
Domweg gelukkig in een dorpje: Het overkwam LINDA.-hoofdredacteur Karin Swerink (56) bij toeval. Samen met man Robert herstelde ze een Noord-Hollands rommelhuis, inclusief boerenschuur. Het buitenleven op z’n best, maar wel met een beetje glamour.
‘WE
NEGEERDEN
ALLE RODE
VLAGGEN IN
HET BOUW-
RAPPORT’
ZO GAAT DAT “Wij vonden het huis niet, het huis vond ons. Ik was bij een makelaar om te kijken wat de marktwaarde van mijn vorige woning was. Hij vroeg: ‘Willen jullie ooit nog iets anders?’ Mijn man Robert zei: ‘Ja, maar met een iets grotere tuin en meer schuur.’ Een paar dagen later stuurde Robert mij een huis van de makelaar door. Een soort minivilla met een enorme schuur en een lap grond. Er stond geen prijs bij. We reden erheen, draaiden het tuinpad op en waren allebei op slag verliefd.”
LIEFDESBRIEF “Nu moest het nog van ons worden. We schreven een liefdesbrief aan de eigenaren, waarin stond wat we met het huis en de schuur wilden gaan doen: terugbrengen naar de oorsprong. Bij de brief deden we moodboards. Het huis was al vier jaar niet gebruikt, er waren vier erfgenamen waarvan er twee niet wilden verkopen en twee wel. Over de prijs is dus gesteggeld. Tien erbij, vier eraf, twee erbij en toen was het van ons. Ik verkocht mijn huis, Robert zijn appartement, tuinhuis en twee oude auto’s. Met dat totaalbedrag konden we het kopen.”
RODE VLAGGEN “Als we van tevoren hadden geweten hoeveel werk het was, hadden we het denk ik niet gedaan. Maar we negeerden alle rode vlaggen in het bouwrapport, omdat we zo verliefd waren. Eenmaal in ons bezit, bleek met het huis van alles mis. De riolering was een kapotte septictank, na twee maanden hadden we poep in de hele tuin. Ook de elektriciteit was een rommeltje; zodra je een stekker in een stopcontact deed, vloog er een stop uit. De waterleiding liep niet lekker en het huis was niet warm te krijgen. Nog steeds niet trouwens. Deze plek is een oefening in geduld. Alles is groot en bewerkelijk.”
VEEL TE MOOI “Het huis is gebouwd in 1911. Wat er aan art-nouveautegeltjes in zat, was beetje bij beetje verdwenen. Alleen in de hal is nog een klein stukje over. Maar gek genoeg hebben sommige kamers waanzinnig mooi decoratief behang. Dat hebben we dus laten zitten, We hebben de muren volgehangen met schilderijen van oude naakten, bloemen en modefoto’s uit mijn tijd bij Vogue.”
KOOPVERSLAAFD “Robert verzamelt onderstellen van banken, scharnieren, lampen en deurknopjes uit de tijd van ons huis. Mijn afwijking betreft rieten manden en serviezen. Eh … en schoenen. Een beetje koopverslaafd ben ik wel, ja. Overal struinen we marktjes en brocantes af. Schatgraven kunnen we allebei heel goed. Het gaat me altijd aan het hart als ik een rieten mandje zie dat iemand heeft weggedaan. Zegt Robert: ‘Kaar, die hébben we al.’ ‘Maar deze is net even anders’, antwoord ik dan. O ja, ik ben sinds kort ook begonnen met het verzamelen van kristallen ijsemmertjes met hengsels.”
‘IK BEGIN AL
MET STYLEN
ALS DE VERF
NOG NAT IS’
VOORZICHTIG “Als mijn kinderen de tafel dekken, vragen ze altijd met welk servies. Ik heb een stuk of tien complete serviezen. De meeste zijn blauw: blauw met Franse klaprozen, blauw met Belgische bloemen, Delfts Blauw. Voor tapas heb ik speciaal servies en voor Franse gerechten zet ik graag mijn mimosaservies in, met bijpassend handgeborduurd tafellaken.”
HOORT ERBIJ “Robert is van de projecten, ik ben zijn aan Instagram-verslaafde vrouw die hem overvoert met leuke plaatjes en ideeën. Ik zeg altijd: ‘Ik doe Hilversum – en daarmee bedoel ik LINDA. – en de tuin, de hond en het kind’. Als we kibbelen, gaat het vooral over timing. Robert wil eerst de fundering van de gang doen, ik ben al bezig met de kleur. Die fundering zie je toch niet. Ook in tempo kunnen we verschillen. Hij verbouwt en neemt zijn tijd, ik begin al met stylen als de verf nog nat is. Bij echtelijke onenigheden brengen de kleurenwaaiers ons weer tot elkaar. Na twee dagen onweer beginnen we schoorvoetend: ‘Eh, welke kleur zullen we in de gang doen?’ En dan denk ik alweer snel: eigenlijk ben je toch wel leuk.”
