Drie jaar geleden hoort Tatum Dagelet (51) dat ze myomen – goedaardige verdikkingen – in haar buik heeft. Maandenlang bloedt ze aan één stuk door, heeft ze constant buikpijn, staat haar buik bol en voelt ze zich door de medicijnen niet zichzelf. Eind maart is daarom haar baarmoeder verwijderd.
“Ik ben zo opgelucht”, vertelt ze in gesprek met LINDA.
“Het gaat heel goed”, begint Tatum. “Ik ben blij dat alles achter de rug is. Ik voel me weer vrouw.” Dat is het afgelopen jaar wel anders geweest, deelt ze.
Drie jaar geleden worden haar menstruaties een stuk heftiger. Ze stapt naar de huisarts, die denkt dat het met de overgang te maken heeft. “Het bloeden was zo heftig en mijn buik zo opgezet, dat ik een buikonderzoek wilde. Mijn moeder had darmkanker, daardoor wilde ik al helemaal zeker weten of er niet iets anders was.” Op de foto zien de artsen meerdere myomen zitten in Tatums buik. “Mij werd verteld dat myomen vaak vanzelf weggaan als je in de overgang komt. Optie twee was meteen mijn baarmoeder laten verwijderen.”
Die operatie ziet Tatum niet zitten. De myomen zouden vast slinken als ze in de overgang zou komen, denkt ze. “Ik heb lang gewacht op de overgang, ik smeekte er haast om. Het werd alleen maar erger. Op een gegeven moment menstrueerde ik elke dag. En niet een beetje. Ik moest mezelf twaalf keer per dag verschonen en had alsnóg de kans om door te lekken. Ik droeg daarom altijd zwarte broeken, maandverband en tampons. En die buikpijn… Omdat ik zo erg bloedde, had ik een ijzertekort en ging mijn energie omlaag. Daarnaast was ik 140 euro per maand kwijt aan maandverband en tampons – en dat negen maanden achter elkaar.”
Tatum gaat terug naar het ziekenhuis. “Tegen het bloeden heb ik verschillende medicijnen geprobeerd. Zouden die niet werken, dan moest ik de operatie ondergaan.” Van de medicijnen krijgt Tatum heftige bijwerkingen. “Ik werd heel anders, ik was echt depressief. De laatste maanden kreeg ik maandelijks kunstmatige overgangsinjecties. Dan word je kunstmatig in de overgang gebracht in de hoop dat de myomen slinken en de operatie makkelijker wordt.”
“De medicijnen hielpen niet tegen het bloeden”, vervolgt ze. De gynaecoloog adviseert haar om haar baarmoeder te laten verwijderen. “Dood ga ik er niet aan, maar toch: een baarmoeder weghalen vind ik nogal wat. Niet alleen vanwege de operatie, maar ook mentaal. Het is iets wat mij vrouw maakt”, schreef Tatum eerder daarover.
'Over een week word ik wakker zonder baarmoeder, maar: hoe neem je afscheid van zo'n orgaan?'
Ze komt op een wachtlijst terecht van elf maanden. “Ik snap het, oncologie gaat altijd voor. Er is een personeelstekort in de zorg. Maar elf maanden wachten is echt lang. Ik was wanhopig, voelde me zo slecht en depressief. Ik heb drie maanden niet gewerkt en kon alleen maar in bed liggen door de buikpijnen en het ijzertekort.”
“Voorrang konden ze niet verlenen, maar ze zagen wel de ernst bij mij”, vertelt Tatum. “Ze verwezen me door naar een ander ziekenhuis waar de wachtlijst korter was. Ik heb vier maanden gewacht, al is de operatie nog een keer verzet. Daar word je wel ellendig van.”
Op dinsdag 24 maart is het zover. De dagen ervoor telt Tatum af. “Ik leefde ernaartoe, maar vond het wel spannend. Het was een robot-geassisteerde laparoscopische hysterectomie en duurde vierenhalf uur. Er werden vijf sneetjes gemaakt in mijn buik. Via die sneetjes brengt de chirurg camera-instrumenten en robotarmen in om de baarmoeder – en eventueel eileiders of eierstokken – los te maken. Van tevoren weet je niet of het op die manier lukt of dat ze toch je hele buik moeten openmaken. Dat hoor je achteraf pas.”
Bij Tatum halen ze de baarmoeder, baarmoedermond en eileiders eruit. “Ze maken een grote snee bij je navel. De baarmoeder, -mond en eileiders snijden ze in stukjes in je buik en doen ze via de snee in zakjes. Bizar, toch? Ik heb een heel andere navel nu. Maar dat maakt me niet uit. De littekens interesseren me geen fuck. Ik ga toch niet meer met een crop top lopen.”
