Wat moet ik nu: 'Moet ik mijn ex vertellen over mijn eerste keer die ik vreselijk vond?'

Verliefd

“Het begon toen ik een relatie met een heel leuke jongen had. We kregen al vrij snel wat, maar ik was helemaal nog niet verliefd. Toch dacht ik: ik begin er wel aan. We hadden het leuk samen en seks werd soms besproken, maar ik wilde het uitstellen. Het was voor mij de eerste keer, dus daarom wilde ik niet na dag één al het bed met hem induiken. Ik merkte dat hij wél graag wilde, soms maakte hij flauwe opmerkingen dat ik moest opschieten, maar ik wilde wachten. Hij ging een hele tijd op vakantie, dus moesten we sowieso wachten. De afspraak die we toen hadden gemaakt was dat ik aan de pil zou beginnen, want die slikte ik toen nog niet, zodat we na zijn vakantie voor de eerste keer seks konden hebben.”

Naïef

“De dag nadat hij terugkwam van vakantie kwam hij bij me thuis. We waren in het begin gezellig aan het kletsen over zijn vakantie in Amerika, maar toen merkte ik dat hij ongeduldig was en naar boven wilde. Toen we naar mijn slaapkamer liepen, was ik nog zo naïef om te denken dat we het gesprek daar gingen voortzetten. Toen hij aan me ging zitten, zei ik nog dat dat moment niet goed was en dat ik het niet wilde. Toen vroeg hij waarom ik niet wilde, want ‘het kan nu toch gewoon?’. Volgens mij heb ik drie keer verteld dat ik het liever niet wilde hebben. Toen begon hij aan me te zitten en spookten er zoveel gedachten door mijn hoofd, dat ik op een gegeven moment dacht: oké, dan doen we het maar. Dat vind ik nu zo erg. Die gedachte hoort niet, al helemaal niet bij je eerste keer.”

Zeester

“Het voelde oprecht niet fijn. Ik begon al met het idee ‘dat het maar moest’. Ik was er helemaal niet voor in de mood. Als een soort zeester lag ik onder hem en dacht ik: ‘Jezus, wat ben ik aan het doen?’ Het deed ook achterlijk veel pijn, dus dat hielp ook niet bepaald mee. Die avond zou hij bij me slapen, maar toen het klaar was, zei ik dat ik me ziek voelde. Een smoes was dat, ik wilde gewoon mijn eigen vriend niet meer zien. Na die eerste keer seks voelde ik me zo gek. Ik dacht dat het mijn schuld was dat het niet fijn was. Toen ik met mijn vriendinnen over het voorval sprak, vertelden zij me dat het niet normaal is dat ik het niet wilde en hij wel doordrong. Nadat ik hem wegstuurde heb ik alleen maar gejankt. Niet eens om woede. Ik kon die jongen niets kwalijk nemen, wel een beetje natuurlijk, maar ik had misschien zélf duidelijker moeten zijn.”

Uitgemaakt

“Hij was de enige met wie ik seks wilde hebben, maar gewoon niet op dat moment. Ergens heb ik het gevoel dat ik het hem ook niet kwalijk kan nemen omdat ik zelf op een gegeven moment zei: ‘doe maar dan.’ Twee dagen erna heb ik het uitgemaakt. Iedereen in mijn omgeving vond hem een perfecte jongen voor me. Hij was interessant en knap, maar ik was niet verliefd. Ergens dacht ik dat we, als we hadden gesekst, we een betere band zouden krijgen. Maar dat kan niet een middel zijn om je relatie te redden.”

Advies

“Wat moet ik doen? Moet ik het hem kwalijk nemen dat mijn eerste keer seks vreselijk was omdat hij beter de situatie moest aanvoelen, of had ik nog beter mijn grenzen aan moeten geven? Moet ik hem nog vertellen hoe die eerste keer voor me was? Wat adviseren jullie mij?”

Lees ook
Wat moet ik nu: ‘Ik haat mijn werk, maar ik durf geen ontslag te nemen’

Oproep

Zit je zelf ook in een situatie waarin je het even niet meer weet? Mail je verhaal dan naar nieuws@lindanieuws.nl en laat je anoniem adviseren door andere LINDAnieuws-lezeressen.