Izzy werd gedumpt op vakantie: 'De terugvlucht van twaalf uur naast hem was een hel'

Marketing en sales match

Izzy ontmoette Bob op een bedrijfsborrel van het mannenpakkenmerk waar ze werkten. Ze hadden beiden eigenlijk totaal geen zin in deze borrel. Het was zo’n verplichte donderdagmiddag die begon met één net te zuur glas wijn en eindigde met mensen die om elf uur ’s avonds nog stonden te dansen op de top 40.

Izzy werkte op de marketingafdeling, Bob bij sales. Ze hadden elkaar wel eens in de lift gezien, maar nooit echt gesproken. Totdat hij naast haar kwam staan bij de bar en zei: “Volgens mij hebben wij allebei precies dezelfde blik van ‘hoe kom ik hier weg?’” Izzy moest lachen. Ze dronken witte wijntjes in de hoek van de kantine en roddelden wat collega’s af. Bob had donkerblond haar, een iets te duur horloge voor zijn leeftijd en een zelfverzekerdheid die normaal niet haar ding was.

Maar bij hem werkte het. Nog voordat ze thuis was kreeg ze een appje: ‘Je bent veilig thuis toch? Anders moet ik morgen HR uitleggen waarom ik je kwijt ben geraakt.’ Izzy was totaal verkocht.

De maanden daarna gingen precies zoals je hoopt dat een beginnende relatie gaat. Veel spontane dates, veel speciaalbiertjes, veel slapen bij elkaar zonder dat iemand ooit had uitgesproken dat ze offi waren. Bob was attent: hij bracht koffie als ze thuiswerkte, stuurde succes-appjes voor presentaties en onthield dingen die Izzy zelf alweer vergeten was dat ze had verteld. Na anderhalf jaar woonden ze samen in een appartement in Brabant dat eigenlijk net te klein was, maar waar ze gelukkig waren. Hun vrienden noemden hen zelfs irritant stabiel. Izzy dacht oprecht dat hij haar toekomstige man was.

Droomreis niet zo ‘dreamy’

Toen namen ze bijna al hun vakantiedagen op en boekten ze een reis naar Thailand, ze zouden drie weken reizen: Bangkok, Chiang Mai en een paar eilanden. Het moest hun droomvakantie worden, alles was gepland en gereserveerd. De eerste dagen waren fantastisch. Ze aten streetfood op plastic krukjes, reden achter op scooters door de regen en maakten veel te veel foto’s van zonsondergangen.

Maar ergens aan het eind van de tweede week begon Bob te veranderen, leek het. Niet gemeen, gewoon afwezig en vaag. Hij keek vaker naar zijn telefoon, reageerde korter en hij leek er met zijn hoofd niet helemaal bij. Als Izzy vroeg wat er was, zei hij steeds dat er niets aan de hand was. Het voelde voor haar machteloos, want zolang hij niet zei wat er was, kon zij niets veranderen. Dag bij dag voelde ze zich alsmaar kutter. De tranen begonnen constant in haar ogen te staan uit stress.

Op een avond zaten ze op het strand van Koh Samui naar de zonsondergang te kijken, toen Bob ineens zei dat hij wilde praten. Izzy voelde direct dat haar maag samenkneep en werd kotsmisselijk. Hij vertelde dat hij eigenlijk al maanden twijfelde aan hun relatie en dat de twijfels alleen maar toenamen sinds ze continu samen waren in Thailand. Dat hij van haar hield, maar niet meer wist of dat genoeg was. Dat hij had gehoopt dat het gevoel zou verdwijnen, maar dat dat niet gebeurde.

Izzy kon het nauwelijks bevatten. “Dus je maakt het uit?” vroeg ze. Bob knikte. Gewoon. Alsof zij vroeg of hij nog wat wilde drinken. Izzy begon direct te huilen en kon de hele avond niet meer stoppen. Ze trok zich terug naar de badkamer van het hotel en sloot zichzelf op. Uren zat ze huilend op de badkamervloer. Ze belde haar moeder en haar beste vriendin constant en soms voelde het alsof ze geen adem meer kreeg van verdriet. Het enige wat ze kon denken was: hoe kon ik het idee hebben dat dit echte liefde was, als het zo snel kapot kan gaan? En, hoe konden zijn twijfels zo erg toenemen door meer tijd met mij te spenderen? Izzy werd er doodonzeker van.

