Op latere leeftijd beseffen dat je niet gelukkig bent met je leven en alles omgooien – daar is een flinke dosis lef voor nodig. In The Great Escape spreken we vrouwen die hun dromen achterna zijn gegaan.
Na ruim 25 jaar in het bedrijfsleven te hebben gewerkt, besloot Ingrid Derks (49) de Pabo te gaan doen. Nu is ze kleuterjuf. “Ik denk niet meer: had ik maar iets anders gekozen, maar: ik wilde dat ik dit twintig jaar geleden had gedaan.”
“Eigenlijk was ik van plan om na de middelbare school naar de sportacademie in Zwolle te gaan. Ik had zelfs al toelatingsexamen gedaan én was aangenomen. Maar toen ik in 5 havo zat, verhuisde ons gezin van de Randstad naar de Achterhoek. Mijn moeder had veel moeite met die verhuizing, dus ben ik voor haar meegegaan. Mijn tweelingzus bleef vanwege werk in onze oude woonplaats Montfoort, vlakbij Utrecht. Van de sportacademie kwam daardoor niets terecht, in plaats daarvan besloot ik een secretaresseopleiding in de buurt te gaan doen. Via een bijbaantje in de lokale supermarkt kwam ik mijn echtgenoot tegen en waar ik eerst nog in de weekenden naar mijn zus ging, bleef ik nu steeds vaker in het dorp.
Mijn man en ik gingen samenwonen en ik vond een baan bij een groot elektrotechnisch bedrijf. Aanvankelijk als secretaresse, maar toen een collega die op de HR-afdeling werkte met zwangerschapsverlof ging, werd me gevraagd haar taken over te nemen. Toen ben ik ook een HR-opleiding gaan doen en hoewel die nieuwe functie me goed afging én beviel, riep ik altijd: ‘Als ik het ooit nog eens over zou kunnen doen, was ik toch het onderwijs in gegaan.’
Bulldozermoeder stormt binnen tijdens les van juf Naya: 'Ik schrok van haar heftigheid'
Het leek er lang op dat dat een droom zou blijven, vooral ook omdat ik inmiddels drie kinderen had gekregen. En hoe ouder ik werd, hoe onmogelijker het leek om alsnog een compleet andere richting op te gaan. Tot op een dag de leraar van mijn dochter belde of ik toevallig die donderdag mee zou kunnen op schoolreis. Toen we onderweg in een file terechtkwamen, ging ik spontaan spelletjes met alle kinderen doen. ‘Je hebt je roeping gemist, je had het onderwijs in moeten gaan’, riep die leraar toen.
Ik sputterde tegen dat ze heus niet op zo’n oma zaten te wachten op de Pabo, maar dat vond hij onzin. ‘Je moet nog minstens twintig jaar werken tot je pensioen.’ Dat bleek precies het duwtje in de rug dat ik nodig had. Mijn eigen kinderen werden bovendien ouder en twee daarvan zaten inmiddels op de middelbare school, dus ik had ook weer meer ruimte om iets voor mezelf te doen. Dat werd een deeltijdopleiding aan de Pabo, waar ik weliswaar een van de oudsten was, maar van de 40 studenten die gelijk met mij startten, haalden uiteindelijk maar zes de eindstreep. Waaronder ik. Met dat clubje heb ik trouwens contact gehouden, hoewel de leeftijden varieerden van 20 tot 45 jaar, vulden we elkaar heel goed aan en gaan we nog steeds elk half jaar samen uit eten.
Chloé moet als zzp-tandarts haar pensioen zelf regelen: 'Klinkt heel ingewikkeld, maar het valt bést mee'
Natuurlijk was het zwaar om een volledige hbo-opleiding te combineren met een baan en mijn gezin. Het niveau viel mee, maar was heel veel, dus ik was elk vrij moment bezig met toetsen en opdrachten. Mijn sociale leven heeft een paar jaar op een lager pitje gestaan. Ik merkte ook dat studeren je meer moeite kost als je wat ouder bent, maar vond het zo leuk dat het ook energie gaf. In januari 2024 ben ik afgestudeerd, mijn laatste leerstage was op de school waar ik sindsdien ben blijven werken. Dat was ook de basisschool waar mijn eigen kinderen allemaal naartoe zijn gegaan, dus ik liep hier al jaren door de gangen – alleen eerst als moeder en nu als juf.
Kleuters zijn ontzettend leuk, zo puur, open en eerlijk. Ze geloven alles dus je kunt veel doen met fantasie. En het is een grote luxe dat ik ze allemaal twee jaar bij me in de klas mag hebben en vervolgens verder kan zien doorgroeien op school. Waar ze vanaf groep drie bovendien echt lesjes moeten leren, kunnen wij nog heel veel spelenderwijs doen. Laatst hebben we bijvoorbeeld zwaarden getimmerd voor het thema ridders en kastelen. En ik gebruik het dagelijkse fruitmoment om ze te leren met grafiekjes te werken. Hoeveel appels hebben we vandaag? Hoeveel bananen? En welke fruitsoort heeft dan gewonnen?
Ik doe mijn werk nu met ontzettend veel liefde en plezier. En ik denk niet meer: ik wilde dat ik het over kon doen, maar: had ik dit maar twintig jaar eerder gedaan.”
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'Nu hebben we palmen en bananenbomen in de tuin': Mieke verhuisde van Zaandam naar Suriname
Rianne Meijer is algemeen eindredacteur bij LINDA. Ze houdt van alles met taal, kijkt graag documentaires over seriemoordenaars of slechte realityseries – huidige obsessie: The real housewives of Salt Lake City – en brengt veel te veel tijd door op Vinted. Maar haar grote liefde is haar tweeling van vijf jaar.
