Zangeres Danique (27) groeide op met twee zussen, maar met haar middelste zus heeft ze al langere tijd geen contact meer. Over het gemis én de liefde die ondanks alles blijft, zingt ze in haar nieuwe nummer Tijdloos.
“Ik kan haar missen en tegelijkertijd weten dat dit nu de beste keuze is voor mij. Die twee dingen kunnen naast elkaar bestaan”, deelt ze met LINDA.meiden.
Als Danique terugdenkt aan haar jeugd, denkt ze vooral aan fijne tijden. Samen met haar twee zussen groeide ze op in wat ze zelf omschrijft als een ‘normaal gezin’. “We hadden het fijn met elkaar. Maar er veranderde iets in de dynamiek toen mijn zus ziek werd. Dat was natuurlijk in de eerste plaats voor haar een ontzettend moeilijke periode, maar het had ook veel impact op ons als gezin. Vanaf dat moment was het niet meer zoals vroeger.”
Die periode duurde uiteindelijk zo’n tien jaar. Al die tijd bleef Danique hopen op het moment waarop zij en haar zus weer gewoon zussen konden zijn. “Ik dacht altijd: als het straks beter met haar gaat, kunnen we misschien weer normale dingen doen. Samen lunchen, uitgaan, dat soort dingen. Ik heb heel erg naar dat moment uitgekeken.”
Maar zover kwam het niet. Inmiddels hebben ze al een aantal jaar geen contact meer. Eén duidelijke gebeurtenis waardoor hun band werd verbroken, was er volgens Danique niet. “Het is lastig om precies uit te leggen wat er is gebeurd, omdat het over zoveel jaar gaat en er meerdere mensen bij betrokken zijn. Ik wil hun privacy niet schenden en ik vind het ook niet eerlijk om alles in een paar zinnen samen te vatten. Laat ik het zo zeggen: het was een opeenstapeling van gebeurtenissen die hiertoe hebben geleid.”
Danique kiest er op dit moment zelf voor om geen contact met haar zus te hebben. “Ik heb er vrede mee, maar dat betekent niet dat het gemis daarmee is verdwenen. Ik kan haar missen en tegelijkertijd weten dat dit nu de beste keuze voor mij is. Die twee dingen kunnen naast elkaar bestaan.”
Julie verloor haar grote zus Paula: 'Elke nieuwe herinnering is er één zonder haar'
Het besef over hun verbroken contact kwam extra hard binnen toen de zussen elkaar voor het eerst niet feliciteerden met hun verjaardagen. “Dat voelde heel gek. Op haar verjaardag was ik er de hele dag mee bezig. Het voelde onnatuurlijk om haar te feliciteren, omdat we elkaar niet spreken. Maar haar niet feliciteren voelde net zo onnatuurlijk. Toen dacht ik wel: oké, dit is echt de situatie waarin we nu zitten.”
Vooral op zulke dagen steekt het gemis de kop op. “Verjaardagen, feestdagen of momenten waarop je goed nieuws hebt: dan is het moeilijker. In het begin probeerde ik het ook een beetje weg te stoppen. Door de ziekte van mijn zus was onze gezinssituatie al zo lang anders dat ik dacht: dit kan er ook nog wel bij.”
Toch blijft het een bijzondere vorm van verlies: iemand missen die er nog wel is. Voor Danique maakt vooral de mogelijkheid dat het ooit anders kan worden dat ingewikkeld. “Je blijft toch een bepaalde hoop houden. Daardoor kan ik het wel een plek geven, maar niet voor altijd afsluiten. Soms vraag ik me af of het inderdaad goed is dat ik me nu op mezelf focus. Of moet ik meer doen om onze band te repareren?”
Tegelijkertijd probeert ze zichzelf niet aan die hoop vast te klampen. “Ik weet niet hoe de toekomst loopt. Het belangrijkste vind ik dat het goed met haar gaat. Dat vind ik uiteindelijk belangrijker dan mijn eigen verdriet of het feit dat wij geen contact hebben.”
