De carrièreladder beklimmen on your own terms: in ‘MEIDEN aan de macht’ spreken we mensen met de leukste, spannendste en bijzonderste banen.
Deze keer: Daphne Vlak (27), architect en gepassioneerd synchroonzwemmer.
Daphne is synchroonzwemmer: 'Olympische droom kwam niet uit, maar ik zwem nog steeds'
Prinsessendroom
“Als ik mijn vriendenboekjes erbij zou pakken, stond daar waarschijnlijk dat ik vroeger prinses wilde worden”, lacht Daphne. “Maar al vrij jong had ik ook een andere droom: ik wilde naar de Olympische Spelen als zwemmer.”
Die droom ontstond, je raadt het al, in het zwembad. “Mijn opa en oma gaven zwemles in Den Haag. Elke zondag gingen we daarheen, hoewel we niet eens in de buurt woonden. Mijn opa leerde de jongste kinderen zwemmen, dus daar begon ik. Daarna ging ik door naar het bad van mijn oma, waar mijn liefde voor water echt is ontstaan.” Uiteindelijk kwam ze terecht bij een andere badjuf, buiten de familie om.
Tijdens de lessen viel de zwemjuf iets op, namelijk dat Daphne het totaal niet eng vond om onder water te zwemmen. “Zij had vroeger aan kunstzwemmen gedaan en zei tegen mijn moeder: ‘Misschien is dat wat voor haar’. En niet veel later ging ik naar mijn eerste proefles bij een lokale zwemvereniging. Ik vond het geweldig en ben daarna niet meer weggegaan.”
Tekst loopt door onder de foto.
Olympische droom
Al snel ontdekte ze dat je met de sport naar de Olympische Spelen kon. “Ik wist meteen dat ik dat wilde doen. Ik vond het leuk, ik was er best goed in en dacht heel naïef: als ik hard genoeg werk, moet het lukken.” Dus trainde Daphne dagelijks om haar doel te bereiken. “Toen ik tien of twaalf was, had je selectiedagen voor het nationale jeugdteam. Dit is mijn kans, dacht ik. Die dag liep anders dan gehoopt: ik werd niet geselecteerd. Een enorme teleurstelling.”
Vanaf dat moment zag ze het verschil met de meiden die wel werden geselecteerd steeds groter worden. “Zij kregen extra trainingen en begeleiding. Ik moest terug naar mijn eigen club. Toen besefte ik dat de Olympische droom waarschijnlijk niet haalbaar zou zijn.”
Ivana is Nederlands kampioen bankdrukken: 'Zoveel belangrijker om gelukkig te zijn dan alleen maar dun'
Architectuur en avontuur
Op de middelbare school kreeg Daphne er een nieuwe interesse bij. “Ik raakte gefascineerd door gebouwen en vond architectuur ontzettend interessant. Na de middelbare school ben ik dat dan gaan studeren, eerst mijn bachelor en toen ook nog een master.”
Na haar studie verhuisde ze naar Zürich. “Ik wilde altijd al in het buitenland wonen, het liefst wel in Europa. Mijn liefde voor de stad groeide met de dag, dus ik besloot te blijven. Het is de plek waar ik mijn eerste baan in het werkveld vond.”
Terug het water in
Hoewel haar leven inmiddels draaide om architectuur, kon Daphne de sport niet loslaten. “Toen ik verhuisde was één ding zeker: ik wilde blijven zwemmen. En dus meldde ik me aan bij het hoogste wedstrijdteam van een lokale vereniging. Dat betekende ineens 25 uur per week trainen naast mijn fulltimebaan. Het was leuk, maar intensief. Na een jaar stopte een groot deel van mijn team ermee. Ik kon achterblijven met een groep meiden van twaalf jaar, terwijl ik zelf 24 was. Het voelde niet meer passend, dus stopte ik ermee.”
Toch liet ze het synchroonzwemmen niet volledig achter zich, want ze sloot zich aan bij het showteam. “We geven shows in plaats van dat we meedoen aan wedstrijden. Het was perfect: ik kon op hoog niveau blijven zwemmen, maar met minder intensieve trainingsuren, waardoor ik het goed kon combineren met mijn fulltimebaan.”
Tekst loopt door onder de foto.
Meer dan mooi glimlachen
Wat buitenstaanders vaak niet beseffen, is dat synchroonzwemmen naast mooi en sierlijk ook écht topsport is. “We trainen conditie, kracht, flexibiliteit en techniek. Voordat we überhaupt een routine in het water oefenen, doen we dat op het droge. Dan kijken we naar alles: waar je naartoe kijkt, wanneer je glimlacht en wanneer niet, hoe je vingers staan en onder welke hoek je benen bewegen. Het is veel intensiever dan je je kunt voorstellen.”
