Thijs Boermans (29): ‘Als je zelf nog zoekende bent is, het hebben van succesvolle ouders best intimiderend’

Boze puber “Mijn ouders, Theu Boermans en Paula van der Oest, zaten op een rode bank toen ze mijn zusje en mij vertelden dat ze uit elkaar gingen. Ik was zeven en rende huilend de tuin in. Daarna veranderde er eigenlijk niet zo veel. Ze waren sowieso al niet vaak samen, omdat ze om de beurt aan theater- of filmprojecten werkten. Nu ben ik trots op wat mijn ouders allemaal hebben bereikt. Ik begrijp ook beter waarom ze er thuis niet altijd konden zijn. Als puber zag ik dat niet en was ik daar boos over. Hoe vet het ook is als je ouders succesvol zijn, het heeft ook iets intimiderends als je zelf nog zoekende bent. Al mijn vrienden gingen naar de universiteit. Dat motiveerde mij om ook een universitaire studie af te ronden, al ben ik niet zoals zij het bedrijfsleven ingegaan. Het creatieve zit in mijn DNA, maar anders dan mijn ouders wil ik balans tussen carrière en privéleven.”
Liefde “Net op het moment dat ik na een losbandige ­periode toe was aan meer diepgang, leerde ik Anna kennen. Ik geloofde al in mezelf, maar zij heeft mijn zelf­vertrouwen nog meer versterkt. Behalve liefdevol en warm is Anna superondernemend en zakelijk heel sterk. Ik kan veel van haar leren. Als ik zeg dat ik de grote projecten die zij doet misschien niet zou aandurven, zegt ze: ‘Waarom zou jij dat niet kunnen? Je bent scherp genoeg. Het is een kwestie van een handboekje lezen en dóén.’ Dat het zo goed werkt tussen ons, komt ook omdat we fijn kunnen praten en het uitspreken als ons iets dwarszit. Toen ik kort na de geboorte van onze dochter een hoofdrol kreeg aangeboden in een film op Curaçao, herinnerde Anna me aan mijn voornemen om het anders te doen dan mijn ouders. Die rol heb ik dus laten varen.”

Skatebaan “Van momenten met Nala kan ik enorm genieten. Er is niks leukers dan naar een ongepolijst wezentje kijken dat haar eerste zinnetjes zegt. Ook mijn moeder geniet ­daarvan. Ze is nog altijd druk met haar werk, maar ze maakt nu bewust tijd vrij voor haar kleindochter. Zo’n kleintje doet je beseffen dat je ook het pure en speelse in jezelf levend moet houden. Ik zie dat bij mijn vader terug als-ie op zijn 76ste ineens een raar dansje doet. Zelf kocht ik onlangs skates om weer te gaan skaten. Terug naar het topgevoel van vroeger, toen ik met mijn beste vrienden allerlei sprongen en trucs deed.”
Verslavingsgevoelig “Ik heb de neiging om in uitersten te schieten. Als ik iets lekker of leuk vind, wil ik het daarna nog een keer en nog een keer. Dat is niet per se drank- of ­drugsgerelateerd, dat kan ook gamen zijn, een serie kijken of liefhebben. Het is overmatig. Zo’n dopaminepiek gun ik mezelf, maar daarna is het klaar. De controle verliezen of mijn verantwoordelijkheid ontlopen, sta ik mezelf niet toe. Ik sport veel, dat is goed voor ­structuur, rust en mijn lijf. Dankzij de serotonine die daarbij vrijkomt, ben ik de rest van de dag minder snel afgeleid.”