‘DEZE PLEK IS
EEN OEFENING
IN GEDULD.
ALLES IS
GROOT EN
BEWERKELIJK’
MOOISTE PLEK “Het balkon van onze slaapkamer. Als de zon opkomt en de gordijnen en deuren zijn open, dan beseffen we hoe ‘rijk’ en gelukkig we zijn.”
OOK BEST “Wij dachten dat we in Egmond-Binnen gingen wonen, maar de verhuizer riep: ‘Nee hoor, jullie gaan naar Rinnegom’. ‘Huh, Rinnegom, wat is dat nou weer?’ riepen we terug. Blijkt het een kleine buurtgemeenschap te zijn dat deel uitmaakt van de drie Egmonden. Nou: vooruit.”
SINDS IK
HIER WOON
HEBBEN MIJN
NAGELS GEEN
MANICURE
MEER GEZIEN’
GOEDE BUUR “Rinnegom is vooral zo’n leuke plek, omdat bijna al onze buren in het huis van hun ouders wonen. Je zou kunnen denken dat zij geen zin hebben in ex-Amsterdammers als buren, maar ze zijn blij met ons. Ze vinden ons vooral grappig, dat wij het melkhok roze verven en zo. We worden overladen met bloemen en groenten uit hun moestuin.”
BOEKEN, BOEKEN, BOEKEN “Ik koop kookboeken. Niet om er iets uit te koken, maar gewoon voor de heb. Liefst lifestyle kookboeken van Mimi Thorisson, Ricky Lauren en Pamela Anderson – die mix vind ik leuk. Ook fotoboeken inspireren me; we hebben er zo’n honderd.”
NOU EN “Robert heeft de varkensstal op het land voor een deel afgebroken en de resterende muren gerestaureerd. Met YouTube als hulp. Elke metselaar zou zich in zijn graf omdraaien, maar wij vinden het er mooi uitzien. Het is een ommuurde binnentuin geworden met palmen en olijfbomen. Als ik daar in bikini in de zon zit, zegt mijn 86-jarige buurman altijd: ‘Je zit gewoon in bikini in de varkensstal.’ Klopt.”
OCH, ZO FIJN “In de zomer wonen we soms weken in de boerenschuur naast ons woonhuis, omdat het buitengevoel zo lekker is. Het simpele leven. Loop ik in mijn badjasje door de tuin naar het toilet en de douche die naast de schuur zijn gebouwd. Klinkt leuk, maar het is meer een veredeld campingdouchehokje. Waar dan weer wel een Missoni-handdoekje hangt. Iets verder staat een pipowagen voor vrienden of mensen in nood en mijn zoon Joris woont in een caravan op het land. Surfplanken en een boksbal in de schuur, de koetjes van de buren in de wei naast ons, Bruno de hond altijd buiten, de moestuin in bloei: dat is voor ons geluk.”
BUITENMODE “Ik draag nu Cobblestone Crocs en ik heb ook zwartleren tuinklompen. Aan overalls doe ik niet, ik wied onkruid in schone jeans. Daarentegen hebben mijn nagels sinds ik hier woon geen manicure meer gezien.”
WAAROM OOK NIET “We hebben mooie en lelijke tuinslangen. De mooie zijn van Benson in de kleur van het huis. Die gebruiken we voor de binnentuin. De lelijke plastic slangen zijn voor de moestuin en liggen verstopt achter de schuur.”
TIP VOOR DE FEESTDAGEN “Sowieso heel veel kaarsen. En een tafelkleed op tafel. Extra kussens en plaids op de banken en verse eucalyptustakken – die ruiken zó lekker.”•
Dit artikel is afkomstig uit LINDA.LOVES Winter Whisper, lees hier het hele magazine.
Presentator Sipke Jan Bousema & Jeroen: ‘De keuken staat in het midden en verbindt alle ruimtes met elkaar’
cv
KARIN SWERINK GEBOREN 21 februari 1969 in Winterswijk IS algemeen hoofdredacteur van LINDA. STUDIE Kunstacademie in Enschede WERKTE eerder als chef mode, beauty en lifestyle bij de tijdschriften Yes en Libelle. Was daarna hoofdredacteur van Glamour en Vogue WAS ook als jurylid te zien in drie seizoenen Holland’s Next Top Model INSTAGRAM @karinswerink en @duindoornstudios




































