Wat volgde waren de meest awkward dagen van haar leven. Ze moesten nog drie dagen samen reizen. Overdag deden ze alsof ze toeristen waren. Ze aten ontbijt, bezochten stranden en maakten praktische afspraken over vervoer. Ze deed vaak haar oortjes in, belde met haar vriendinnen of luisterde naar podcasts om zo min mogelijk met hem te praten. ’s Nachts lag Izzy wakker terwijl hij naast haar sliep, of deed alsof hij sliep. Soms liep ze naar de badkamer om te huilen zodat hij het niet hoorde. Ondertussen deed hij geen moeite. Izzy was verdrietig, verward en ook boos.

Anne dumpte haar vriend omdat hij álles van haar checkte: 'Zelfs m'n privé rekening'Lees meer

Helse terugvlucht

De terugvlucht voelde nog erger. Twaalf uur naast iemand zitten die een week eerder nog je toekomst was en toen ineens niet meer. De hele vlucht schoten de tranen in Izzy’s ogen en probeerde ze het weg te slikken, dat ging met moeite. Soms stroomde er toch een traan over haar wang, die ze wegdepte met haar handpalm.

Een week later verhuisde Bob uit hun appartement. Izzy bleef achter tussen alle spullen die ze samen hadden uitgezocht. De eerste maand was de hel. Niet alleen omdat ze hem miste, maar omdat ze bleef terugdenken aan die vakantie. Ze vroeg zich constant af wanneer hij precies was afgehaakt. Tijdens Bangkok? Tijdens Chiang Mai? Of misschien al voordat ze überhaupt in het vliegtuig stapten? Dat vond ze misschien nog wel het pijnlijkst: dat ze nooit zou weten wanneer hij stopte met dezelfde toekomst voor zich te zien als zij. Ze praatten er niet over. Bob deed sowieso niet zijn best om z’n gevoel uit te leggen aan haar, en Izzy wilde hem het liefst zo min mogelijk spreken. Dus nadat alles praktisch was geregeld met de verhuizing was het radiostilte.

Knop om

Na een sombere maand die wel een jaar duurde voor haar gevoel, werd Izzy wakker en dacht: knop om, Iz. Ze nam een personal trainer, kocht nieuwe lingerie, plande dates via datingapps en ging weer uit. Beetje bij beetje herpakte ze zichzelf doordat ze haar verdriet had omgezet in kracht om de beste versie van zichzelf te worden.

Twee maanden later kwam ze Bob tegen toen ze uit eten was in een Spaanse tapastent. Izzy zat met een date, hij met een vriend. Bob liep naar haar toe en zei dat ze er goed uitzag. Later die avond ontving ze een appje van hem: ‘Hi Iz, ik mis je, binnenkort drankje doen?’ Ze deed een klein sprongetje in de lucht, want ze wist: hij heeft door dat hij een fout gemaakt heeft. Maar nu was ze al verder in haar verwerkingsproces en antwoordde ze trots dat ze dat niet zag zitten. Want no way dat ze terugging bij iemand die haar zo random liet zitten, dacht ze. Al wilde ze het misschien diep van binnen wel, ze wist dat dít de juiste keuze was.

Nu, bijna een jaar later, gaat het goed met haar: “Ik neem het hem niet eens kwalijk dat hij twijfelde,” zegt Izzy, “dat kan natuurlijk gebeuren.” Ze lacht zachtjes. “Maar dat je me dan zo laat zitten zonder het erover te hebben, of het even de tijd te geven vind ik vreemd. Dat is iets waar ik nooit meer op kan bouwen.” Izzy vertelt dat haar break-up haar uiteindelijk goed heeft gedaan. En dat ze nooit meer iemand wil die zomaar opgeeft. “Daar zal ik nu extra alert op zijn”, zegt ze trots.

De vriend van Lis ging op zakenreis en kwam terug met een affaire: 'Ik sliep maandenlang niet'Lees meer