Door zijn rug

“Na een relatie van vijf jaar deed Erik-Jan een aanzoek en besloten we te trouwen. Niets spectaculairs of massaals: we kozen voor een budgetbruiloft. Trouwen in het gemeentehuis, familiefoto’s nemen en lunchen in onze achtertuin, daarna richting een leuke strandtent met de daggasten. Het was helemaal uitgedacht.

De dagen voor de trouwdag planden we vol met de welbekende last-minute klusjes. We maakten een strakke taakverdeling en we lagen helemaal op schema: het gras was gemaaid, de boel netjes geveegd en de slingers lagen klaar. Helaas bleek het op orde brengen van de tuin een te grote klus voor Erik-Jans rug. Hij had daar al vaker problemen mee gehad, en nu was de combinatie van stress en tuinwerkzaamheden teveel. Eén dag voor de bruiloft ging hij gigantisch door zijn rug. Hij kon niet meer op of onder.

Ik zag onze hele trouwdag al in het water vallen en belde de huisarts. Die schreef Tramadol voor, zodat Erik-Jan in ieder geval een goede nacht kon maken en wat soepeler kon bewegen. Ik schakelde hulp in van mijn schoonouders voor alle klusjes, Erik-Jan regelde nog een massage en nam braaf zijn medicatie. Crisis afgewend.”

De dag

“De wekker ging en jawel, Erik-Jan had inderdaad goed geslapen. Hij voelde zich ‘wel een beetje raar’ tijdens het wakker worden, maar ik dacht er niet veel van. Toen ik terugkwam na het douchen wilde hij opstaan, maar net toen hij overeind kwam werd hij draaierig en viel flauw. Ik zag hem tegen de grond gaan en probeerde hem nog op te vangen, maar hij belandde met zijn wenkbrauw op de metalen radiator. Het resultaat: ik blauwe vingers, hij een blauw oog.

Na een paar minuten kwam hij weer bij. Ik stopte hem weer in bed voor een extra uur rust en een goed ontbijt. Daarna ging hij voorzichtig douchen en probeerden we het dagprogramma te volgen zoals gepland. Op zich redde hij het wel, op een mix van paracetamol en ibuprofen, maar je zag aan alles dat hij veel pijn had. Hij kwam moeilijk de auto uit en hij liep stijfjes – de rugpijn was helaas echt bepalend voor zijn dag. Lekker een biertje of wijntje nemen zat er ook niet in, en mij over de drempel tillen al helemáál niet. Gelukkig is de fotograaf zo vriendelijk geweest om op belangrijke foto’s het blauwe oog nog wat weg te smokkelen.”

Tot de dood ons scheidt?

“Ach, dat hele ‘in voor- en tegenspoed’ hebben wij gewoon omgedraaid. Het leed kwam eerst, nu hebben we het heel fijn samen. Als dit het ergste is waar we in ons huwelijk mee te maken krijgen, wordt het een makkie. Ik kan er achteraf wel om lachen, maar tegelijkertijd heeft het ook een nasmaak. Deze dag heb ik minder bewust kunnen genieten door de stress. Ik maakte me continu zorgen of Erik-Jan niet teveel pijn had.

Achteraf realiseer ik me hoe bijzonder zo’n trouwdag eigenlijk is: je doet het maar één keer met deze persoon. Het is toch jammer als zo’n gebeurtenis een stempel drukt op je dag. Misschien geven we ooit nog wel een groot feest, om het leven en de liefde nog eens te vieren. Zonder rugproblemen en blauwe ogen.”

Oproep

Heb jij ook nog een goed verhaal liggen over een beroerd verlopen bruiloft? Deel het op LINDA.nl. Mail in het kort jouw verhaal samen met je naam, leeftijd, telefoonnummer en foto’s naar ellen.hensbergen@linda.nl.

Lees ook
Laura: ‘Die uil vloog weg met de trouwringen en crashte tegen een toko’