Maike Meijer verfilmde haar eigen overgang, terwijl ze zelf ziek werd: ‘Ik ben er doorheen gekomen’

Maike Meijers over de film ‘Wen er maar aan’

“In Beverwijk hebben in april al driehonderd, voornamelijk vrouwen, de film gezien. Eigenlijk een soort testpubliek”, vertelt Maike. “Ik zat bloednerveus achter in de zaal. Maar na afloop hoorde ik vrouwen in groepjes over de overgang praten. En over de herkenbaarheid van de film: of het nou de overgang was, ouder worden of kinderen die het huis uitgaan. Toen wist ik dat we goed zaten.”

Het was voor Maike Meijer niet meteen duidelijk dat er een verfilming van het boek moest komen. “In het boek zijn er gedachtes van het hoofdpersonage M die ik opschrijf. Het is een dagboek. Dat is in een film lastiger vorm te geven. Hoe moest ik die rare gedachtespinsels en absurde situaties vormgeven? Maar toen er vaker de vraag kwam of er een film van gemaakt kon worden, ben ik toch gaan nadenken over een script. Ik besloot er een comedy van te maken en korte scènes te schrijven, net zoals ik altijd bij Toren C heb gedaan.”

‘We hebben zo gelachen’

Het werd uiteindelijk de film Wen er maar aan, met gastrollen voor onder anderen Beppie Melissen, Hadewych Minis, Bianca Krijgsman en Bas Hoeflaak. En precies die gasten zorgden voor de nodige ophef op de set.

Zo is er in de film een scène met Beppie Melissen in een verzorgingstehuis. Beppie speelt de moeder van Maike en zit in een duo-scootmobiel. “Zij rijdt dus heel hard recht op een tafeltje af. Dat was helemaal niet het plan. Daardoor sleepte ze zo’n beetje de complete vloer mee. We hebben zo gelachen. Dat krijg je cadeau als je met Beppie speelt.”

Het was voor Maike meteen duidelijk dat ze zelf de hoofdrol wilde vertolken. “Ik wilde het zelf doen. Het is mijn verhaal en deze kans laat ik niet aan me voorbijgaan. Toen het script er was, heb ik goedkeuring gegeven voor de verfilming, maar alleen als ik er zelf in mocht spelen.”

Hoewel het haar verhaal is, is de film niet volledig autobiografisch. “Deels. Ik ben een jatter”, zegt ze gekscherend. “Ik vergroot verhalen van mezelf en anderen uit. Mijn karakter is een actrice zonder rollen en zelf werd ik vroeger ook niet veel voor rollen gevraagd. Het gaat ook veel over de overgang en de kwalen die daarbij komen kijken. Dat heb ik ook gehad.”

De tekst gaat verder onder de afbeelding.

Begrip van mannen en kinderen

“Ik wil dat vrouwen zich kunnen herkennen”, vertelt Maike. “Dat ze lachend in de bioscoop zitten, misschien een traantje laten en gewoon een leuke avond hebben om iets dat eigenlijk gewoon ruk is. En dat is wat ik hoorde van mensen die mijn boek hadden gelezen.” En de mannen? Die moeten vooral vrouwen wat beter begrijpen, hoopt ze. “Misschien kan er een soort begrip uit voortvloeien. Dat ze begrijpen waarom hun vrouw moeilijk doet. Waarom ze door een helse periode gaat. En de kinderen misschien ook wel.”

Zelf heeft ze de overgang inmiddels achter de rug. Daarmee kwam ook een heftige periode in haar leven ten einde. Tijdens de opnames van Wen er maar aan werd bij Maike een tumor ontdekt. Na onderzoek bleek dat ze een kwaadaardige tumor op haar linkernier had. De opnames voor de film kwamen daardoor een halfjaar stil te liggen. “Ik ben er doorheen gekomen”, zegt ze over die periode. “Ik ben goed van die ziekte afgekomen. En heb nu nog zoveel moois voor de boeg. Maar wel met het gevoel dat er geen tijd te verliezen is.”

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Maike Meijer: ‘Een gezond lijf en opgewekte geest zijn zo veel belangrijker dan je laten straktrekken’Lees ook