Tijd voor iets positiefs. Ik ga voor een fijne man(ifestatie). Hij is trouw, geestig, warm, een beetje eigenwijs en soms irritant. Net als ik. Hij vindt mij grappig, ook als ik lach om mijn eigen grappen. Hij ergert zich niet als ik (vals) zing of stilsta om een foto te maken van een plant die er vrolijk uitziet. Hij geniet ervan.
Hij geeft net zoveel om dieren en begrijpt dat ik na een jaar nog kan rouwen om mijn overleden kat. Hij snapt dat ik lieveheersbeestjes red die op hun rug liggen. Hij is niet van plan om mij te redden. Hij ziet dat ik dat prima zelf kan. Toch wil ik stiekem het gevoel hebben dat hij het wél zou doen. Ik hoef hem ook niet te redden – er valt niets te redden. We helpen elkaar wanneer nodig. Hij heeft een passie. Dromen die niet gaan over groter, hipper en sneller, maar over betekenis. Hij gunt mij de mijne – kunst maken, en mensen die daar herkenning, troost of plezier in vinden. Hij bewondert dat.
Hij ziet me in sportkleren met tandpastavlekken, haar in een knot, en zegt: ‘Je bent prachtig.’ En ik geloof hem. Omdat hij het meent. Hij kan met een schroevendraaier overweg. En weet ook wanneer je iemand moet bellen. Hij vindt het leuk om te koken. Dan ruim ik met liefde de keuken op. Als ik kook, hoeft het niet gluten- én lactosevrij te zijn, want dan raak ik in paniek. Hij kan stiltes aan. Hij hoeft niet alles vol te praten. Hij snapt het als ik even zwijgend voor me uit wil staren. Hij is rustig vanbinnen. Niet saai, gewoon stabiel. Als volwassen persoon – die ook écht volwassen is – kan hij spelen en zich verwonderen als een kind.
'Na maanden liefdesverdriet vraag ik me soms af of ik per ongeluk de liefde van mijn leven heb weggestuurd'
Hij houdt van de natuur, maar vindt muggen en teken wel irritant. Hij kijkt met me naar de sterren tot we nekpijn krijgen. Hij heeft geen hekel aan zand. Ligt gewoon op een handdoekje op het strand en vindt zandkorrels tussen zijn tenen een heerlijk vakantiegevoel.
Hij heeft precies de goede piemel. Dat is gewoon eentje waar hij zelf blij van wordt. Hij gebruikt hem met aandacht, niet met haast. Hij gebruikt geen drugs. Hij weet dat echte chemie niet te koop is.
Hij is niet bang voor emotie, maar hoeft ook geen kringgesprek. Hij huilt niet bij alles, maar sluit zich ook niet af. We kunnen samen huilen. Hij heeft zijn eigen leven. Vrienden van vroeger. En vindt het leuk dat ik het mijne heb. Hij is niet jaloers als ik lach om een ander, een flauwe seksgrap maak, of even alleen wil zijn. Hij zegt wat hij bedoelt. Hij bedoelt wat hij zegt. Liever iets oprechts dan iets corrects. Geen spelletjes. Geen strategie. Geen ghosting, geen twijfel. Hij belt. En stuurt terug.
'Om niet leeg te bloeden, slik ik zulke zware hormonen dat ik mezelf niet meer kan uitstaan'
Hij weet dat liefde niet in bezit zit, maar in aanwezigheid. Hij weet dat ik al compleet ben. En dat maakt dat ik blijf. Hij wil met mij een bed & breakfast beginnen in het buitenland. Hij houdt net zoveel van de zee als ik. Hij houdt van mij zoals ik ben. Inclusief mijn chaos, mijn ups en downs en mijn overdreven dierenliefde. Ik hoef hem maar één keer te zeggen: als ik boos ben of jou van me afduw, houd me dan vast. Dat onthoudt hij voorgoed. Hij is mijn man(ifestatie).
Oké, dit was eerder een soort eisenlijst. Tijd voor verdieping, kijken wat ik zelf kan doen, en actie.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'De overgang maakt meer kapot dan je lief is, niet alleen je geheugen, maar ook vriendschappen'
