Beter een goede buur dan een verre vriend, toch? Helaas is dit niet voor iedereen weggelegd. Overlast, onenigheid of achterstallig onderhoud: met buren hebben we het soms zwaar te verduren.
In de rubriek Zure buren vertellen lezers over hun burenruzies. Vandaag klapt Froukje* uit de school, zij is zelfs verhuisd door haar buurman.
“Na een jaar samenwonen moesten mijn vriend en ik plots ons huurhuis uit. We konden tijdelijk een sociale huurwoning krijgen als onderhuurders. Het was mijn droomhuis. Het had een tuin, zat in het centrum en we betaalden de helft minder aan huur dan onze vorige woning. Ideaal toch?
De dag van het verhuizen viel het ons op dat de buurman die schuin boven ons woonde erg aanwezig was. We stonden met onze spullen op de stoep toen we hem plots uit het raam zagen hangen. Hij verwelkomde ons nogal luid. We vonden het opmerkelijk, maar ook wel vernieuwend. We hielden het op een ‘warm welkom’.”
'Vanaf het moment dat de buurman introk, trakteerde hij de buurt op een portie surrealistische geluidsoverlast'
“Dit roepen uit het raam bleek al snel een gewoonte van hem te zijn. Iedere keer als ik thuiskwam of wegging schreeuwde hij gedag uit het raam. Hij maakte altijd kenbaar dat hij er was. Als het regende, schreeuwde hij daar iets over. Het was niet onvriendelijk, maar op een gegeven moment wel een beetje onprettig.
Als we in onze tuin zaten, sprak hij tegen ons vanaf zijn balkon. Of nou ja, spreken, ook dat viel eerder onder roepen of schreeuwen. Eerst reageerde ik altijd wel, maar na een tijd besloot ik hem soms te negeren. Ik wilde gewoon lekker tuinieren of rustig in mijn tuin koffie drinken, dat hoeft niet altijd gepaard te gaan met een over het balkon hangende buurman. Daar dacht hij anders over.”
Simone (33): ‘De buren sturen ellenlange appjes over hoe ze onder onze verbouwing lijden’
“Het ‘negeren’ viel bij hem in het verkeerde keelgat. Reageerde ik niet, dan gooide hij lege blikjes bier in onze tuin. Hij dronk er nogal wat, dus tel uit je winst. We hebben hem erop aangesproken, maar hij had er een verklaring voor. Op zijn balkon stond een prullenbak. Deed (lees: gooide) hij een blikje in de prullenbak, dan viel er weleens een onze tuin in. Daar kon hij zogenaamd niets aan doen.
Ondanks dat we aangaven rust te willen in de tuin, bleef hij opmerkingen maken. Over het weer, over de dag, over zijn dag, over het balkon, over het huis: alles. Je kon geen gesprek met hem voeren. Het werd echt heel irritant.”
Kelly's buurman neemt al haar pakketjes aan, tot hij het ineens beu is: 'Kreeg Tikkie voor 'afleverkosten''
“Na een paar maanden heb ik een paar buren gevraagd of zij er ook last van hadden. Ze herkenden het allemaal. De buurvrouw had contact opgenomen met de woningcoöperatie. Dat konden wij niet doen, door het onderhuren woonden wij er officieel niet. Hij bleek een ‘aso-buur’ te zijn, zoals het onofficieel genoemd wordt. Vanuit de gemeente werd hij ieder half jaar ergens anders geplaatst.
Zijn gedrag werd alleen maar erger. Hoe zijn contact eerst niet onvriendelijk was, veranderde dit snel. Het schreeuwen werd bozer en hij begon te schelden. We waren er zo klaar mee. Uiteindelijk kozen we eieren voor ons geld. We verlieten vroegtijdig ons goedkope en fijne droomhuis, met droomtuin, op de perfecte locatie. We zijn echt veel eerder verhuisd dan nodig, allemaal door die buurman. Op een gegeven moment was ik doodsbang voor hem.”
Heb jij net als Froukje een verhaal over je buren? Mail dit dan, samen met je naam, leeftijd en telefoonnummer, naar lezer@linda.nl, onder vermelding van ‘Buren’. Dit kan uiteraard ook anoniem.
*Froukje vertelt haar verhaal anoniem. Haar echte naam is bekend bij de redactie.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Diana's onderbuurvrouw flirt met haar man: 'Staat ze daar, in haar satijnen badjas'
