‘Hugh Grant kocht hier een huis. Je schijnt ’m tegen te kunnen komen op de markt’

Bestaat er zoiets als een gebottelde versie van het leven in Zuid-­Frankrijk? Wij zouden zo’n flesje Eau de Provence subiet kopen. Overal waar we wandelen, hangt een zalige geur. In het charmante plaatsje Le Paradou is het alsof iemand vijgen heeft opengesneden en al het zoet door de straatjes laat dwarrelen. Een dorp verderop ruiken we lavendel. Zouden de Provençalen het door de straten spritsen voor een perfect ­geregisseerde zintuiglijke ervaring? Natuurlijk is het gewoon de Provence zelf, die zonder moeite doet waar parfumhuizen hard voor moeten werken.
Een vrijdagochtend in Eygalières, een middeleeuws dorp in beschermd natuurpark Alpilles. Het is nog enigszins koel, een goed moment om over de markt te paraderen. Overal waar we kijken zien we kraampjes. Met tomaten die de zon hebben opgeslurpt, gestapelde kazen, schilderachtige artisjokken, radijzen die we ter plaatse willen beboteren en rauwe honing rechtstreeks van de honingraat. “Proef maar”, worden we aangemoedigd. We kuieren langs een stalletje met stijlvolle linnen jurken, maar gaan pas even verderop, bij een kraam met rieten hoeden, voor de bijl. En nog eens, als we bij Les Nièces d’Edouard voor een paar tientjes een vintage Dior-bril zien liggen. We wandelen omhoog richting klokkentoren voor uitzicht over de vallei en drinken café ­noisettes op een terras. Ogenschijnlijk vanzelf klopt in Eygalières alles tot in de details. Vindt ook Hugh Grant, die vanwege dat ‘per ongeluk perfecte’ een huis kocht in dit dorp. Je schijnt ’m tegen te kunnen komen op de markt waar we zojuist liepen.