Een aantal van jullie kiezen voor géén cadeaustress…

Peter Ywe van Bruggen: ‘In het Engels klinkt het beter: Something they want, something they need. Something to wear, something to read.‘

Natascha Greven-Palm: ‘Wij kiezen er voor om liever één cadeau te geven dat de kinderen graag willen. In ieder geval geen pruttel, waar ze later niet meer naar omkijken. Wij vieren Sinterklaas wel met veel mensen, dus als iedereen één cadeau geeft… is het alsnog een heel grote zak vol!’

Marijke Vriens: ‘Het gaat om het gebaar en de lol die je er samen aan beleeft. Elkaar verrassen én plezier maken is het belangrijkste, niet de grootte en waarde van de cadeaus.’

Ingrid Kievith: ‘De jongste, die net negen is geworden, gelooft sinds vorig jaar niet meer in Sinterklaas. Vandaar dat we er niets meer aan doen, maar met kerst ontvangen ze nog een kleinigheidje. Met de jongste heb ik voor de tweede keer zijn speelgoed nagelopen. Alles waar hij niet meer mee speelde, heeft hij gedoneerd aan een Sinterklaasfeest voor kinderen. Zo leert hij waarderen wat hij heeft en hebben andere kinderen een cadeautje met Sinterklaas.’

Terwijl anderen groots blijven uitpakken…

Flavio Salsano: ‘Ik geef mijn kinderen twee cadeaus: mijn dochter een pony en een snoepfabriek en mijn zoon een ticket naar Las Vegas en € 979.000 speelgeld. Die zakken vol cadeaus vind ik persoonlijk iets té overdreven. Gewoon twee cadeaus per kind.’

Monique Kraaijveld Reyers: ‘Oeps, dan ben ik pedagogisch gezien écht niet goed bezig. Voor drie kinderen hebben we twee à drie grote zakken vol met kleine én grote cadeaus. Het kan, dus waarom ook niet. Lekker laten graaien, heerlijk: ik hou er van. En voor alle pedagogisch verantwoorde ouders met kritiek op mijn post: mijn kids zijn echt niet verwend. Ook worden ze zeker niet verpest, omdat ze één keer per jaar lekker verwend worden!’

Anja Dijkman: ‘Ik doe het niet helemaal goed. Het hele jaar door heb ik al een best grote zak vol cadeaus weten te verzamelen.’

Ook zijn er kinderen die zelf een mening hebben over het aantal cadeaus én kinderen die niet kunnen wachten…

Sanne Thijssen: ‘Mijn zoon van vier jaar had twee cadeautjes in zijn schoen gekregen. Daarna vroeg ik wat hij op zijn verlanglijstje wilde zetten, maar hij wilde niks meer. Hij had al iets van de Sint gekregen en de Sint moest natuurlijk ook voor de andere kinderen nog iets kunnen kopen.’

Wendy Krijnen: ‘Nou dat is een dingetje… Mijn zoon heeft de cadeautjes voor Sinterklaasavond gevonden en opengemaakt. Hij had niet door dat er Sinterklaaspapier om de cadeaus heen zat en vraagt nu steeds voor wie de doos Lego is…’