Een retestrakke planning of go with the flow, elke dag uit eten of afhaalchinees op de bank, een rampzalige date of juist volop me-time. In ‘De week van’ bespreken we de week van een bekend persoon.
Deze week: Vajèn van den Bosch (28). LINDA.meiden sprak haar over haar gloednieuwe film EB, wadlopen en zeehonden spotten.
Je week in één woord?
“Hectisch. Na vijf maanden uit vier koffers te hebben geleefd in Engeland, kwam ik terug naar Nederland. En ik moest meteen door naar Ameland. Van het ene project in het andere stappen, is best een harde omschakeling en kost veel energie. Eenmaal terug aan het vasteland was het tijd voor een bezoek aan Leco van Zadelhoff, om mijn haar een stuk blonder te maken én ik moest ook langs mijn zangcoach. Gelukkig was het daarna tijd om mijn familie in Brabant op te zoeken. Dan laadt mijn batterij meteen weer op.”
Tekst loopt door onder de foto.
En waar had je deze week echt geen zin in?
“Ik had totaal geen zin om weer een koffer in te pakken, vroeg op te staan en uren in de auto te zitten naar Ameland. Het feit dat ik moest inpakken terwijl ik nog niets had uitgepakt, vond ik niet zo gezellig.”
Je hebt een drukke periode achter de rug, want je was in Engeland voor de theatervoorstelling ‘The Greatest Showman’. Vertel!
“Klopt inderdaad. Ik ben vijf maanden in Engeland geweest – eerst zeven weken in Londen voor de repetities en daarna in Bristol voor het monteren en spelen van de voorstelling. Dat was echt een fantastisch avontuur. Soms komen er dingen op je pad waarvan je niet wist dat ze voor jou konden zijn. The Greatest Showman, naar de Oscar-genomineerde film, was dat voor mij. Ik had nooit gedacht dat ik onderdeel zou zijn van een gloednieuwe productie door Disney. De film heb ik tig keer gezien en om dan onderdeel te zijn van het maakproces van de theatervoorstelling – echt heel vet!”
Maar vlak voor je naar Engeland ging was je bezig met een ander project, de film ‘EB’.
“Vanaf augustus 2025 hebben we drie maanden op Ameland gedraaid voor de film. Ik kende het eiland niet, waardoor ik iedere dag een vakantiegevoel had. Het was een leuke, nieuwe uitdaging want EB is een misdaadthriller, een genre dat ik nog nooit heb gedaan. Daardoor moest ik mijn koppie er echt bij houden. De draaidagen waren lang, maar heel tof.”
Roxy Dekker: ‘Ik ben zo kritisch op mezelf, alles wat uitkomt vind ik eigenlijk kut’
Terwijl je daar was heb je een aantal nieuwe ervaringen opgedaan: wadlopen, zeehonden spotten en een ribboot besturen.
“Wadlopen is mijn nieuwe hobby. Sommige crew- en castleden waren er niet zo wild van, maar ik voelde me helemaal Dora. We aten verse oesters van het wad, zagen zeepieren, kwallen en kokkels. Het was vies, nat en koud, maar ik vond het enig.”
Tekst loopt door onder de foto.
“En ja, we hebben ook zeehonden gespot. Ik vind die beesten zo schattig omdat ze een lief koppie hebben en zo lekker onhandig bewegen. Maar de ervaring was vooral heel bijzonder. We zaten midden in een draaidag en ineens lagen er vijftien zeehonden te chillen. We vergeten soms dat we zulke mooie dingen hebben in Nederland. Het zeehonden spotten was echt een eyeopener voor de parels die we hier hebben.
Dan die ribboot besturen, dat vond ik zó vet. Tijdens de opnames lag de eigenaar van de boot onder een zeiltje om aanwijzingen te geven, maar ik trok mijn eigen plan. Eenmaal mijn handen op het stuur, dacht ik: gassen. Dat vond hij niet zo leuk. Die arme man dacht dat-ie doodging. Zó hard ging ik ook niet, maar ik zag dit wel als mijn kans om een keer over het water te crossen. Wil ik nu ook zo’n boot? Yes, please!”
Drie maanden op een eiland zitten met dezelfde mensen, hoe was de sfeer onderling en BTS?
“Ik moet eerlijk bekennen dat ik af en aan op het eiland was. Tussen de draaidagen door ging ik regelmatig terug naar het vaste land voor een Frozen-voorstelling in Scheveningen. Maar op Ameland zijn, lange dagen maken én met elkaar in een huis zitten was heel gezellig. Mijn scènes waren voornamelijk met Juvat Westendorp en Mingus Dagelet. Juvat kende ik al, dus ik wist dat het lachen zou worden. Wat ik bijzonder vond, was dat ik met Mingus dezelfde soort klik had. Als je zoveel samen bent, leer je elkaar snel goed kennen. Het fijnste vond ik dat we goed met elkaar konden lachen en klagen. Dat maakt zware dagen toch minder zwaar.”
Heeft Ameland nu een speciaal plekje in je hart?
“Absoluut. Niet alleen omdat ik daar mijn eerste misdaadthriller heb gefilmd, maar ook omdat The Greatest Showman daar onverwachts aan gelinkt is. Ik zat op het eiland toen ik hoorde dat ik een selftape mocht opnemen voor de voorstelling. Vervolgens ben ik vanaf Ameland naar Schiphol geracet om naar de auditie in Londen te gaan én was ik op het eiland toen ik het belletje kreeg dat ik de rol had gekregen.”
Je bent nog bezig met het ene project als het andere begint. Hoe is dat voor jou?
“Ergens is het fijn om niet te lang na te denken over dingen en overal gewoon in te springen. Racen van Ameland naar Engeland, meerdere projecten tegelijkertijd uitvoeren; het houdt me bezig. Maar na de auditie in Londen merkte ik dat het me even te veel werd. Ik barstte op straat in huilen uit, omdat ik overprikkeld was. Dat was ook wel goed. Zo kon ik die opgebouwde spanning kwijt. Daarna pakte ik gewoon door.”
Sahil werkte 8 jaar aan serie 'Mocros': 'Ik wilde mijn eigen vriendengroep zien op tv'
Wat neem je mee het weekend in?
“Ontspanning. Na de theatervoorstelling, de filmopnames en -promo én mijn optreden bij de Musical Awards is het tijd voor wat rust. Ik heb een rustige zomer gepland, omdat ik daarna aan het musicalconcert Evita begin. De komende weken zijn dus voor vrienden en familie, die ik enorm heb gemist door alle drukte. Nu ga ik die tijd goed inhalen.”
Tekst loopt door onder de foto.
En wat kan er volgende week beter?
“Ik heb de afgelopen week weinig geslapen. Aan het einde van weer een lange dag merk ik dat ik er helemaal niet zo goed op ga. En ik moet ook weer een beetje gaan sporten, want dat heb ik de afgelopen tijd ook laten liggen.”
Serie 'Off Campus' uitgespeeld? Deze twaalf bijbehorende boeken vullen direct het gat in je leven
