Complete paniek

“We dachten tien jaar geleden dat we naar huis gingen met een gezonde baby. In de dagen daarna had ze wel wat lichamelijke probleempjes, maar wisten wij veel: het was ons eerste kind. Pas toen mijn schoonvader – die huisarts was – langskwam, daalde het besef in dat er iets niet klopte. We besloten haar temperatuur op te nemen, die bleek rond de 35 graden te liggen. Eerst dachten we nog dat de thermometer kapot was, maar we gingen voor de zekerheid toch naar het ziekenhuis. Daar brak direct complete paniek uit.

Het scheelde niet veel of we waren die nacht onze dochter verloren. Ze bleek een aangeboren hartafwijking te hebben, waardoor zuurstofrijk bloed de verkeerde kant op stroomde en er geen zuurstof bij haar organen kwam. Drie dagen nadat ze werd opgenomen, heeft ze een openhartoperatie ondergaan. Daarna moest ze nog tien dagen op de intensive care blijven. Ik weet nog dat wij destijds even thuis waren en ik aan haar rompertje heb gesnoven. Het was zo’n onwerkelijke situatie: vanaf het moment dat onze dochter werd geboren, hoorde ze bij ons. En nu waren we haar bijna kwijt geweest.”

'Ik liep niet weg van mijn leven, maar er juist naartoe': Chantal emigreerde in haar eentje naar MallorcaLees ook

Wakker geschud

“Die ervaring heeft me wakker geschud. Als je zo direct wordt geconfronteerd met hoe kwetsbaar het leven is, heeft hard werken ook niet zoveel zin. Toch keerde ik na mijn zwangerschapsverlof terug naar mijn oude baan. Ik werkte hard en veel, kwam ’s avonds pas laat thuis en werd weer volledig opgeslokt door de ratrace. Ondertussen had ik steeds meer pijn en stress in mijn lijf, want ik liep mezelf compleet voorbij. En toen brak wereldwijd de coronacrisis uit en kreeg ik mijn tweede wake-upcall. Ik zag zorgmedewerkers vechten om patiënten te redden en dacht: wat breng ik eigenlijk voor goeds in de wereld?

Het was een begin van een zoektocht die me uiteindelijk bij een eigen coachingpraktijk zou brengen. Of eigenlijk werd het zaadje daarvoor al een paar jaar eerder geplant, toen ik alleen naar een retreat ging omdat ik echt moest ontspannen. Ik ging altijd tien kilometer hardlopen in een poging meer rust in mijn lijf te krijgen, maar werd daar in een soort yogahouding gelegd en voelde mezelf ineens helemaal tot rust komen. Vertragen kende ik helemaal niet, ik was altijd in beweging. Maar hoewel ik wist dat er iets moest gaan veranderen, had ik nog geen idee wat en hoe dan.”

Tachtig uur werken? Dat nooit meer: ‘Mijn hormonen waren uit balans geraakt door al dat harde werken’Lees ook

Eigen praktijk

“Via verschillende retraites, podcasts en opleidingen kwam ik uiteindelijk bij een opleiding lichaamsgerichte coaching en vervolgens ademcoaching uit. Op 22 februari 2022 heb ik mijn eigen praktijk opgericht. Sindsdien help ik mensen om met ademwerk dichter bij zichzelf te komen. We leven in een enorm snelle wereld, iedereen is constant met zijn telefoon en sociale media bezig. Dat is allemaal afleiding om maar niet te hoeven voelen. Ademwerk laat je voelen wat er op dat moment gaande is. Dat kan ook verdriet zijn, of boosheid, maar als je dat wegdrukt, gebeurt automatisch hetzelfde met je positieve emoties. Het gevolg daarvan is dat je eigenlijk leeft met een deksel op je hoofd, je krijgt maar de helft mee.

Ik herken dat bij veel vrouwen en mannen in mijn praktijk: we leven vaak een leven dat helemaal niet van onszelf is, omdat we niet in contact zijn met ons lijf. En als je altijd maar bezig bent met wat de toekomst gaat brengen, mis je wat er op het moment zelf aan de hand is. Het leven is niet straks, het gebeurt nu. Ademen helpt je daar de focus op te leggen en bij de kern te komen van wie je echt bent.”

'Werd gek van al dat beton om me heen': Yvette (57) verruilde haar koophuis voor een camperLees ook

Meer verwondering

“Toen ik mijn praktijk startte, wilde ik echt weg uit de corporate wereld. Maar ik ben daar wel 15 jaar rondgelopen, spreek de taal en het is toch ook een deel van wie ik ben. Dus naast het feit dat ik particuliere sessies doe, geef ik tegenwoordig ook trainingen bij grote bedrijven. Zoals laatst voor het managementteam van een bank. Natuurlijk zijn die gefocust op winst en moeten ze strategieën bedenken, maar ook zij kunnen ervoor kiezen meer in het hier en nu te leven. Hoe kunnen zij vertragen? En hoe zorgen ze voor de mensen in hun organisatie? Daar komt gelukkig steeds meer aandacht voor.

Het grappige is: mijn vriend heeft een soortgelijk pad afgelegd, maar dan een paar jaar eerder dan ik. Hij studeerde ooit psychologie en ging vervolgens in de consultancy werken. Tegenwoordig is hij psycholoog en coach, we werken ook samen. En waar ik hem eerst heb geholpen om die switch te maken, heeft hij dat vervolgens voor mij gedaan. Inmiddels zijn we zestien jaar samen en hebben we twee dochters: de oudste is bijna elf, de jongste wordt binnenkort negen. Ik ben heel blij en dankbaar dat ik ben gesprongen en dit nu kan doen. Het heeft ervoor gezorgd dat ik met meer verwondering en een brede blik de wereld in kan kijken.”

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

'De magie van het koken ontdekte ik als kind al': Damaris (58) stopte met haar communicatiebureau en begon een restaurantLees ook