Tatum wordt wakker met goed nieuws: de operatie is goed gegaan. “Ik was zo opgelucht. Nu hoef ik nooit meer ongesteld te worden. Ik kreeg zo’n afschuwelijk gevoel van het bloeden. Op de wc was het een waterval. Daar schrik je elke keer van. Mijn buik bleek hélemaal vol te zitten met myomen. Dat verklaart wel waarom ik zoveel last had. En mochten er ooit trauma’s in zijn opgeslagen – ze zeggen dat de baarmoeder een geheugen heeft – zijn die nu allemaal weg. En mijn buik is weer hartstikke plat”
Ze moet twee nachten in het ziekenhuis blijven en mag erna naar huis. “De eerste dagen vond ik vreselijk. Mijn zus woont naast me, die kwam elke ochtend een ontbijt op bed brengen. Wondpijn heb ik niet zo, behalve dat mijn buik best wel trekt. Dat heb ik nog steeds. Op de lege plek in je buik gaan de darmen hun plek zoeken. Na een week kreeg ik het beste nieuws: ze hadden geen rare afwijking gevonden. Ik mocht verder zes weken niet werken en sporten. Dat ben ik nu gelukkig weer aan het doen.”
“Ik heb geen een moment gehad dat ik me minder vrouwelijk voel zonder baarmoeder. Omgekeerd. Ik voel me weer vrouw”, zegt Tatum. “Ik voelde me vies. Mijn buik was zo opgezet, door de hormonen was ik altijd chagrijnig. Misschien is mijn relatie deels daardoor kapotgegaan. Ik vond alles stom.”
'Hoe ga ik dit doen, zes weken lang herstellen van mijn operatie en niks kunnen en mogen doen?'
Voordat Tatum de operatie onderging, zocht ze verhalen van andere vrouwen. “Er is weinig over bekend. Ik belandde in Facebookgroepen. Nadat ik een column erover schreef, ontplofte mijn inbox. Vrouwen bedankten me omdat ik erover sprak. Ik ben nog steeds dagelijks bezig met Instagramberichten beantwoorden. Ik weet hoe spannend het is en hoe desperate je kunt zijn.”
Veel vrouwen delen dat hun seksuele beleving is veranderd na de operatie. Ze missen het samentrekken van de baarmoeder bij het klaarkomen. Daar is Tatum van tevoren dan ook bang voor. “Mijn eerste arts zei dat de operatie niets verandert aan mijn seksualiteit, maar ik heb honderden vrouwen in mijn inbox die dit ervaren. Daar word je niet over ingelicht in het ziekenhuis.”
Of Tatums angst is uitgekomen? “Of seks met penetratie anders is, weet ik nog niet. Daar moet ik nog een paar weken mee wachten. Wel weet ik al dat ik nog een fijn orgasme kan krijgen, al is het topje van de piek er nèt niet meer. Maar het is niet dat ik zeg: het is veel minder. De bekkenbodemfysiotherapeut zei dat als ik seks ga hebben, het in het begin rustig en voorzichtig moet zijn. Hoe kan ik dat nou regelen? Wat als het iemand is met een grote pik?”, lacht Tatum.
In haar columns en op social media is Tatum open over de operatie. “Het kan heel helpend en steunend zijn voor andere vrouwen. En het is taboedoorbrekend. Naar schatting hebben 1.8 miljoen vrouwen te maken met myomen. Bij ongeveer 350.000 leidt dit tot klachten. Toch lopen vrouwen jarenlang rond met klachten zonder antwoorden of erkenning. Heb je klachten, zorg dan dat je snel genoeg onderzocht wordt en dat je niet te lang rondloopt met iets wat wordt weggeschoven als iets anders. Ik hoop dat de wachtlijsten korter worden en dat vrouwen elkaar onderling kunnen steunen door ervaringen uit te wisselen.”
Tatum schreef in een column dat ze haar baarmoeder voor de operatie wilde bedanken voor alles. Dat heeft ze gedaan. “Voordat ik de operatiekamer in ging heb ik mijn baarmoeder bewust even bedankt. Ik zei tegen mijn dochter dat ze mijn buik een kusje moest geven. Dat vond ze maar raar, maar het is toch haar eerste huisje geweest.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Tatum Dagelet zes weken na verwijdering baarmoeder: 'Bevrijd van alle ballast, zo blij'
