
Manipulatie, vernedering, intimidatie, seksueel geweld – intieme terreur is zoveel meer dan een partner met losse handjes. “Altijd kapot verwend door zijn ouders, was hij het niet gewend om z’n zin niet te krijgen.”
SOPHIE (34) werkt in de zakelijke dienstverlening.
“Ik werd ge-lovebombed. Alles wat ik leuk vond, vond hij ook leuk. Ik dacht dat ik het onwijs had getroffen met hem. Maar toen werd hij steeds jaloerser en later ook psychisch gewelddadig. Het sloop erin. Uiteindelijk stal hij zelfs mijn geld. Intieme terreur is een vorm van huiselijk geweld waarbij fysiek geweld kan plaatsvinden, maar dat is niet altijd het geval. Of pas aan het einde, als een vrouw weggaat. Ik ben gewurgd en gestompt toen ik hem na veertien jaar verliet. Met zijn universitaire opleiding, altijd kapot verwend door zijn ouders, was hij het niet gewend om z’n zin niet te krijgen.

‘de politie
raadde me af
om aangifte
te doen’
Met foto’s van mijn verwondingen stapte ik naar de politie, maar die raadde me af aangifte te doen. Het was thuis gebeurd, zonder getuigen: zijn woord tegen het mijne. ‘Pakt u nou maar gewoon uw leven weer op’, zeiden ze. ‘Zorg voor camera’s en rijd een andere route naar huis.’
Hij stalkt me nu. Het ergste vind ik dat ik met mijn rug tegen de muur sta en het zelf kan uitzoeken. Ik bekostig al jaren mijn eigen veiligheid. Ik loop er compleet op leeg, de gespecialiseerde therapie is ook heel prijzig. En dat terwijl ik mijn leven hiervoor perfect op orde had. We moeten af van het beeld dat vrouwen die in zulke relaties terechtkomen, beschadigde typetjes zijn. Dat is echt niet zo. Je ráákt er alleen wel door beschadigd.”•
Hulp nodig? Veilig Thuis is 24/7 bereikbaar op 0800-2000. Anoniem chatten kan via veiligthuis.nl. Direct gevaar? Bel 112. Twee deelneemsters zegden vlak voor dit nummer naar de drukker ging af, in verband met hun veiligheid.
Dit artikel is afkomstig uit LINDA.258 Wat niemand ziet lees hier het hele magazine.
Aysel (53): ‘Zelfs toen overal in huis bloed lag, míjn bloed, deden mijn ouders alsof dat heel normaal was’














































