Italiaanse bruiloft

“Voor de bruiloft van Giuseppe, de neef van mijn ex, reisden we naar de feestlocatie in Noord-Italië. Het was een mooie binnenplaats in de buitenlucht. Podium aan de ene kant, cocktailbar aan de andere kant, kleurrijke verlichting: alle ingrediënten voor een mooie dag. Het stel in kwestie was al meer dan tien jaar samen, de bruid was op haar grote dag hoogzwanger: de familie vond dat ze met een baby op komst tóch maar moest trouwen. Vrij traditioneel dus, maar prima.

Na de ceremonie startte rond een uur of 16.00 het feestelijke gedeelte. Een groot lopend buffet, muziek en natuurlijk een heleboel gasten. Omdat het al zo vroeg begon en de drank rijkelijk vloeide, werd het al snel erg gezellig. De vrienden van de bruidegom voerden hem ook continu biertjes, tijd om te eten had hij niet echt. Mijn vriend en ik moesten nog met de auto terug, dus deden we het iets rustiger aan. Rond een uur of 01.00 besloten we naar huis te gaan.”

Dronken bruidegom

“De locatie lag in the middle of nowhere, dus we reden over een heel donkere, stille weg richting ons hotel. We waren nog maar net onderweg toen we een silhouet zagen opdoemen. Iemand liep in de berm, zwalkend. ‘Die is ver heen,’ dachten we, tot we zagen wie het was: Giuseppe. We stopten natuurlijk meteen en hij vertelde ons dat hij ‘op weg was naar huis’. Het huis dat tien kilometer verderop stond, en dat hij in deze staat nooit zou kunnen bereiken.

We hebben de auto laten staan en de dronken bruidegom tussen ons in geklemd; zijn armen over onze schouders. Hij leunde volledig op ons, hij was amper in staat om zelf te wandelen. Toen hij zijn gewicht even volledig op mij hing, zijn we zelfs nog gevallen. Ik liep op stiletto’s en die konden het gewicht van een extra Italiaan niet aan. Op wat schrammen en verpeste schoenen na viel het gelukkig alles mee.

Na een paar minuten kwamen we terug bij de locatie, waar maar een paar mensen doorhadden wat er speelde. Bijna niemand had gemerkt dat de bruidegom hem was gepeerd, iedereen was uitbundig aan het feesten.”

Tot de dood hen scheidt?

“Toen we Giuseppe op een stoel zetten om even bij te komen, gebeurde het tegenovergestelde: hij ging out. Een familielid heeft hem toen naar het ziekenhuis gebracht, wij reden erachteraan. Het beeld van de bruid, die in haar jurk en met dikke buik het ziekenhuis instormde, zal me altijd bijblijven. Gelukkig kon hij vrij rap weer richting huis, hij hoefde niet de hele nacht te blijven.

Inmiddels spreek ik zelf die familie niet meer, dus ik heb geen idee hoe het nu met ze gaat. Mij heeft het in ieder geval een goede anekdote opgeleverd.”

Lees ook
Bruid Sanne dumpte na twee uur haar afzakkende trouwjurk: ‘In de stad een blouse gekocht’