‘Er zijn mensen die hun koffer inpakken met precies de dingen die ze denken nodig te hebben, dat bewonder ik enorm’

Er zijn mensen die hun vakantiekoffer inpakken met precies de dingen die ze denken nodig te gaan hebben – en dat blijken dan ook precies de dingen te zijn die ze nodig hebben. Dat vind ik ongelofelijk en enorm bewonderenswaardig. Hoewel ze niet zo veel meenemen, lopen ze er de hele vakantie frisgewassen en comfortabel bij. Van deze mensen kan ik nog veel, heel veel leren. Ik pak mijn koffer in met spullen uit de categorie ‘altijd handig voor je weet maar nooit’.
Op vakantie ís er ook gewoon ontzettend veel ‘je weet maar nooit’: je weet maar nooit welk weer het wordt, dus er moet een flodderig zomerjurkje mee én een dikke trui. En dat jurkje en die trui kunnen – bij véél mooi weer of véél kou – vies worden, dat weet je maar nooit, dus van beide neem je er minstens twee mee. Volgens dat systeem worden ook de kleren van onze kinderen geselecteerd en ingepakt.

Je weet ook maar nooit welke rampspoed je op je bord krijgt, dus moet er Norit mee, en pleisters, en allerlei zalfjes om geïrriteerde huid/ door de zon geroosterd haar/ vermoeide voeten te kalmeren. Dan is de eerste koffer al wel zo’n beetje vol.
Wat betreft de tweede koffer (hier in huize Polderman staat die bekend als de leuke-dingentas): daarin gaan alle spullen voor activiteiten. Gezelschapsspelletjes, tijdschriften, boeken. Maar in welk boek ik zin heb, weet ik maar nooit – daarom gaat er een hele stapel mee. En sinds de kinderen is er ineens nog veel meer dat we maar nooit weten: voor regenachtige dagen knutselpapier, scharen, viltstiften en puzzels. Of hangen we de hele vakantie met een schepje in de handen op het strand? Voor dat scenario gaan er dus schepjes mee, en emmers en zo’n plankje om mee in de branding te sliden en een extra fles zonnebrandcrème.
Eenmaal op bestemming lopen we vervolgens de volle twee weken in dezelfde kleren. Op het strand vinden de kinderen een stok en zeewier, het mooiste speelgoed ooit. Maar het had natuurlijk heel anders kunnen lopen. Met hagel, regen en jammerende kinderen die wegteren van de kou en verveling. Dus die kleren en volgepropte leuke-dingentas, álles gaat de volgende keer weer mee. Je weet immers maar nooit.•

Dit artikel is afkomstig uit LINDA. HET VAKANTIEBOEK lees hier het hele magazine.

Amber: ‘Hij is niet meer de lekkere man waar ik trek in had, maar een vader met een smoes die bijna op is’Lees ook