'Het moederschap hoort op je cv én niet alleen als gat in je carrière'

Moederbonus

Toch kijkt niemand naar die dinsdag en denkt: Fides, wat een indrukwekkend staaltje projectmanagement heb je afgeleverd. En dat is precies het probleem. Zodra vrouwen moeder worden, kijken we opvallend vaak naar wat ze mogelijk verliezen. In werkcontext: tijd, beschikbaarheid, focus, ambitie. Het gesprek gaat zelden over wat ze erbij krijgen. Terwijl er genoeg aanwijzingen zijn dat moederschap juist vaardigheden versterkt die op de werkvloer van grote waarde zijn.

De Amerikaanse journalist Katherine Ellison noemt dit de ‘motherhood advantage’: het idee dat vrouwen door het moederschap niet slechter, maar juist beter kunnen worden in hun werk. Ze leren prioriteren, worden efficiënter en kunnen sneller hoofd- en bijzaken onderscheiden. Je zou denken dat elke werknemer met deze nieuwe vaardigheden wordt beloond met een flinke bonus, promotie en meer verantwoordelijkheid. Maar in plaats daarvan worden moeders gestraft voor het combineren van werk en zorg. Ze worden gezien als minder toegewijd, met als gevolg een lagere salariëring en minder kans op promotie.

Een toepasselijk voorbeeld komt van Neha Ruch, de Amerikaanse auteur van de bestseller The Power Pause. In dit boek legt zij uit hoe een carrièrepauze voor de zorg voor kinderen kan bijdragen aan een sterkere terugkeer naar het werk. Zij schrijft over een moeder die een dochter heeft met diabetes. Deze moeder bracht nachten door met het doorspitten van medische literatuur, onderhandelde met verzekeraars, schreef protocollen voor de school en coördineerde de zorg van meerdere betrokken partijen.

Niemand noemt dat een baan. Sterker nog, veel mensen zouden dit scharen onder de klassieke ‘thuisblijfmoeder’ die niet werkt. Maar beschrijf exact dezelfde werkzaamheden binnen de muren van een organisatie en je hebt het over projectmanagement, crisiscoördinatie, stakeholdermanagement en strategische communicatie. Blijkbaar tellen sommige vaardigheden pas mee als er een salarisstrook tegenover staat.

Inmiddels weten we ook dat het brein van vrouwen verandert als zij moeder worden. Die veranderingen vinden onder meer plaats in gebieden die samenhangen met empathie en het vermogen te begrijpen wat iemand – in eerste instantie de baby – denkt, voelt en nodig heeft. Juist die kwaliteiten sluiten aan bij wat we tegenwoordig verwachten van een nieuw soort leider. Iemand die werkt vanuit empathie en emotionele intelligentie, in plaats van uit autoriteit, controle en emotionele afstandelijkheid.

Baas in eigen agenda

Ondertussen klampen veel bedrijven zich nog hardnekkig vast aan een verouderd idee van de ‘ideale werknemer’. Namelijk: iemand die minimaal 40 uur klokt zonder dat zorgtaken in de weg staan. Maar in een kenniseconomie die draait om resultaat is dit urensysteem steeds moeilijker te verdedigen. Het meten van werk in uren is namelijk een erfenis uit de industriële revolutie. Destijds was het resultaat direct gekoppeld aan de tijd die iemand doorbracht achter de machine in een fabriek. En daarbij, volgens de zogenoemde ‘Parkinson’s Law’ gaan mensen langer over hun werk doen als ze daar meer tijd voor krijgen.

Misschien is deze fulltimefetisj ook een reden waarom een kwart van de jonge moeders in Nederland in het eerste jaar na de bevalling uitvalt. Vorig jaar verlieten meer dan 450.000 Amerikaanse vrouwen – vooral jonge moeders met kinderen onder de 5 jaar – de arbeidsmarkt, mede door strengere terug-naar-kantoorregels. Veel van hen kozen vervolgens voor werkvormen die meer ruimte geven voor eigen regie, zoals freelancen en ondernemerschap. Niet verrassend, want onderzoek laat zien dat zelf invloed hebben op hoe je je tijd besteedt sterk samenhangt met welzijn en (werk)geluk.

Moeder op het CV

Het moederschap legt een vergrootglas op je tijd en stelt hogere eisen aan waar je die tijd aan besteedt. Als je vóór je zwangerschapsverlof al het gevoel had bergen betekenisloos werk te verzetten, dan is de kans groot dat je bij terugkomst tot de conclusie komt dat je inderdaad een bullshitjob hebt. Noem het een burn-out, noem het een bore-out. De uitkomst is vaak vergelijkbaar: vrouwen ervaren te weinig voldoening en voelen zich machteloos over hun eigen agenda.

Werk aan de winkel dus voor werkgevers, hr-afdelingen en managers. Pers moeders niet terug in werkplekken en werkculturen die nooit rekening hebben gehouden met zorgtaken, maar neem het werksysteem zelf onder de loep. En zet er wat vaart achter. Want ondertussen zoeken moeders naar andere manieren (of andere banen) waar hun nieuwe vaardigheden en het zorgen voor kinderen wel samengaan. Het goede nieuws: There’s nothing more powerful than pissed-off moms. Ik kan niet wachten wat die beweging in gang gaat zetten.

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Moeders raken opgebrand ziet Sophie van Gool: 'Perfecte ouders bestaan niet, en wie streeft naar perfectie schiet per definitie tekort'Lees ook