Actrice Barbara Sloesen (37) is samen met muzikant Joost Hofman (33). Samen hebben ze zoon Shaffy. Voor LINDA.mini schrijven ze tweewekelijks een duo-column.
'Elke keer als iemand zegt 'alle clichés zijn waar', voel ik me een stukje minder vader'
JOOST
Niet alle clichés blijken waar. “Ongelooflijk he, die onvoorwaardelijke liefde die je nog nooit hebt gevoeld?” Elke keer als iemand het tegen me zegt na de geboorte van Shaffy, voel ik mijn hart juist weer een beetje dichtgaan. De laatste keer dat ik me zo vervreemd van iets universeels heb gevoeld, was toen ik niet kon mee-discussiëren over welke James Bond de beste
was. Ik was opgegroeid met twee oudere zussen en had in mijn jeugd nog nooit een James Bond-film gezien. Discussies of Carrie met Aiden of Mr. Big moest eindigen, won ik daarentegen glansrijk. Niet weten dat Pierce Brosnan de beste vertolker van Bond was (ik ben inmiddels bijgeschoold) is echter een ander niveau van schuldgevoel dan geen atoombom aan liefde voor je kind voelen.
Barbara en Joost: ‘Blauw en slap wordt onze Shaffy direct door de medici weggehaald van mijn buik’
Een week na onze nachtmerrie op de IC na de geboorte van Shaffy komen we weer thuis. Een week waarin angst – of eerder pure paniek – de enige emotie was die overheerste. Eenmaal thuis is de paniek vertrokken, maar blijft er een lege plek achter. Er komt geen extase voor in de plaats, geen urenlang staren in zijn ogen, geen onvoorwaardelijke liefde. Nu dreigt er opnieuw een sluimerende angst. Ik voel niet niks. Ik voel dankbaarheid. Zorgzaamheid ook. Maar elke keer als er weer iemand zegt dat ‘alle clichés waar zijn’, voel ik me een stukje minder vader; zonder te weten hoe dat überhaupt voelt. “Geef het tijd”, zegt de arts. Een simpeler advies had ik niet kunnen bedenken, maar het zijn drie woorden die ik ontzettend hard nodig heb. We zijn nu 9 weken verder, Shaffy lacht terug en ik heb een extra terabyte geheugen nodig voor alle foto’s die ik maak. And just like that, ontluikt de liefde zich.
Zo ontdekte Barbara Sloesen dat ze zwanger was: 'Joost kocht in paniek de hele plank aan zwangerschapstests'
BARBARA
Mijn lichamelijke voorraadkast. De dagen rijgen zich aan elkaar, ik voel me nutteloos. Ik zit, lig, hang. Ik doe niets, niets echt productiefs. De wereld raast door alsof de timer elk moment afloopt en alles binnen de tijd gedaan moet zijn. ‘Je bent pas 7 weken geleden bevallen, schat,’ hoor ik Joost zeggen. Deze zin herhaalt hij elke week met liefde. En hij heeft gelijk. Het is een duidelijke reminder dat nog maar een paar weken geleden mijn lichaam een topprestatie heeft geleverd, om nog maar te zwijgen over de 9 maanden daarvoor. Het is absurd te denken dat ik nu al mijn leven op de rit moet hebben, dat ik productief moet zijn. Want wat is de definitie van productief zijn eigenlijk?
Is dat de wijde wereld in, je gezicht laten zien, werken, socializen? Of is het er zijn voor je baby, hem te eten geven, verschonen, knuffelen, in slaap wiegen? Misschien ben ik in mijn leven nu pas voor eerst echt productief. Ik heb een heel mens gemaakt, van de haartjes op zijn kruin tot de nageltjes op zijn tenen. En ik hou dat mens in leven, met mijn eigen lichaam als voorraadkast. Als dát niet productief is … En toch kan de stilte mij overvallen, het tempo dat drastisch omlaag is gegaan, het eerst-hij-dan-ik-gevoel. Ik schrijf dit terwijl ik op de bank hang en er een klein jongetje op mij ligt te slapen. Totale overgave, ik kan nu al wat van hem leren.
Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief en download de LINDA.mini-app.
Barbara Sloesen over zware bevalling en ic-opname van zoon Shaffy: ‘Hij lag één seconde op mijn borst, blauw en slap’
