Romana & Duncan: ‘Mijn belangrijkste drijfveer? Dat ik iemands dag ietsje beter maak’

Romana “Door hetzelfde aan te trekken ogen we androgyn en dat vind ik ontroerend. Dan maken die verschillen ineens niet meer uit en zijn we gelijk. Deze fotoshoot benadrukt dat we in hetzelfde schuitje zitten.”
Duncan “Precies. We moeten het met z’n allen doen.”
Ze zijn allebei makers, maar in verschillende werelden. Romana acteert en regisseert: op het toneel, in films en in tv-series. Duncan: “Ik zou mezelf niet omschrijven als maker, terwijl ik wél alles zelf doe. Ik ga alleen niet een hele tekst uitschrijven, maar zet gewoon de camera aan. Het is direct, snel en rauw.” Daarmee vergaarde Duncan liefst een miljoen volgers op TikTok. Maar hij is gewend dat mensen dat niet serieus nemen. “Mensen zien niet welk verdienmodel erachter zit en hoe groot mijn achterban is.”

Jullie volgden een totaal andere weg naar de top.
Duncan “Ja, ik studeerde om leraar Nederlands te worden. Dat was leuk, maar ik was ook met TikTok bezig en dat gaf meer voldoening en ­erkenning. Vooral mijn moeder wilde dat ik mijn studie afmaakte, dus ik zei dat ik een tussenjaar zou nemen en terug zou gaan als het niks zou worden. Ik zit nu tussenjaar vijf, en het gaat nog steeds goed. Ik heb op mijn 24ste een appartement kunnen kopen. Dat is bizar. Maar ik heb nu wel een hypotheek, een warmtepomp en een auto, dus ik hou altijd geld achter de hand, mocht dit succes ineens ophouden. Maar daar moet je niet te veel over nadenken, anders geniet je niet meer van alles wat je meemaakt.”
Romana “Ik speel al langer dan dat Duncan leeft, maar ik brak pas echt door toen ik wat ouder was. Daardoor krijg ik wel interessantere ­rollen ­aangeboden. Ik word nooit gecast als Ophelia, de geliefde van Hamlet, maar speel stoere rechercheurs en complexe moeders. Als jong kind vond ik dat moeilijk. Toen ik voor het toneelstuk op school alleen boom ­nummer twee mocht zijn, dacht ik dat ik niet knap of slank genoeg was. Als ik daarop terugblik, denk ik: ach meisje toch, je was niet lelijk. Het ligt niet aan mij, maar aan de beperkingen van de theaterwereld. Ze waren nog niet klaar voor me. Nu ik Duncans verhaal hoor, denk ik wel gelijk: wie beschermt jou? Want er kan snel misbruik worden gemaakt van een jonge gast met zo veel volgers.”

Zijn er weleens grenzen overschreden?
Duncan “Mijn agentschap ziet mij gelukkig niet als een geldboom die ze moeten leegschudden. Als ik niets wil, doe ik het niet.”
Romana “In de theaterwereld leggen veel mensen nu de machts­verhoudingen onder een loep. Toen ik net kwam kijken, deed ik ook alles wat me werd gevraagd, maar dat heb ik niet als grens­overschrijdend ervaren. Ik had wel een relatie met een zes jaar jongere vrouw, toen zij nog op de toneelschool zat en ik al werkte als actrice. Ik heb later wel gevraagd of zij dat als ongelijkwaardig had ervaren, maar ze vroeg zich juist af waarom ik daaraan had getwijfeld. Nu ik zelf regisseer, ben ik daar wel alert op. Ik hou afstand en ga tijdens de repetitieperiode nooit een drankje drinken met mijn acteurs. En ik geef nooit feedback in de kleedkamer. Ik denk dat ik een goede regisseur ben omdat ik ook aan de andere kant heb gestaan en acteurs begrijp.”