Tekst loopt door onder de post.
Dit bericht op Instagram bekijken
Precies die conflicterende gevoelens vormden de inspiratie voor Daniques nieuwe nummer Tijdloos. Het is niet de eerste keer dat ze haar familiesituatie in haar muziek verwerkt. Eerder schreef ze Papa & Mama over de periode waarin haar zus ziek was. “Toen ik het nummer uitbracht, merkte ik hoeveel mensen zich herkenden in mijn teksten. Vroeger dacht ik altijd dat ik de enige was. Daardoor voelde ik me best alleen en onbegrepen.”
Juist die reacties gaven haar een reden om opnieuw zoiets persoonlijks te delen. “Als ik met mijn muziek ook maar één persoon het gevoel kan geven dat-ie niet alleen is, vind ik het de moeite waard om dat deel van mezelf te laten zien.”
Hoe persoonlijk Tijdloos ook is, twijfels over de release heeft Danique niet gehad. “Ik sta er volledig achter. Wat ik mooi vind aan het nummer, is dat ik zing over mijn eigen verdriet, maar ook over het feit dat er ondanks alles nog steeds heel veel liefde is. Dat is niet makkelijk om in een paar minuten te vangen, want een liedje heeft eigenlijk te weinig woorden. Maar het heeft me geholpen mijn eigen emoties beter te begrijpen. Als ik iets opschrijf, zit het niet meer alleen in mijn hoofd. Dan bestaat het ook fysiek – in een liedje. Dan voelt het alsof ik het ergens kan achterlaten. Ik weet wat ik voel en hoef er niet steeds opnieuw over te piekeren. In die zin is muziek voor mij heel therapeutisch.”
Tekst loopt door onder het nummer.
Met Tijdloos hoopt Danique ook dit onderwerp bespreekbaar te maken. Daardoor vroeg ze zich af of het niet ‘raar’ was om haar situatie op deze manier met de wereld te delen. “Dit soort dingen gebeuren vaak achter gesloten deuren. We praten überhaupt niet zo makkelijk over de momenten waarop het minder goed gaat. Maar toen ik erover nadacht, realiseerde ik me hoeveel mensen ik ken die een ouder, oma, nicht of ander familielid niet meer spreken. En in mijn DM’s hoor ik ook veel verhalen over verbroken vriendschappen, relaties en familiebanden. Ik ben niet alleen. Wij zijn niet alleen.”
Als dit nummer dat eenzame gevoel ook maar een klein beetje kan wegnemen, is het voor Danique een denderend succes. “Ik hoop vooral dat mensen die iets soortgelijks meemaken zich gehoord voelen en er misschien makkelijker over durven te praten.”
Je kunt de komende tijd meer kwetsbare songs met deze sound van Danique verwachten. Op dit moment werkt ze aan haar debuutalbum.
En haar eigen toekomst met haar zus? Die laat ze bewust open. “Ze blijft onderdeel van mijn familie en daarmee ook een stukje van mij. Misschien kan het later nog komen. Wie weet. Voor nu wil ik me op mezelf focussen. Als ik te veel blijf hangen in de hoop of in hoe het vroeger was, krijg ik een verkeerd beeld van de realiteit. En die is: op dit moment hebben we geen contact en dat heeft zijn redenen.”
Mocht ze haar zus één ding kunnen meegeven, zonder te weten of ze daar ooit antwoord op krijgt, dan is dat opvallend simpel. “Ik hoop dat het goed met haar gaat en goed met haar blijft gaan. Altijd.”
Xenia werd verwaarloosd en mishandeld door moeder: 'Als ik bleef, zou het mijn dood worden'
Misha is freelance online redacteur bij LINDA.meiden. Ze is geboren en getogen in Rotterdam, maar verhuisde negen jaar geleden naar Amsterdam. Ze heeft een haat-liefderelatie met haar roze iPhone, die ze regelmatig verruilt voor haar e-reader. Haar favoriete genre? Romance.
