Twee maanden geleden rende ik een marathon en sindsdien doe ik op het gebied van sporten maar wat. Behalve mijn conditie behouden heb ik geen doelen. Inderdaad: ik hoef niet af te vallen (van mezelf), dat vetpercentage vind ik ook wel prima en ook meer kracht staat niet op mijn verlanglijstje. Maar mijn lichaam moet wel in beweging komen na een dag werken en dat is knap lastig als je nergens naartoe werkt.

Ik besloot na een week rust dat ik de ‘motivatiemails’ van mijn sportschool weer wilde ontvangen en probeerde van alles uit: ik volgde lessen yoga, die me behalve een uur mentale rust, weinig brachten. Ik probeerde m’n ritme te ontdekken tijdens een les Zumba (die ik vroegtijdig verliet omdat het écht niets voor mij is) en besprak het weekend tijdens een ontspannen uurtje op de crosstrainer met een vriendin. Als het te mooi weer was om binnen te bewegen, moest ik hardlopen van mezelf, maar verder dan tien kilometer is het nooit meer gekomen. Oké, ik was nog steeds niet het soort dat niet van de bank af te krijgen is, maar het moest beter.

De uitnodiging om een maand lang groepslessen te volgens bij een sportschool die samenwerkt met een flexplekkantoor kwam dan ook op het juiste moment: natuurlijk wil ik sporten na en voor m’n werk. De lessen duren slechts 45 minuten en daarna kon ik m’n van tevoren bestelde lunch of avondeten oppikken bij de balie en naar huis. Ik schreef me aan het begin van de week in voor lessen boksen, circuittraining en barre (ballet, maar dan toegankelijker zodat ook mensen zoals ik eraan kunnen meedoen). Maar hoe hip en innovatief het concept ook, je moet jezelf er nog altijd toe zetten. Maar ík had een stok achter de deur: de samenwerking. Een maand lang ging ik zo’n drie keer per week vanuit kantoor direct door naar de sportschool. Daardoor heb ik vooral mezelf en de saboteur in mij beter leren kennen.

View this post on Instagram

After we work, we train😈 (en daarna mag je natuurlijk dubbel zoveel eten en net doen alsof je écht verdiend hebt🙈).

A post shared by ✨R A O U N A K رونق✨ (@raounak) on Jun 28, 2018 at 6:35am PDT

Welke les er ook op de planning staat, ik wil altijd wat anders: een lange wandeling maken, hardlopen, tóch nog een keer Zumba proberen misschien, of toch een work-out van 45 minuten, maar nooit datgene wat al van tevoren bepaald is, nota bene door mezelf. Laten we zeggen dat ik een nogal wispelturig type ben als het op sporten (en eten) aankomt. Mijn tips? Kies voor een bewegingsvorm waar je op het moment zelf zin in hebt, dat maakt de volgende keer gelijk een stuk gemakkelijker. Of stel een doel voor jezelf. Een marathon bijvoorbeeld. Of niet.

Lees ook
Waarom veel mannen tijdens de Boston-marathon uitvielen, en vrouwen niet