‘Mijn vent heeft geen idee dat ik met vrouwen vrij’

“Ik voelde haar zachte huid tegen de mijne. Mijn tong trok rondjes om haar tepels terwijl mijn handen, glad van de massageolie, langs haar borsten gleden. Ik duwde mijn hoofd ertussen. Het vertrouwde gevoel van thuiskomen overspoelde me. Mijn lippen wilden net afdalen naar haar buik, mijn handen gingen ze al voor, toen ik plotseling mijn tienjarige dochter hoorde. ‘Mam, waar ben je?’ riep ze vanuit de keuken. Ik sprong uit bed en greep mijn jurk van de grond. ‘Blijf liggen’, fluisterde ik tegen Ellis. Mijn dochter was ziek uit school gekomen. Ik knuffelde haar, verborg mijn blozende hoofd tussen haar haren. Toen maakte ik thee en schoof bij haar aan tafel. Ik zat op mijn handen, die nog natrilden van opwinding en schrik. ‘Er is nog iemand niet lekker’, zei ik zo argeloos mogelijk. ‘Ellis is op bezoek, ze moest zomaar overgeven. Nu ligt ze boven, probeert wat te slapen.’ Mijn dochter haalde haar schouders op. Boeien, dacht ze duidelijk.

Ze heeft er die avond met geen woord over gerept tegen Floris. Gelukkig maar, al had ik me er wel uit kunnen praten. Een vrouw in ons echtelijk bed lijkt volkomen onschuldig. Maar het zou een zoveelste leugen zijn geweest in het web van bedrog waarin ik nu al jaren leef. Ik was twintig toen ik naar Amsterdam verhuisde en voor het eerst sex had met een vrouw. Ik had er al van gedroomd sinds ik puber was. Al had ik me erg tegen die beelden verzet; ze voelden fout, verboden. Ik begreep er ook niets van. Met vriendinnen giechelde ik over jongens, zuigzoenen, gerommel in het fietsenhok. Ik vond jongens spannend en opwindend. Maar meisjes, mijn eigen vriendinnen, vond ik nog veel leuker. Ze doken geregeld op in mijn fantasie, ’s avonds in mijn donkere slaapkamer. Daarover praten, hen polsen of zij ook weleens aan mij dachten, was uitgesloten: ik was bang dat ze me gek en vies zouden vinden. En ik viel al om zo veel dingen op: mijn ouders waren gescheiden en iedereen in het dorp wist dat mijn vader alcoholist was. Ik wilde niets liever dan gewoon zijn, erbij horen. En dat homoseksualiteit bestond, dat wist ik wel; maar biseksualiteit? Toen ik daar wél over hoorde, had het een negatieve bijklank. Bi’s waren oversekst, aten van twee walletjes. En dat was verkeerd. Toch bleven mijn fantasieën me bezighouden en toen ik op een avond, terwijl ik in mijn eentje uit was, ongegeneerd werd versierd door een ouder meisje, ging ik met haar mee.

