Portretten
Vrouwen met Premenstrueel Dysforie Syndroom (PMDD) zijn twee weken per maand een schim van zichzelf: depressief, woedend, angstig, overprikkeld.
SALOMÉ VAN GRUNSVEN (29) is scenarioschrijfster. Ze woont samen met huisgenoten.
“Afgelopen november zijn mijn baarmoeder en eierstokken verwijderd. Liever voeren ze zo’n ingrijpende behandeling niet uit bij vrouwen onder de veertig, maar mijn gynaecoloog zei: ‘Niets doen is nog ingrijpender.’ Mijn leven werd op dat moment al jarenlang bepaald door een ernstige depressie die maar bleef terugkomen. Rond mijn twintigste belandde ik in een kliniek, waar een groepsgenoot de link met mijn cyclus legde. Door het noteren van mijn klachten in een PMDD-scorelijst ontdekte ik dat ze gelijk had. Volgens mijn dossier had ik onder meer een vermijdende persoonlijkheidsstoornis en borderline.
‘HAD IK DAN
ALLES ZELF
VERZONNEN?’
Een diagnose die inmiddels officieel is ingetrokken, maar er wel voor zorgde dat behandelaren mij lang niet serieus namen. Zelf ben ik ook bang geweest dat ik een hormonale oorzaak verzon, omdat ik mijn depressie niet kon accepteren. Intussen waren het al die tijd wel degelijk hormonen die mijn mentale problemen veroorzaakten. Dat werd pas echt ingezien toen ik door het gebruik van een specifieke anticonceptiepil zo suïcidaal werd, dat ik in het ziekenhuis belandde. Het idee dat ik nooit een kind zal dragen, maakt me verdrietig. Ik heb nu geen kinderwens, maar die kan nog komen. Spijt heb ik niet. Voor het eerst in jaren voel ik geen angst dat alles wat ik nu opbouw, straks weer instort. Eindelijk kan ik beginnen met leven.”•
Dit artikel is afkomstig uit LINDA.256 Moedermaffia lees hier het hele magazine.
Dominique (28): ‘In mijn slechte weken wil ik alleen maar wegkruipen’
