Kamperen met kinderen is één grote verrassing. Je vertrekt met een auto vol goede moed en komt thuis met verhalen over lekkende tenten, rollende caravans, zoekgeraakte peuters en mierennesten.
Tien moeders delen hun meest hilarische, chaotische en soms licht traumatische campingmoment.
Anouk (41): “Vorig jaar kochten we een tweedehands vouwwagen. Tijdens het proefdraaien leek alles perfect, dus vol goede moed reden we naar de camping in Epe. Nog geen paar uur later kregen we een enorme hoosbui op ons dak. Midden in de nacht ontdekten we dat de tent zó lek was als een vergiet. De bedden, de kinderen, de slaapzakken: alles was doorweekt. Om half vijf ’s nachts zaten we met het hele gezin onder de klep van de vouwwagen te wachten tot het eindelijk licht werd. De volgende ochtend hebben we in allerijl via Marktplaats een andere vouwwagen gevonden en opgehaald. Daarmee hebben we de rest van de vakantie gelukkig gered. Al hielp het niet mee dat het die zomer ongeveer alleen maar geregend heeft.”
Marjolijn (33): “Voor onze allereerste kampeervakantie pakten we groots uit. Een luxe zespersoonstent, skottelbraai, campingoven, stoelen, zelfs een campingkast: werkelijk aan álles had ik gedacht. Na zestien uur rijden kwamen we aan op onze plek in Zuid-Frankrijk. Mijn man zette samen met mijn vader de tent op, terwijl ik met de kinderen naar het washok liep. Toen ik terugkwam, vroeg hij doodleuk: ‘Waar gaan we eigenlijk op slapen?’ Ai. Compleet vergeten. De slaapmatten — zorgvuldig uitgezocht, beste uit de test — stonden nog gewoon thuis. Die eerste nacht sliepen we noodgedwongen op roze Action-luchtbedden die eigenlijk voor in zee bedoeld waren. De volgende dag kochten we noodgedwongen veel te dure nieuwe opblaasmatrassen.”
Vakantie met je samengestelde gezin: zó maak je er een succes van
Sophie (32): “Net toen we dachten klaar te zijn voor vertrek, begon onze caravan ineens achteruit te rollen. Mijn man rende erachteraan, de kinderen gilden het uit van het lachen en de halve camping stond mee te kijken. Gelukkig kwam hij op tijd tot stilstand tegen een heg in plaats van tegen de prachtige camper van de buren.”
Lotte (45): “Vijftien jaar geleden kampeerden we met onze kinderen van vier en zes bij het Veluwemeer. Tijdens het ontbijt hoorden we ineens paniekerig gegil. We maakten nog een grapje dat het klonk alsof er iemand riep dat een tent in brand stond. Tot we naar buiten keken. De tent van de overburen stond écht in brand. De handdoeken, nat van de vele regen, kwamen ineens goed van pas. Daarmee kregen we het vuur gelukkig snel onder controle. De oorzaak bleek een niet goed aangesloten gasslang van het kooktoestel, die losschoot toen de buurvrouw eieren wilde koken. Het was haar eerste kampeervakantie én meteen haar laatste. Voor ons een onvergetelijk verhaal. We hadden tijdens die vakantie ook een trouwerij. Die weten mijn meiden niet meer. De brand nog wel.”
Mylana (32: “Onze zoon van drie had vorig jaar in Spanje één grote hobby: weglopen. Op een ochtend leek hij ineens echt verdwenen. Ik heb zo hard hysterisch gegild, dat de hele camping in actie kwam. Mensen op fietsen, bij het zwembad, langs de speeltuin: overal werd gezocht. Tot mijn man onze slaapcabine opende waar Sammy lag, opgevouwen in een slaapzak, diep in slaap. Hij had zich tijdens het spelen verstopt en was blijkbaar moe geworden. Iedereen kon gelukkig lachen, behalve ik. Ik ben die dag tien jaar ouder geworden. De rest van de vakantie kreeg Sammy van iedereen highfives, hij was de bekendste peuter van de camping.”
Dit zijn de beste zonnebrands speciaal voor kinderen volgens de Consumentenbond
Danique (35): “Op een ochtend werden we wakker van een vreemd klotsend geluid. Toen mijn man de caravandeur opende, stroomde het water letterlijk naar binnen. Het had die nacht onafgebroken geregend. Onze plek bleek compleet ondergelopen en binnen een paar minuten stonden de voortent en de vloer blank. In alle haast stapelden we stoelen, koffers en speelgoed op de banken. De Franse campingbeheerder heeft onze caravan uiteindelijk met een tractor naar een hogere plek weten te slepen. Sindsdien checken we bij aankomst niet alleen het uitzicht, maar vooral of we niet in het laagste stukje van de camping staan.”
Kelly (36) : “Na mijn scheiding ging ik voor het eerst alleen met mijn dochter van zes kamperen in België. Na drie dagen zag ik haar eigenlijk alleen nog tijdens het tandenpoetsen. Ze had zichzelf aangesloten bij een groepje kinderen én hun ouders. Ze at overal mee, ging mee zwemmen en zat zelfs een keer bij een barbecue waar ik niets van wist. Op een avond vroeg ze of ze in de caravan van haar nieuwe vriendin mocht slapen. Dat vond ik iets te enthousiast, maar ik heb die vakantie wél eindelijk twee boeken en drie tijdschriften uitgelezen.”
Mieke (39): “Om negen uur ’s avonds rolden we uitgeput de camping in Frankrijk op. In recordtempo stond de tent en lagen de kinderen lekker in hun slaapzak. Mijn man en ik ploften neer met een wijntje. Top. Tot we even later ontdekten dat we precies boven op een gigantisch mierennest stonden. Overal krioelden mieren. In onze schoenen, in de tassen, op de luchtbedden en zelfs in de knuffels van de kinderen. Er zat niets anders op dan alles weer af te breken en in het donker, twintig meter verder, opnieuw op te bouwen. De kinderen vonden het een geweldig avontuur. Wij iets minder. Sindsdien inspecteer ik eerst de grond voordat er ook maar één haring de grond in gaat.”
Een weekend weg of minivakantie met kids? Hiér wil je naartoe
Nadine (43): “Op een camping in Italië kregen we een droomplek toegewezen: helemaal aan de rand van de berg met heerlijk veel privacy. Na één nacht sloeg dat geluksgevoel om. Toen we wakker werden, zagen we ineens grote lappen tentdoek naar beneden hangen. Eerst dachten we dat er iets was gescheurd door de wind, maar al snel zagen we de strakke sneden. Iemand had met een stanleymes gaten in onze tent gemaakt. Binnen bleek waarom: iPhones, contant geld, sieraden … álles weg. Die idyllische, rustige plek was dus vooral heel afgelegen. De volgende dag verhuisden we naar een plek nog net niet in het douchehok en sliepen met één oog open.”
Philippa (29): “Na een week vol regen was onze Duitse kampeerplek veranderd in een gigantische modderpoel. Onze kinderen waren dolgelukkig: laarzen aan en hup, van de ene plas de andere in. Ik, met mijn smetvrees, beleefde intussen de campingversie van een nachtmerrie. Ik bleef dweilen, poetsen, matjes recht leggen en handdoeken vervangen, om de schade nog enigszins te beperken. Dat bleek een kansloze missie. Aan het einde van de vakantie zag onze nieuwe caravan eruit alsof er een complete familie wilde zwijnen had gelogeerd.”
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Koffer inpakken voor de vakantie? Met deze methode reis je een stuk lichter
