Isa is fulltime kledingontwerper: 'Ik verdien nog geen minimumloon'

Van de hak op de tak

Shoppen klinkt leuk, totdat je voor de zoveelste keer met een kledingstuk in je handen staat dat nét niet goed zit. Broeken die te kort zijn of een topje dat strak zit op de verkeerde plekken. Isa kent dat probleem maar al te goed. Dus ze kwam met een oplossing: kleding maken die wél past. En dat zonder ooit een modeopleiding te hebben gedaan.

“Op de middelbare school wist ik totaal niet wat ik wilde gaan studeren. Ik ben heel impulsief, dus ik ging van de hak op de tak. Uiteindelijk heb ik een jaar politicologie gestudeerd en daarna Midden-Oosten studies. Mijn mindset was heel erg: oké, dit vind ik nu leuk, dus dit ga ik nu doen.”

Vinted money

Na haar studie staat Isa op zo’n punt dat veel twintigers wel herkennen: wat nu? Ze schrijft zich in voor een master, maar als ze niet wordt aangenomen, besluit ze een tussenjaar te nemen. “Ik ging werken bij een tweedehands kledingwinkel en verkocht ook vintage kleding via Vinted. Dat liep op een gegeven moment zo goed dat ik me zelfs heb ingeschreven bij de KVK.”

Van Midden-Oosten studies naar kleding verkopen via Vinted klinkt misschien als een bijzondere afslag, maar haar liefde voor fashion was er altijd al. “In de eerste klas was ik al bezig met mode. Ik durfde toen nog niet hele gekke dingen aan, maar wel altijd net iets anders dan de rest. Ik droeg vooral wat ik zelf leuk vond.”

‘Ik nam ontslag’

Ondertussen is ze fulltime aan het werk, maar ze voelt dat ze niet echt gelukkig is. “Ik had net genoeg geld gespaard om één maand mijn huur te kunnen betalen. Toen dacht ik: ik ga het zelf proberen. Ik nam ontslag en ben me gaan focussen op het verkopen van vintage kleding. Inmiddels verkoop ik alleen nog kleding die ik zelf maak.”

Maar waar begon die liefde voor kleding maken eigenlijk? Het antwoord stond al jaren in de kast: een oude naaimachine uit de jaren zestig. “Toen ik zeventien was, kreeg ik de oude naaimachine van mijn opa’s zus. Hij werkte niet meer top”, vertelt ze lachend. “Maar ik ben nog steeds superdankbaar dat ik hem mocht gebruiken. Want daar is het wel begonnen voor mij. De eerste dingen die ik maakte, waren allesbehalve mooi, maar ik vond het zó leuk om te doen. Elke keer werd ik weer iets beter en ik was heel trots als ik iets droeg wat ik zelf had gemaakt.”

Atelier Troela

Langzaam maar zeker krijgt Isa het naaien steeds beter onder de knie. In het begin maakt ze vooral simpele dingen zoals topjes. “Ik vond broeken maken best spannend. Maar ik liep ook altijd tegen hetzelfde probleem aan: ik ben 1.83 meter en broeken zijn voor mij bijna altijd te kort. Op een gegeven moment was ik er klaar mee en dacht ik: dan maak ik mijn eigen broek wel. En dat ging beter dan verwacht.”

Isa was niet de enige die impressed was door haar zelfgemaakte broek. “Mijn vrienden vonden het heel vet. Een vriendin zei: ‘Waarom heb je hier nog geen TikTok over gemaakt?'” Dus dat deed ze. “In die video liet ik eigenlijk alleen zien dat ik een broek had gemaakt die eindelijk tot de grond komt. Ik had nooit verwacht dat zoveel mensen daarop zouden reageren.” De comments stonden vol met mensen die vroegen of ze ook zo’n broek voor hen kon maken. En vanaf dat moment werd Atelier Troela geboren.

Amsterdam Fashion Week

Inmiddels maakt Isa al ruim een jaar fulltime kleding. En niet zomaar kleding: alles wordt speciaal op maat gemaakt. “Los van het feit dat ik het oprecht leuk vind om te doen, help ik mensen ook met een probleem waar ik zelf altijd tegenaan liep. Kleding is een stuk mooier als het ook goed past. En ik ben alleen maar blij dat ik iets kan maken waar iemand zich comfortabel en zelfverzekerd in voelt.”

Na die video ging het allemaal sneller dan ze ooit had verwacht. Nog geen half jaar later stond Isa met haar kleding op Amsterdam Fashion Week. “Ik kon niet geloven wat er allemaal gebeurde. Als ik daaraan terugdenk, voel ik me heel trots. Ook als ik dan zie dat iemand zoals S10 mij begint te volgen of Marije Zuurveld mijn kleding bestelt, lijkt het net alsof ik droom.”

Tekst gaat verder onder de foto.

Reality check

Het klinkt heel cool: mensen zien rondlopen in kleding die jij hebt gemaakt. Maar het leven van een ondernemer kan ook heel onzeker zijn. “Ik ben Atelier Troela begonnen met nul euro en een dikke studieschuld. Inmiddels kan ik er wel van leven, maar de ene maand is wel wat makkelijker dan de andere. In mijn beste maand heb ik 4.500 euro verdiend, maar dat betekent niet dat ik dat allemaal overhoud. Ik moet ook nieuwe stoffen kopen, belastingen betalen en andere kosten maken. Vaak houd ik aan het einde van de maand rond de duizend euro over. Ik kan er nu van leven, maar ik hoop wel dat het binnenkort op z’n minst een minimumsalaris wordt.”

‘Dit maakt mij gelukkig’

Voor nu blijft Isa vooral doorgaan met Atelier Troela en stopt ze al haar energie erin, zodat ze dit zo lang mogelijk kan blijven doen. “Natuurlijk zou ik ook wel meer geld willen verdienen, net als mijn vriendinnen. Maar dit maakt mij nu gelukkig en de rest komt later wel.”

“Ik hoop dat het ooit nog groter kan worden, zolang de kern maar altijd hetzelfde blijft. Handgemaakte items waar mensen zich goed in voelen. Want je hoort je niet onzeker te voelen door je kleren. Uiteindelijk is het de persoon die de kleding draagt en niet andersom.”

Laila is model voor Asos en NA-KD: 'Maar ik heb weleens huilend op een vliegveld gezeten'Lees meer