Linda de Mol: ‘Ik moet elke dag een halfuur gekke bekken trekken om mijn gezicht jong te yogaën’

Ik denk dat ik rustig kan stellen dat ik tot m’n vijftigste niet heel actief bezig was met mijn gezondheid. Dat is enorm veranderd, sinds ik niet meer van middelbare leeftijd ben maar met mijn 61 jaar in de categorie ‘oudere vrouw’ val. Dat is effe wennen, moet ik eerlijk bekennen en het brengt iets heel nieuws met zich mee: het je bewust zijn van hoe belangrijk het is een beetje fit en gezond te blijven. En als je algoritme dat doorheeft, word je op social media ineens overspoeld met filmpjes over hoe je lenig als een slangenmens, zo slank als je kleindochter, rimpelloos, kipfit en zonder brain fog stokoud kunt worden.
En ik ben daar dus gevoelig voor, merk ik. Zo probeer ik al weken om van de vloer op te staan zonder mijn handen te gebruiken (want je zult maar als je oud bent en alleen thuis een lelijke smak maken). Ik schommel heen en weer en probeer dan met gekruiste enkels m’n hele lichaam omhoog te krijgen om tot nu toe steeds pijnlijk terug te bouncen op m’n stuitje. Ik slik NAD+-capsules, calcium en vitamine D voor de botten, en visolie voor m’n hersenen. Smeer hyaluronzuur, C-serums, factor 50 en retinol tegen de rimpels. Doe krachttraining omdat je spiervolume ‘achteruit holt’ en ben Portugees gaan leren omdat hersenen op mijn leeftijd blijkbaar nieuwe verbindingen moeten blijven maken (wat heel handig leek, aangezien ik een huis heb in Portugal. Maar toen ik het laatst voor het eerst uitprobeerde op een Portugese kennis, oogstte ik slechts hard gelach. “Oh my God Linda, you speak Brasilian!” En dat vinden ze in Portugal vooral heel lelijk. Dank, Duolingo, voor 120 uur de verkeerde taal leren en dat ik nu in het Braziliaans ‘Mijn Japanse oom is heel ijverig’ kan zeggen.

Maar goed, nog best een klus dus: fit en gezond blijven als je ouder wordt. En dan probeer ik een heleboel dingen nog te negeren en me te blijven realiseren dat al die health-influencers soms ook maar wat roepen: 40 procent schijnt klinkklare onzin te zijn. Want als ik alles zou geloven, moet ik ook nog elke dag een halfuur gekke bekken trekken om mijn gezicht jong te yogaën. Mag ik geen theezakje gebruiken want dan heb ik na een jaar vier plastic ­zakjes in mijn lijf. Moet ik mijn lijf martelen met een ijsbad om het bruine vet te stimuleren. Mag ik nooit meer vliegen, want door een ­bodyscanner gaan op het vliegveld is ongezond. Mag ik géén voor­geraspte kaas kopen, maar moet ik wél klei eten voor mijn ontgifting en probiotica slikken tegen neerslachtige gevoelens. Moet ik elke dag een uur met zo’n horrorroodlichtmasker opzitten en een eetvenster kiezen van maximaal zes uur per dag. En natuurlijk regelmatig een klysma, want darmslakken wil je niet. Om vijf uur opstaan schijnt ook zo goed te zijn, want dan heb je tijd om te mediteren en de dag prettig te beginnen met een heerlijk glas lauw water met citroen. Of was dat nou juist weer slecht voor je gebit? Tienduizend stappen, ook zo’n must (wanneer doe ik dat in godsnaam?) en als ik zo’n ultrastrakke, knappe ­Aziatische vrouw met d’r armen zie zwaaien en in een deep asian squat zie zakken wil ik dat ook … Pfff, als je de hoop had dat ouderdom rust met zich meebrengt, moet ik je ­teleurstellen. Ik houd me maar vast aan Erik ­Scherder, een echte wetenschapper, die zegt dat rust funest is. Liever moe dan lui, dat moet het motto zijn volgens hem en daar geloof ik dus wel in.•

Dit artikel is afkomstig uit LINDA.259 Gezond gelul lees hier het hele magazine.

Linda de Mol: ‘Toen ik jong was, gaf ik ook vaak ongevraagd advies: Dumpen die gast'Lees ook