Oma

Heeremans is oma van drie kleinkinderen en die wil ze naar eigen zeggen graag zien opgroeien. Daarom besloot ze vier jaar geleden het roer om te gooien. Het werd een gastric bypass. “Ik was nog nooit geopereerd, dus dat was wel even moeilijk”, vertelt Gea. “Ik dacht: ik ga van de operatietafel af, want ik wil niet meer. Maar dat heb ik niet gedaan.”

Ze was helemaal niet ontevreden met zichzelf. “Ik zag er altijd leuk uit, had een vrolijk hoofd, was gezellig en kreeg veel complimentjes. Maar voor de gezondheid was het toch nodig om iets aan mijn gewicht te doen.”

Makkelijkste weg

Het eerste jaar na de operatie viel ze dertig kilo af en het tweede jaar nog eens veertig. “Dan zeggen mensen: je hebt daarmee de makkelijke weg gekozen, wat ook wel een beetje zo is, maar ik werd soms ziek van het eten en ging zelf ook meer bewegen.”

Qua fysieke gezondheid gaat het goed. Ze had suikerziekte en moest drie keer per dag insuline spuiten. Nu spuit ze alleen ’s avonds nog een kleine hoeveelheid. Ook durft en doet ze allerlei dingen die ze eerder niet deed, zoals zwemmen met haar kleinkinderen en stukken fietsen.

Weegschaal

Maar ondanks dat verlangt ze ook weleens terug naar de tijd vóór de operatie. “Vrij kunnen eten en doen wat je wil, zonder na te denken. Gewoon een patatje wanneer je daar trek in hebt, of een colaatje of een glaasje wijn.” Dat doet ze nu allemaal niet meer.

Leven 2.0

Hoewel de oma en moeder nu een hartstikke gezond gewicht heeft en vele kledingmaten is geslonken, is ze in haar hoofd nog steeds dik. “Ik vraag geregeld aan mijn man of ik net zo’n postuur heb als die vrouw die langsloopt. Want ik heb geen idee. En als we bij de kleding staan, ga ik naar maat 50 en vraag ik me echt af of ik daar nou wel of niet in pas.”

Het beloofde ‘leven 2.0’, de ‘roze wolk’ of dat ’tweede leven’ heeft Gea nog altijd niet gevonden. “Ik ben aan het zoeken, maar kan het niet vinden. Spijt heb ik niet hoor, want qua conditie en dingen doen gaat het veel beter. Maar afvallen om gelukkig te zijn? Dat is onzin. Misschien ben ik nu wel minder gelukkig dan toen ik 130 kilo woog.”

Lees ook
Linda de Mol: ‘Doe mee aan #lekkerbodypositief en deel een foto in bikini’

Trots

Ze wil vollere vrouwen dan ook graag een hart onder de riem steken. “Laatst was ik met mijn kleinkinderen aan het zwemmen en toen lachte een stel een gezette vrouw in bikini uit. Toen dacht ik: daar moet je juist trots op zijn. En dat heb ik haar gezegd ook.”

“Juist omdat ik nu een maatje minder ben, vind ik dat ik dit moet zeggen. Ik word er soms een beetje kriegel van als mensen net doen alsof slank zijn zaligmakend is. Dik vond ik mezelf ook leuk.” Of zoals ze, meestal gekscherend om andere mensen voor te zijn, op haar zwaarst vaak zei: “Ik was dik tevreden.”

Lees ook
Driekwart moeders niet op vakantiefoto’s uit ‘onzekerheid over uiterlijk’