Afgelopen week stond ik op een bikinishoot. Mooie foto’s, stijlvol, niets spannends. Tot iemand lachend zei: “Wacht maar tot de vrienden van Maup die foto’s over vijftien jaar doorsturen.” Ik moest erom lachen, maar het zette me ook aan het denken. Want opeens stond ik daar niet meer alleen als vrouw. Ik stond daar als moeder. En blijkbaar gelden daar andere regels voor.
Vanaf het moment dat je een kind krijgt, lijkt de wereld collectief een ongeschreven handboek uit te delen. Met als eerste regel: een moeder mag best aantrekkelijk zijn, maar je moet het niet overdrijven. Dan wordt het ongemakkelijk. Net zoals je ambitie mag hebben, maar je gezin altijd duidelijk op een moet staan. En je best sexy mag zijn, maar het liefst alleen voor je partner en zeker niet op Instagram.
En eerlijk? Natuurlijk verandert er iets als je kinderen krijgt. Ik denk tegenwoordig echt langer na voordat ik iets online zet. Niet omdat ik bang ben voor wat anderen vinden, maar omdat anderen ook last kunnen krijgen van meningen daarover. Maar waarom voelt moederschap soms alsof je automatisch een stukje van identiteit moet inleveren?
Iris Enthoven: 'Daten met een nieuwe man terwijl je ook een baby hebt, ziet er toch net anders uit'
Ik vind het fascinerend hoe weinig we dit gesprek voeren over vaders. Nog nooit heb ik iemand horen zeggen: “Zou je die foto met sigaar wel online zetten? Straks zien de vriendjes van je kind dat.” Niemand verwacht dat een vader minder zichtbaar, minder aantrekkelijk of minder zichzelf wordt zodra hij kinderen krijgt.
Bij moeders lijkt dat anders te liggen. Misschien komt dat doordat we moeders nog steeds graag in overzichtelijke hokjes stoppen. De zorgzame moederkloek. De carrièretijger. De huisvrouw. Alsof je moet kiezen en een ambitieuze moeder automatisch minder betrokken is. Of een vrouw die graag voor haar gezin zorgt, geen eigen dromen meer mag hebben. Alsof het een het ander uitsluit.
Maar wat leren we onze kinderen eigenlijk als we onszelf beperken zodra we moeder worden? Dat je na een bepaalde leeftijd alleen nog veilige foto’s mag maken, neutrale kleding dient te dragen en vooral niet te veel plezier moet uitstralen? Alsof je geacht wordt minder zichtbaar te worden. Iets minder vrouw, iets meer keukenschort.
Iris Enthoven: 'Ik had het gevoel dat ik als moeder gigantisch aan het falen was'
Laatst had ik het hierover met een vriendin. Ze is veel met haar uiterlijk bezig geweest en heeft in het verleden geworsteld met een eetstoornis. Voor het eerst betrapte ik mezelf erop dat ik zei: “Zorg goed voor jezelf, maar besef ook dat je dochter ziet hoe jij met jezelf omgaat. Je wilt haar niet onbedoeld leren dat ze zo dun moet zijn om mooi te zijn.” Samen kwamen we tot de conclusie dat zijzelf haar hele jeugd had gezien hoe kritisch haar moeder naar haar eigen lichaam keek.
Ik hoop juist dat mijn zoon later ziet dat zijn moeder méér was dan alleen zijn moeder. Dat hij ziet dat ik werkte. Dat ik van sporten hield, maar geen maatje 36 had, dat ik fouten maakte en dat ik – ondanks talloze pogingen – nooit een keukenprinses was geworden, maar mezelf wel classificeerde als zorgzaam. Dat ik er de ene dag uitzag als Adam Sandler en de andere als bikini cover model.
Dus ja, bikinishoots, lingerieshoots of gewoon foto’s waarop je je mooi voelt, moeten prima kunnen. Niet ondanks dat je moeder bent, maar terwijl je moeder bent. En mocht Maup over vijftien jaar thuiskomen omdat klasgenoten iets van zijn moeder hebben doorgestuurd? Dan zet ik een kop thee voor hem neer, geef hem een knuffel en zeg ik: “Lieverd, er zijn ergere dingen.” Bijvoorbeeld een moeder die nooit meer zichzelf durfde te zijn, alleen omdat iedereen had besloten dat moeke en milf blijkbaar niet in dezelfde vrouw konden bestaan.
Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief en download de LINDA.mini-app.
Iris Enthoven: 'Zodra het over baby's op de fiets gaat, lijkt veiligheid ineens een keuze'
