Actrice Barbara Sloesen (37) is samen met muzikant Joost Hofman (33). Samen hebben ze zoon Shaffy. Voor LINDA.mini schrijven ze een duo-column.
Joost: 'Misschien had je je tijdens de negen maanden zwangerschap niet vol moeten stoppen met fastfood'
Joost
Ik zit op Google te zoeken wanneer een lichaam weer een beetje de oude vorm begint aan te nemen, want het duurt – als ik eerlijk ben – nu al best lang. Ik vrees dat het vetrolletje dat ik zie, straks begint te wennen en ‘het wel goed is zo, want ik heb een kind gekregen’.
Ik kan ervan genieten als ik foto’s zie met onze zoon, maar ik kijk ook direct naar het onderkinnetje. Ja, sorry. En de sportschool? “Ik ben zo druk, waar moet ik in godsnaam de tijd vandaan halen?” is steevast het excuus; alsof de hond het huiswerk van een scholier heeft opgegeten. Misschien had je je tijdens de negen maanden zwangerschap niet vol moeten stoppen met Maltesers, roze Cadillac’s en fastfood vanwege de zogenoemde vreetbuien. Het lichaam dat ik ooit zo mooi vond, raakt steeds verder uit zicht. Er is zelfs twijfel of het überhaupt nog aantrekkelijk is, maar die twijfel durf ik niet hardop uit te spreken.
“Zodra Shaffy er is, ga ik écht weer terug in shape komen”, hoor ik nog echoën in de woonkamer. Geloof je het zelf? Als je op vrijdagavond een fles wijn opent en op zaterdag naar de bakker gaat, want “die ham-/kaascroissantjes zijn gek genoeg ook ná de geboorte nog lekker.”
Ik merk dat ik bozer en bozer begin te worden. Terwijl ik kijk naar dat lichaam, dat ooit prachtige, woest aantrekkelijke lichaam dat nu niet meer is dan een uitgerangeerd speklapje, wil ik de confrontatie aangaan. Nét voordat ik m’n mond open wil trekken, hoor ik Bar. “Waarom sta je zo lang voor de spiegel naar jezelf te kijken, schat? We moeten gaan.”
Barbara: 'Sinds ik moeder ben geworden valt het me pas op hoe de vader geprezen wordt voor al zijn inspanningen'
Barbara
Er zijn veel dingen in de wereld die ik, met name naarmate ik ouder word, niet begrijp. Oorlog, de stelling van Pythagoras en stelletjes die samen hardlopen. Soms hoor ik ze voorbijrennen, waarbij het gesprek dan als een gemonitorde hartslag op en neer gaat tussen de uitgeputte ademhaling.
Toen Joost en ik in het begin van onze relatie nog echt álles samen deden, kwam een van ons op het lumineuze idee om Rocycle uit te proberen. In de verliefdheidsfase, waarin je nog geen scheetjes voor elkaar laat, is Rocycle allesbehalve een goed idee.
Toen ik naar buiten kwam, zo rood als een tomaat met een ontploft hoofd, zag ik een meisje dat ik een tijd lang niet had gezien. Zes blokjes op haar buik, perfect in haar sportpakje.
“Maar jij bent toch … ?”
“3 weken geleden bevallen, ja!”
Had 100 voorbijgangers op dat moment gevraagd wie van ons twee drie weken geleden bevallen was en ik had 100 vingertjes richting mijn tomatenhoofd gekregen. Het was op dat moment dat ik tegen Joost zei dat, áls er ooit een kindje zou komen, ik na drie weken een personal trainer zou nemen. En hij zou ‘m verdomme betalen.
We zijn nu vijf maanden verder. Mijn borsten zijn van buitenproportionele grootte, maar voeden mijn zoon elke dag. Ik moet langs een bekkenfysio om te herstellen van de enorme strijd die mijn lichaam heeft geleverd en op mijn buik staat nog een steeds een zwangerschapsstreep, alsof Shaffy met een kwast iets heeft achtergelaten. Het is een kunstwerk, in mijn ogen, waardoor ik de personal trainer met trots nog even kan afzeggen.
Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief en download de LINDA.mini-app.
Barbara: 'Als ik Instagram moet geloven, doe ik alles ‘verkeerd’'
