Douwe Bob: ‘Ik wil laten zien dat een rock-’n-rollmindset samen kan gaan met een leven zonder drank en drugs’

Een woensdagmiddag in café-restaurant De Eendracht om de hoek van zijn woning zit Douwe Bob onopvallend opvallend te zijn. Een jonge man die een kop koffie drinkt, observeert dat buiten de zon feller gaat schijnen en op de achterkant van zijn telefoonhoesje een foto van hemzelf met zijn zoon Elias heeft geplakt. Tegelijkertijd is hij onmiskenbaar een artiest, met zijn glanzende kapsel en nonchalante Harley Davidson-sweater die maar deels zijn uitgebreide collectie tattoos verbergt. Aan zijn vingers grote gouden ringen, als hij lacht blinkt er een gouden tand.
De LINDA.-fotoshoot kwam net wat vroeg, zegt hij, vlak voor het festivalseizoen is hij meestal beter in shape: “Dat je gewoon alle blokjes ziet.” Al hoort veel zweten sowieso bij de nieuwe Douwe Bob, namelijk de versie die tevoorschijn kwam na zijn post op Instagram van november 2023: ‘Ik heb een serieus alcoholprobleem waarvoor ik me nu ga laten behandelen. Deze verslaving maakt alles kapot en bezorgt mijn omgeving te veel problemen.’
Een jaar na die mededeling volgde een vrolijker bericht: foto’s van zijn huwelijk met grote liefde Anouk. Hij in een beige pak, zij in een witte kanten jurk. Plus de aankondiging van een tweede kindje dat ze samen zouden krijgen – maar dat uiteindelijk op 30 december 2024 wordt geboren en overlijdt. Dus dat zweten waar het net al even over ging, dat heeft Douwe Bob “gewoon nodig”, elke dag van de week: “Ik weet niet of je meteen de diepte in wilt, maar trainen houdt me behalve fysiek ook mentaal sterk. En de energie die ik voorheen in mijn verslaving stak, gebruik ik nu voor een fit life.”
Is je leven erg veranderd?
“Zeker. Zuipen en alcohol maken op een gegeven moment zo’n groot onderdeel uit van je dagelijks leven, dat het min of meer je leven ís. Dus toen ik ermee stopte, begon voor mij een rouwproces. Ik vroeg me af hoe ik ooit nog een leuk leven zou kunnen leiden. Mijn hele sociale infrastructuur viel in duigen, omdat bleek dat de meeste vriendschappen waren gebouwd op samen innemen. Ik moest afscheid nemen van dat bestaan en van die vrienden. Dat voelde als een hard gelag, maar het was noodzakelijk.”