Kenneth Dirksen (44) heeft een sterke kinderwens, maar als alleenstaande gay man is het krijgen van een baby niet vanzelfsprekend. Daarom is hij op zoek naar een draagmoeder met een voltooide kinderwens, die onderdeel zou willen zijn van hun leven. “Ik heb altijd het gevoel gehad dat het gaat gebeuren, maar dat ik geduld moet hebben.”
In de rubriek Wonder gewenst vertelt Kenneth over zijn kinderwens.
“Nog voordat ik wist wat ik later wilde worden, wist ik dat ik kinderen wilde”, vertelt Kenneth. “Op mijn vierde zei ik al dat ik papa wilde worden – ver voordat ik mijn seksualiteit zou ontdekken. Toen ik uit de kast kwam, was het eerste dat mijn moeder zei: ‘Dan word ik geen oma’, maar dat is nooit im Frage geweest. Het zou alleen op een andere manier moeten.”
Inmiddels is het al het grootste deel van zijn leven een wens om vader te mogen worden. “Het lijkt mij de allergrootste, maar ook allermooiste verantwoordelijkheid om een evenwichtig, respectvol, weldenkend en nieuwsgierig mens op de wereld te zetten. Met compassie voor anderen én zichzelf. Ik kan niet wachten om de grote ontdekkingsreis van een kind van zo dichtbij te mogen aanschouwen en dat te helpen vormen. Door te helpen, te luisteren, voor te doen en te onderwijzen. Leiden waar nodig en loslaten daar waar het kan. Die rollen maken het ouderschap ingewikkeld, maar ook mooi. Althans, dat is de verwachting die ik ervan heb, want het blijft natuurlijk koffiedik kijken wanneer je kinderloos bent.”
Als alleenstaande man die single is, is het krijgen van een kind echter niet vanzelfsprekend. “Het zijn complicerende factoren”, zegt Kenneth opgewekt. De afgelopen jaren onderzocht hij de mogelijkheden, onder meer door informatie in te winnen bij Meer dan gewenst, een stichting voor regenboogouderschap. “Ik vond het heel verhelderend om te horen over alle soorten ouderschap, zoals pleegouderschap en adoptie.”
Maar daar voelt hij weinig voor. Ook co-ouderschap is voor hem geen optie. “Mijn ouders zijn gescheiden, dus ik spreek uit eigen ervaring. Mijn hart breekt nu al bij het idee dat ik elke week weer afscheid moet nemen van mijn kind, om gedwongen gescheiden ouder te spelen.” Hij hoopt een kind te krijgen via draagmoederschap. “Ik wil de verantwoordelijkheid voor het kind hebben, zowel juridisch als financieel. Het lijkt me leuk als de vrouw een speciale band met ons heeft, maar dan wel vanaf de zijlijn.”
Amber (29) raakt vervroegd in de overgang door behandeling leukemie: ‘We hopen een kind te krijgen via eiceldonatie’
Kenneth is hoopvol. In de loop der jaren hoorde hij veel mooie verhalen van mensen voor wie het – net als in zijn geval – lastig is om kinderen te krijgen, maar bij wie het wel lukte. “Zij vonden iemand, een eiceldonor of spermadonor, trokken naar elkaar toe en smolten samen. Dat is wat ik ook wil, in de vorm van een draagmoeder, al vind ik dat dat te klinisch klinkt, bijna respectloos. Alsof de vrouw in deze zomaar iemand is die een kind baart. Ik denk dat het een mooie ervaring kan zijn voor iedereen die onderdeel is van dit proces.”
Meer dan gewenst ondersteunt en informeert, maar faciliteert niet. “Ze geven informatie, bijvoorbeeld over de juridische kant hiervan, maar je moet zelf iemand vinden.” Juist dat is ingewikkeld, want hoewel draagmoederschap in Nederland is toegestaan, is het verboden om geld te verdienen met draagmoederschap of publiekelijk op zoek te gaan naar een draagmoeder. “Het wordt al heel lang gedoogd, maar waar begint en eindigt je eigen omgeving?”
Kenneth is een open boek. “Ik heb het geluk dat ik altijd vrij heb kunnen spreken en dat mijn familie en vrienden achter mij staan. Het is hartverwarmend om te merken. Ook heb ik veel verrassende reacties gekregen. Toen ik een oproep op Facebook deed, kreeg ik bijvoorbeeld een bericht van een vriend van vroeger, die uit een conservatief christelijk gezin komt. Hij stuurde: ‘Ik wens je Gods zegen in de weg die je bewandelt’. Ik ben zelf niet gelovig, maar ik vond het mooi. Ook heb ik twee vriendinnen die in overweging hebben genomen om draagmoeder voor mij te worden. De ene vriendin durfde het zelf niet aan, bij de ander heb ik gezegd: ‘Lief dat je het aanbiedt, maar dit is niet het moment voor jou.’ Het moet de juiste beslissing zijn voor iedereen: voor het kind, de vrouw in kwestie én haar gezin. Iedereen die er onderdeel van is.”
Inmiddels is Kenneth al zeven jaar actief op zoek, maar hij laat zich niet ontmoedigen en kijkt vol vertrouwen naar de toekomst. “Het voelt alsof de tijd begint te dringen. Maar mensen worden ouder, zijn fitter. Neem Humberto Tan. Hij is 61 en wordt opnieuw vader. Ik voel de ruimte om door te zoeken. Heb altijd het gevoel gehad dat het gaat gebeuren, maar dat ik geduld moet hebben. Ik vind het belangrijk om te wachten op een geschikt persoon. Mijn kinderwens moet niet boven het welzijn van anderen komen. Het is een soort koorddansact waar ik constant mee bezig ben.”
Je leest meer over Kenneth’s weg naar het vaderschap op de blog Single Gay Papa.
Is of was zwanger worden voor jou ook niet vanzelfsprekend? Mail je naam en verhaal in een paar zinnen naar lezer@linda.nl onder vermelding van ‘Wonder gewenst’ en wie weet lees je binnenkort jouw verhaal terug op LINDA.nl.
Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief en download de LINDA.mini-app.
Miranda raakt na fertiliteitstraject van vijf jaar eindelijk zwanger en dan begint ze te bloeden: 'Was het universum nu een keer klaar?'
Anna Neeltje de Boer is freelance redacteur bij LINDA.nl. Ze woont in Zwolle met haar vriend, hun dreumes en twee katten.