Ik zie me nog zitten wiebelen in mijn legging, ongemakkelijk op haar bank. Maar haar zoenen smaakten hemels en in bed betoverde ze me. Met eerdere vriendjes was sex harder geweest, meer doelgericht. Dit was een magische vrijpartij zonder begin of einde. Het was de eerste keer dat ik me werkelijk bemind voelde. De dagen erna was ik compleet in de war. Het was de fijnste sex die ik ooit had meegemaakt; toch was ik niet verliefd op het meisje. Ik vond haar wel waanzinnig aantrekkelijk en lief, en we hebben elkaar nog een aantal malen gezien. Maar verliefd, dat was ik op een jongen, een medestudent, met wie ik ook naar bed ging. Ik besloot mijn twijfels en gedachten over goed of fout los te laten, en heb een wilde periode beleefd. Ik had afwisselend vriendjes en vriendinnetjes. Ik ontdekte dat er ook mannen zijn die lief en teder zijn in bed en níét alleen aan zichzelf denken. Er bleek weinig te kunnen tippen aan de zachtheid van een vrouw. Huid tegen huid, borsten tegen borsten. Toch klikte het beter met mannen, merkte ik steeds vaker. Zij gaven mij het tegenwicht dat ik nodig heb. En bij hen blééf de verliefdheid, terwijl mijn prille kriebels voor vrouwen niet doorzetten maar vooral seksueel getint waren. Stiekem was ik daar blij om. Als jong meisje droomde ik al van een gezin; met een man zou dat eenvoudiger te realiseren zijn dan met een vrouw. Toen ik op een gegeven moment voor een goede baan naar een andere stad verhuisde, besloot ik dat het afgelopen moest zijn. Ik was uitgestuiterd vond ik; het werd tijd om te kiezen. Voor een man met wie ik mij kon settelen. Floris was een collega. Zo verliefd als ik op hem werd, was ik nooit eerder geweest. Hij liet mij al mijn exen vergeten, de mannen én de vrouwen. Ik voelde me zo gelukkig dat ik dacht: ik heb me al die tijd vergist. Ik ben gewoon hetero, ik had alleen de juiste man nog niet ontmoet. Binnen een jaar waren we getrouwd. Floris heb ik nooit iets verteld over mijn ervaringen met vrouwen. Omdat hij best jaloers is en al moeilijk keek wanneer ik het over ex-vriendjes had, wilde ik hem niet extra onrust bezorgen. Ook dacht ik oprecht dat mijn verlangen naar vrouwen verdwenen was. Vooruit, ik zou vast nog weleens over hen fantaseren, maar ik had mijn honger voldoende gestild in de jaren ervoor. Dacht ik. Op een avond was ik uit in Amsterdam, onze dochter was toen twee. Ik liep een ex-vriendin tegen het lijf, en haar ondeugende blik zorgde voor een verlangen waarvan ik was vergeten dat het bestond. Ik heb Floris gebeld dat ik bij een vroegere vriendin bleef logeren.

Die nacht ging de doos van Pandora open. Al die jaren ervoor had ik me op Floris en ons gezin gefocust. Mijn gevoelens voor vrouwen had ik weggedrukt. Nu kwamen ze terug, sterker dan ooit. Een tijdlang heb ik er nog tegen gevochten, ik wilde het bij die ene keer laten. Daarover voelde ik me al schuldig genoeg. Tot ik op een dag besloot: nee, hoeveel ik ook van Floris houd, de belangrijkste persoon in mijn leven ben ik zélf. Trouw blijven aan Floris zou ontrouw aan mijn eigen behoeftes betekenen. En dat wilde ik niet. Egoïstisch, ik weet het, maar het is niet anders. Het is míjn leven en ik kies ervoor te leven met een geheim. Met de schuldgevoelens én het intense geluk. Ik heb mijn ex-vriendin gebeld, of ik nog eens langs mocht komen. Toen ik opnieuw de nacht met haar doorbracht, heb ik erg gehuild. Want hoewel mijn hart bij Floris lag, was het toch alsof ik thuiskwam. Het gevoel van geborgenheid dat ik in haar warme, zachte armen vond, voelde zo goed. Sindsdien heb ik verschillende minnaressen gehad. Nu ik er weer voor opensta, ontmoet ik ze zo hier en daar. Ik maak sowieso makkelijk vriendinnen, en of er iets meer in zit merk ik meestal snel. Ik voel het, ik ruikt het. Er kan zomaar een vonkje overspringen op het schoolplein, tijdens een kort gesprek in de trein. Het moet altijd stiekem. Maar het is niet moeilijk om als vrouw je minnares te verbergen. Floris koestert geen enkele argwaan als ik naar een vriendin ga, of een weekendje met een vrouw naar Texel boek. Foto’s van onze uitjes kan ik gewoon op Facebook en Insta plaatsen. Alleen dat wat in de slaapkamer gebeurt, blijft geheim. Sinds twee jaar is er Ellis. Ze woont in de buurt, is moeder van drie kinderen. Ze is mijn hartsvriendin, ik kan alles met haar delen. Ook seksueel. We vrijen één, twee keer per maand in een hotel. Bij een van ons thuis in bed duiken, dat doen we niet meer na die ene keer dat mijn dochter ons bijna betrapte.”•

Dit verhaal werd eerder gepubliceerd in LINDA. 124