Om nog maar te zwijgen van de ballet- en danselementen die erbij komen kijken. “Als synchroonzwemmers onderling met elkaar praten, lijkt het soms wel een andere taal. We gebruiken zoveel vaktermen en technieken die buitenstaanders niet kunnen volgen.”
Tekst loopt door onder de post.
@daphnevlak 💙 #underwater #gopro #swimming #artisticswimming #dance #synchro #pool
Trucjes
Andere dingen die mensen niet verwachten van de sport? Wat dacht je van de bizarre trucjes waarmee de zwemmers zich voorbereiden. Een goed voorbeeld is de TomNose, siliconen pluggen om de neus af te sluiten, een alternatief voor de neusklem. “Toen ik op TikTok liet zien hoe ik ze in doe – eerst in mijn mond, dan in mijn neus – waren mensen compleet geschokt.”
Ook het delen van haar haarritueel leverde verbaasde reacties op. “We gebruiken gelatine om ons haar op zijn plek te houden. Geen haargel, maar echt gelatine. Het stinkt, plakt en wordt keihard als het opdroogt. Gelukkig lost het makkelijk op als je het natmaakt met warm water. Maar als ik met mijn gelatinehaar over straat ga, zorgt dat voor vreemde blikken.”
En als laatste: de manier waarop Daphne haar lenzen ‘vastzet’. “Je kan niet met een bril het zwembad in, dus voor ik het water in ga, dompel ik mijn gezicht onder met mijn ogen open om mijn lenzen vast te zetten. Door het water zuigen de lenzen zich vast en kun je onder water je ogen opendoen zonder ze te verliezen.”
Tekst loopt door onder de post.
@daphnevlak They are called the tomnose, because they are made by Tom and they go in your nose #swimming #artisticswimming #artisticswimmer #synchro #noseclip #synchronizedswimming
Een gouden randje
In de ruim 20 jaar dat Daphne in het zwembad ligt, heeft ze een hoop mooie momenten meegemaakt. Eén die haar altijd zal bijblijven, vond plaats tijdens de Zwitserse kampioenschappen van 2023. “Met het team hadden we zó goed gezwommen. We dachten dat we kans maakten op goud. Toen de puntentelling binnenkwam, hadden we 201 punten verzameld. Het team dat na ons zwom, haalde 202 punten en ging er met de winst vandoor.
Het verschil was minimaal. Op dat moment was ik ontzettend teleurgesteld, maar tegelijkertijd stond ik voor het eerst in mijn leven op een nationaal podium. Het was mijn eerste nationale medaille ooit. Het was misschien geen goud, maar zo voelde het wel.”
Glazen bol
Op dit moment is Daphne nog wekelijks in het water te vinden. Daarnaast denkt ze mee binnen de vereniging en staat ze langs de kant als jurylid. “Ik ben een tijd geleden begonnen met het beoordelen van wedstrijden en zwemmers. Dat vind ik ontzettend leuk. Net als onderdeel uitmaken van het showteam is dit vrijwilligerswerk. Sowieso levert het synchroonzwemmen me geen geld op, het kost me vooral geld. Denk aan contributies en andere benodigdheden. Maar als je zo’n passie voor het zwemmen hebt als ik, is dat niet erg.”
Waar ze zichzelf in de toekomst ziet? “Het lijkt me leuk om als trainer aan de slag te gaan. In Nederland is dat geen betaalde functie, maar in Zwitserland wel. Het liefst combineer ik dit parttime met mijn werk als architect. En natuurlijk wil ik blijven meedraaien in alles wat met de vereniging te maken heeft. Hopelijk kunnen wij door onze inzet laten zien dat je ook plezier kunt hebben in de sport zonder op het allerhoogste niveau te presteren. We zien dat veel meiden stoppen als ze gaan studeren of niet in competitieklassen terechtkomen. Dat is zonde. Sport hoeft niet alles of niets te zijn.”
Daphne is daar het levende bewijs van. “Mijn Olympische droom is nooit uitgekomen, maar ik zwem nog steeds. Ik heb er nog steeds plezier in en maak nog steeds mooie herinneringen. Uiteindelijk is dat misschien wel net zo waardevol.”
Sophie is fulltime kamelenmelker: 'Er komen mensen uit heel Europa voor onze melk'
MISHA MARGARITTHA
Misha is freelance online redacteur bij LINDA.meiden. Ze is geboren en getogen in Rotterdam, maar verhuisde negen jaar geleden naar Amsterdam. Ze heeft een haat-liefderelatie met haar roze iPhone, die ze regelmatig verruilt voor haar e-reader. Haar favoriete genre? Romance.
