef voor nodig. In The Great Escape spreken we vrouwen die hun dromen achterna zijn gegaan.
José besloot na 26 jaar huwelijk te scheiden van haar man en verder te gaan met een vrouw. “Veel vrouwen van mijn generatie zijn ongelukkig, maar durven niet weg te gaan. Ik wil ze duidelijk maken: kies voor jezelf.”
“Mijn leven was precies zoals het hoorde: ik trouwde met een man die ik kende uit het dorp, kreeg twee kinderen – een zoon en een dochter – en werkte als wijkverpleegkundige. Van buiten zag het er misschien prima uit, maar ik was niet gelukkig. Mijn man was op latere leeftijd gediagnosticeerd met autisme en ik beschouwde hem meer als een derde kind dan als mijn echtgenoot. Ik was de hele tijd aan het zorgen voor anderen, maar wie deed dat voor mij?
Bovendien was hij altijd erg aanwezig, waardoor ik zelf steeds meer op de achtergrond verdween. Op mijn 55e, mijn dochter was het huis al uit, kwam ik op een punt waarop ik dacht: wat moet ik nu verder met mijn leven? Ik ben toen verschillende cursussen gaan volgen, waaronder een tekencursus. Daar kwam ik mijn huidige partner tegen.
Anna (50): 'De argumenten voor zijn vertrek? Mijn gehaktballen waren niet te vreten'
Een vrouw, inderdaad, terwijl ik tot dat moment alleen relaties met mannen had gehad. Als ik nu terugkijk heb ik vanaf mijn puberteit wel geweten dat ik ook op vrouwen viel. Maar ik kom uit een rooms-katholiek gezin, ik had echt niet bij mijn ouders hoeven aankomen met het verhaal dat ik biseksueel was. Dus heb ik die gevoelens zo diep weggestopt dat ik überhaupt niet meer wist dát ik ze had weggestopt. Al heb ik op mijn trouwdag wel gedacht: wil ik dit nou echt?
Dat huwelijk heb ik dus ruim 26 jaar volgehouden. Tot de goede vriendschap die was ontstaan met die leuke vrouw van de tekencursus uitgroeide tot meer. Op een avond reed ik van de les naar huis en wist ik ineens: ik moet weg. Niet veel later, op een zaterdagochtend, heb ik tegen mijn man gezegd: ‘Ik wil van je scheiden. Punt.’
Voor hem kwam het als een totale verrassing, hij was tevreden met ons huwelijk. Mijn kinderen had ik wel al eerder verteld – nog voor ik mijn vriendin had leren kennen – dat ik niet dacht dat ik het nog heel lang met hun vader zou volhouden. Dus die waren niet verbaasd. Ook niet over het feit dat ik met een vrouw verder wilde trouwens. Mijn zoon zei meteen: ‘Als jij maar gelukkig wordt, mam.’ En mijn dochter valt zelf ook op vrouwen.
Zij heeft wel een tijdje moeite gehad met het uit elkaar vallen van haar basisgezin. En ze was heel loyaal tegenover haar vader. Maar dat was oké, ze had ook alle recht om boos en verdrietig te zijn. Inmiddels is de band met haar gelukkig weer prima. Met mijn ex-man ook, al heeft dat allemaal iets langer geduurd.
‘Ik wilde haar wel zoenen, maar durfde het niet: kon ik dat wel, met een vrouw?’
Ik heb hem die zaterdag eerst naar zijn ouders gestuurd. Een paar dagen later ben ik uit ons huis vertrokken en gaan samenwonen met mijn vriendin. Dat gaf wel een schokgolf in mijn omgeving. Niet eens zozeer omdat ik uit de kast was gekomen, iedereen keek er in eerste instantie wel van op, maar uiteindelijk zeiden veel mensen: ‘Och José, diep van binnen wisten we dat eigenlijk wel.’ Waar ze vooral verbluft over waren, was het feit dat de vrouw die nooit uit haar geboortedorp was vertrokken, ineens naar de andere kant van de rivieren verhuisde.
We zijn nu zeven jaar verder en hoewel de scheiding vervelend was, hebben mijn ex-man en ik nu respect voor elkaar en proberen zo goed mogelijk met elkaar om te gaan. De kinderen zijn weliswaar volwassen, maar je wil verjaardagen samen kunnen vieren. En na zeven jaar samenwonen met mijn huidige partner, ben ik nog steeds ontzettend gelukkig.
Een relatie met een vrouw is heel anders dan met een man. Vrouwen kunnen bijvoorbeeld veel beter ruzie maken. Dat kunnen wij ongelooflijk goed. Met mijn ex-man was dat lastig, die trok zich terug en zei dan niets meer. Nu kan het af en toe echt wel knallen. Tegelijk is het bij vrouwen allemaal wat zachter. En we voelen elkaar veel beter aan.
Daarnaast ben ik een jaar na de scheiding in overleg met mijn vriendin, die al met pensioen was, gestopt met werken. Dat heeft ook heel veel vrijheid en rust gegeven. Mijn laatste baan was op een huisartsenpost waar ik behoorlijk wat narigheid en agressie heb meegemaakt. Zo erg dat ik uiteindelijk ben ingestort. Ik heb er lang over gedaan om weer overeind te krabbelen, maar kan oprecht zeggen dat ik er weer ben. Momenteel volg ik een opleiding astrologie. Ik doe op elk vlak eindelijk waar ik zelf zin in heb. Dat gun ik iedereen. Het leven is al zo kort, je kan maar het beste doen waar jij gelukkig van wordt.”
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'We zijn een aantal dagen gegijzeld bij de Braziliaanse grens': Marieke (56) reist in een vrachtwagen de wereld over
Rianne Meijer is algemeen eindredacteur bij LINDA. Ze houdt van alles met taal, kijkt graag documentaires over seriemoordenaars of slechte realityseries – huidige obsessie: The real housewives of Salt Lake City – en brengt veel te veel tijd door op Vinted. Maar haar grote liefde is haar tweeling van vijf jaar.
