Daniël Kolf: ‘Onze zesde wordt de laatste – knoop erin, we gaan stoppen met de baby's’

VOLLE BAK “Ik kwam op mijn zeventiende vanuit Suriname naar Nederland en leerde Leidy niet lang daarna kennen. Ze was de mooiste vrouw die ik ooit had gezien, maar ik was negentien en zij 27. Out of my league, dacht ik, maar twee jaar later kregen we toch een relatie. Inmiddels hebben we vijf kinderen en is de zesde onderweg. Ik heb altijd een groot gezin gewild, maar ben wel blij dat ik ze op jonge leeftijd heb gekregen. Zo veel kinderen is not for the weak. Daarom wordt deze zesde ook echt de laatste. Knoop erin, we gaan stoppen met die baby’s.”
SMOOTH “Dat we een samengesteld gezin zijn heeft nooit voor problemen gezorgd. Het ging vanaf het begin heel smooth. Misschien dat Leidy iets meer de leiding neemt als het gaat om de opvoeding van de oudste twee, maar we nemen altijd de tijd om te communiceren over hoe we het moeten aanpakken. Natuurlijk is het vaak druk thuis, maar het is goed te doen. Dat komt mede door de twee kinderen uit een eerdere relatie van mijn vrouw – zij zijn zeventien en veertien en helpen goed mee – maar alles valt of staat met Leidy. Ik kan alleen maar veel werken omdat zij me support: ze doet mijn agenda, de administratie, de ­planning. Leidy is de wind onder mijn vleugels.”

OP DE KLOK “Ik snap niet hoe ouders met één kind alsnog te laat op school komen. De oudste twee gaan zelf, maar de andere drie brengen wij en we zijn altijd op tijd. Sowieso maak ik geen grappen meer met tijd sinds ik kinderen heb. Ik word echt boos als ik me ’s ochtends haast om mijn kinderen naar school te brengen, naar een afspraak ga en dat iemand dan te laat is. Helemaal als die persoon geen kinderen heeft. Houd op man, tijd is kostbaar.”
STRENG “Ik geef mijn kinderen veel liefde, maar ben ook een strenge vader. In Suriname hebben kinderen respect voor volwassenen: ze zijn beleefd, zeggen u. Want als je een kind laat tutoyeren, maak je het kind gelijkwaardig aan een ­vol­wassene – en dat is het niet. Mijn kinderen mogen hun mening geven, maar uiteindelijk bepaal ik wat er gebeurt. Ouders die hun kinderen gewoon laten huilen en ­schreeuwen als ze hun zin niet krijgen, begrijp ik niet. En ik weet dat het moeilijk is om daar in Nederland over te praten, maar in Suriname wordt niet moeilijk gedaan over een corrigerende tik. Als mijn kinderen iets doen wat niet mag, maak ik eerst een ­tjoerie (een straffend geluidje, red.), daarna kijk ik ze heel streng aan. Maar als ze die­ ­tjoerie horen, weten ze meestal al genoeg.”
GEADOPTEERD “Ik mis Suriname niet. We gaan er regelmatig naartoe en ik kan daar lekker relaxen, maar voor de rest leef ik hier in Nederland the dream. Ik hou van dit land, ben dankbaar voor alles wat het me gegeven heeft. Sowieso ben ik altijd positief. Ik denk dat het komt doordat ik twee ouders heb die nooit ruzie­maakten. Het zorgde voor een stabiele basis, ondanks dat ik geadopteerd ben. Dat kan voor sommige mensen een trauma zijn, maar voor mij was het dat niet. Mijn moeder zei altijd: ‘Je komt niet uit mama’s buik, maar wel uit mama’s hart.’ Ik ben opgegroeid in een huis vol liefde en heb die liefde en positiviteit altijd willen doorgeven.”

VREEMDGAAN “Ik heb een Theo d’Or gewonnen voor mijn hoofdrol in De dood van Benny Simons. Geweldig, maar ik heb nóg warmere gevoelens bij het moment daarna. Ik gaf mijn dankspeech, riep Leidy naar voren en vroeg haar, op het podium, ten huwelijk. Ik wilde Leidy op die manier duidelijk maken dat ik serieus ben als het op haar aankomt, dat ze me volledig kan vertrouwen. Of ik nou een seksscène moet spelen of in een serie speel met veel vrouwen, ik wil dat zij weet dat ik nooit zal vreemdgaan. Daarom wilde ik het juist dáár doen, op een plek waar ook al mijn collega’s waren. Zodat iedereen weet: Leidy is mijn vrouw.”
SMETVREES “Ik heb weinig vrouwen gehad in mijn leven, zeven denk ik? Die wilde haren, al dat gedoe, het zit gewoon niet in me. Misschien ligt het aan mijn smetvrees, maar mensen die naar de club gaan en met een wildvreemde kussen … Ik zou dat niet kunnen. Ik ben elke ochtend blij dat ik naast mijn vrouw wakker word, dat we samen boodschappen kunnen doen en kunnen genieten van onze kinderen. Come on man, mooier wordt het niet.”