Interview

Vivian Hoorn (33) liet haar eitjes invriezen: ‘Die klok tikt wel echt door’

Haar kinderwens was er eerder dan een geschikte man. Dus besloot influencer Vivian Hoorn (33) vorig jaar haar eitjes te laten invriezen. Een lang en intens traject.

Onlangs plaatste Vivian Hoorn (33) een bijzondere foto op Instagram. Volgers zagen de influencer met een dikke blote buik; niet van een zwangerschap, maar van de hormonen. ‘Ik ga mijn eitjes laten ­invriezen’, schreef ze eronder. In dezelfde post schreef ze dat ze een lage voorraad eicellen bleek te hebben en een aandoening: adenomyose. Daardoor vormt zich extra slijm in de baarmoederwand, wat problemen kan geven bij de zwangerschap. ‘Het is nogal kwetsbaar dat ik dit plaats’, schreef ze erbij. ‘Maar ik wil dat er meer openheid komt over ­vrucht­baarheid; zo veel mensen moeten er in stilte mee dealen. Als je iets vergelijkbaars meemaakt: je bent niet alleen.’
Waarom was dit zo spannend om te delen?
“Het is toch een taboe: er zijn volgens mij heel veel vrouwen die hier doorheen gaan en er niet over praten. En zeker als single vrouw. Als je schrijft dat je weinig eitjes hebt, voelt dat als zeggen dat je minder vruchtbaar bent. Dat raakt toch aan je gevoel van vrouwelijkheid.”
Voelt dat voor jou ook zo?
“Dat wisselt. Dit is iets waar ik geen controle over heb. Maar de ­reacties waren heel fijn. Ik was zo bang voor negativiteit: als je iets persoonlijks deelt, geef je mensen natuurlijk de ruimte daar iets van te vinden.”
Je kreeg meer dan 55.000 likes.
“Vrouwen schreven me dat ze zich gezien voelden, dat ze geïnspireerd raakten. Eén vertelde dat ze er op haar werk niet over kon praten. Ik heb zo’n geluk, realiseerde ik me toen, dat ik mijn eigen tijd kan indelen. Een ander schreef dat ik een aandachtszoeker was. Tja, dat kan natuurlijk ook.”
Dat had die persoon ook al wel eerder kunnen schrijven.
Lachend: “Ja. Dit is natuurlijk ook mijn werk, de aandacht op mezelf vestigen.”

Vivian Hoorn is model, influencer en onderneemster. Ze werkte de laatste jaren als curvy model en maakte zich hard voor bodypositivity – of body confidence, zoals ze het liever noemt. Ze is mede-eigenaresse van kledingmerk Viveh en het talentenbureau Scala Management.
Wanneer besloot je je eitjes te laten invriezen?
“Rond mijn dertigste schoot het al eens door mijn hoofd. Vriendinnen kregen kinderen, dat zette me aan het denken. Ik had toen nog een relatie, maar geen kinderwens, die is pas later komen opborrelen. Mijn carrière liep heel goed. Ik besprak het destijds met mijn dokter en die zei: ‘Je bent nog hartstikke jong.’ Later, toen mijn relatie uitging, maakte ik met mezelf een afspraak: als ik op mijn 33ste nog geen potentiële kandidaat heb voor een toekomst samen, laat ik mijn eitjes invriezen.”
Toen je je liet onderzoeken, pakte het anders uit dan je had gedacht.
“Ik had een afspraak gemaakt bij dr. Marion Valkenburg, in België. Vriendinnen waren ook bij haar geweest: één om eitjes in te laten vriezen, één voor een ivf-traject. Ik zat op Ibiza en kon de intake online doen, gelukkig. Daarna ben ik onderzocht bij een kliniek in Amsterdam. In de mail met de uitslagen las ik het woord ‘adenomyose’. Ik wist niet wat dat was, ik kan het nog steeds niet uitspreken, maar toen ik het door ChatGPT gooide, was het best een schok. En toen ik later werd onderzocht in België, bleek dat ik weinig eitjes had. Ik dacht nog: huh, iedereen heeft er toch ongeveer evenveel? Maar de arts zag er maar drie, en bij een punctie is het fijn als er tussen de tien en de twintig zijn.”
Had je nooit iets gemerkt van die aandoening?
“Ik had vrij veel last van mijn ongesteldheid, maar ik dacht dat dat erbij hoorde: niet vooruit te branden zijn en twee dagen heftige buikpijn.”
Erg eigenlijk, dat je dat zo voor lief nam.
“Ik had geen idee dat het een aandoening kon zijn. Ik kreeg te horen dat ik wel nog gewoon zwanger kon worden, die kans was er nog steeds, maar dat als het moeilijk zou gaan, ivf sneller een optie zou kunnen zijn.” Korte aarzeling: “Misschien moeten we voorzichtig zijn met medische details. Ik wil niet dat vrouwen stress krijgen als ze dit lezen, het kan voor hen natuurlijk anders zijn dan voor mij. Ik deel puur mijn ervaring.”