Wie zegt dat carrière maken maar op één manier kan? In ‘MEIDEN aan de macht‘ bewijzen lezers dat zij de regels bepalen. Van gelukkig in loondienst tot thriving als ondernemer: dit is hoe ze vielen, opstonden en hun eigen weg vonden.
Deze keer: Ayushy (29). Ze woont ik Seoul en schrijft liedjes voor K-pop-artiesten zoals Nmixx, Kiss of Life en Itzy.
Van muziek maken in Nederland naar hits schrijven voor K-popartiesten. Hoe is dat gegaan?
“Muziek is al mijn hele leven iets waar ik blij van word. Het voelt voor mij net als ademen. Als kind riep ik al: ik ga naar Amerika verhuizen en word een superster. Die droom is wel iets anders gelopen. Later ben ik gaan studeren aan de Herman Brood Academie. Ik denk dat ik het daar eigenlijk al heb gemanifesteerd.”
Hoe manifesteer je zoiets?
“In het laatste jaar van mijn studie moest ik een vijfjarenplan schrijven. Ik maakte toen allerlei soorten muziek en had weleens iets over K-pop gehoord. Dat trok me heel erg aan, omdat het zo veel verschillende stijlen heeft. Je hebt hiphop en dance, maar ook heel schattige en blije muziek. Het voelde als een genre waarin ik als songwriter helemaal mijn ei kwijt kon.
K-pop was toen nog best nieuw in Nederland. Ik had geen idee hoe ik daarin terecht kon komen. Toch schreef ik in dat vijfjarenplan, zonder er te veel over na te denken: ik wil K-pop doen. En één jaar is dat ook gelukt.”
Hoe heb je dat laten lukken?
“Zeven jaar geleden, toen ik was afgestudeerd, waren er in Nederland nog niet veel mensen die met K-pop werkten. Elke studiosessie waar ik heenging, vertelde ik dat ik K-pop wilde maken. Ik gooide het een beetje het universum in, haha.
Op een gegeven moment leerde ik iemand kennen die al iets met K-pop deed. Met hem heb ik een paar demo’s opgenomen. Hij ging daarna naar Korea en liet mijn muziek horen bij een publishingbedrijf. Dat is een bedrijf met songwriters die liedjes maken en verkopen aan artiesten. Ze waren enthousiast over mijn demo’s en wilden met me samenwerken. Een tijdje later werd ik voor het eerst naar Seoul overgevlogen om muziek te maken.”
Tekst gaat verder onder de foto
Dat is best een grote stap. Hoe zag die eerste periode eruit?
“In eerste instantie kon ik niet geloven dat het echt gebeurde. Ik had het gevoel dat ik het al gemaakt had. Ook al was dat echt nog niet zo. Ik ben daar toen drie maanden gebleven en zat dag in, dag uit in de studio liedjes te maken. Ik at elke dag Koreaanse streetfood, omdat ik hartstikke broke was en verder was ik alleen maar met muziek bezig. Soms zat ik veertien uur achter elkaar in de studio.”
Wat doe je tijdens zo’n studiosessie precies?
“Ik schrijf niet alleen de teksten, maar bedenk ook de melodieën en eigenlijk hoe het hele nummer moet klinken. De teksten worden later vaak nog wel vertaald of aangepast. En het grappige is dat je soms mijn stem nog op de achtergrond van een nummer hoort. Ik weet ook nog heel goed dat ik voor het eerst hoorde dat een van mijn liedjes was verkocht. Het enige wat ik dacht was: oh my god, het gaat me lukken. Ik ga geld verdienen met muziek. En na drie jaar afwisselen tussen Seoul en Amsterdam, werden er zo vaak liedjes van mij verkocht dat ik naar Seoul ben verhuisd.”
Dat is niet niks om in je eentje naar de andere kant van de wereld te verhuizen. Was dat spannend?
“Ik vond het vooral heel erg exciting. Maar toen ik er net woonde, was het wel even een cultuurshock. De K-popindustrie is een geoliede machine, met een enorm team achter elke artiest. Gelukkig ben ik daar maar een klein onderdeel van. Maar de werkethiek is in Korea heel anders dan in Nederland. Waar je hier na een studiosessie misschien met een halve demo naar buiten loopt, heb je daar in dezelfde tijd een nummer bijna ‘radio ready‘. Ze werken daar bizar hard. Overwerken lijkt er soms gewoon bij te horen.”
Dat klinkt ook heel intens. Heb je weleens het gevoel alsof je altijd aan het werk moet zijn?
“Ik ben eigenlijk een soort zzp’er. Ik hoef niet altijd te werken, maar als ik niet werk, mis ik geld of misschien wel de kans op een hit. Daardoor wil je zelf ook heel hard werken. Ik heb bijna een soort werk-FOMO. Maar muziek maken vind ik het allerleukste wat er is, dus ik krijg er ook veel energie van. Ik zou er niet mee willen stoppen. Natuurlijk heb ik ook mindere dagen. Je hoort vaak nee en na elke afwijzing moet je jezelf weer bij elkaar rapen. Dat hoort er ook bij. Maar de voldoening die ik haal uit liedjes maken die vervolgens zo veel mensen luisteren, is onbetaalbaar”
Vind je het wel eens jammer dat je op de achtergrond staat en al die fans niet weten dat jij hun favoriete nummer hebt geschreven?
“Nee, eigenlijk vind ik dat juist heel leuk. Het zijn soms nummers die ik zelf als artiest misschien niet zou uitbrengen, maar die ik wel heel vet vind om te maken. In de K-popcommunity heb je ook diehard fans. Die zoeken me soms op en sturen me een berichtje om me te bedanken voor een nummer dat ik heb geschreven. Ik krijg dus alsnog veel erkenning, ook al werk ik achter de schermen. En daardoor kan ik zelf ook rustig naar buiten en mijn ding doen.”
En even eerlijk: verdient het lekker?
“Ja, het verdient goed. Maar ik verdien natuurlijk niet elke maand hetzelfde. In de muziekindustrie krijg je op verschillende momenten royalties uitbetaald. In mijn geval krijg ik bijvoorbeeld één keer per halfjaar een groter bedrag en daarnaast nog vier keer per jaar andere bedragen. Ik kan er goed van leven en heb door mijn werk veel vrijheid. Ik kan gaan en staan waar ik wil en daardoor voel ik me wel rijk.”
Juul maakt van interieur-DIY's haar werk: 'Opeens reageerden er allemaal boze mannen op mijn video'
