Het is de derde zomer dat minimacamping Polenium open is. Arme gezinnen mogen kosteloos een week op de camping verblijven. Eigenaar Appie Wijma zorgt dat zijn gasten van alle gemakken voorzien zijn.
Ze krijgen eten en nieuwe kleding. Maar ook voor het entertainment, een kapper en nagelstyliste wordt gezorgd.
Wijma is al zo’n veertig jaar kweker. Toen de gemeente alle bestemmingsplannen in Opende opnieuw onder de loep nam, bood dat een nieuwe kans. De Groninger mocht namelijk ook een camping op het terrein openen. “Ik kweekte al groenten voor de voedselbanken in de provincie, dus de keuze om gratis plekken aan te bieden was snel gemaakt.”
Hoe hij op het idee voor een minimacamping kwam? “Leerkrachten vragen na de zomer vrijwel altijd waar kinderen heen zijn geweest. Dat zou niet zo moeten zijn. Het is een vraag die vaak verdriet oprakelt. Een heleboel mensen kunnen namelijk niet weg.”
Als het aan Wijma ligt, verandert dat. Gezinnen die leven van een bijstandsuitkering kunnen terecht op camping Polenium. Het vakantieadres is van alle gemakken voorzien. “Op het terrein staan elf volledig ingerichte caravans. We hebben een veldje met speeltoestellen, een kantine en een speelhuis met speelgoed dat alleen open is als het slecht weer is. Ook hebben we een douchegebouw en is een van mijn kassen deels omgebouwd tot terras.”
Tijdens de vakantie is alles verzorgd. “We regelen het eten, op zaterdag komt er een masseur langs, op dinsdag een nagelstyliste en af en toe komt er een kapper. Regelmatig treedt hier een zanger of zangeres op. Soms komen er verhalenvertellers. Op zaterdag doen we bingo en vanavond komt er een goochelaar.”
Er is veel vraag naar de plekken. “In het voorjaar doe ik de screening. Daaraan voorafgaand bidden mijn vrouw en ik tot God. Vragen we of hij ons wil helpen. Een bewijs van armoede hoeven de mensen niet aan te leveren. De mensen die hier vakantie willen vieren, moeten me bellen. Op basis van dat gesprek maak ik een keuze, gebaseerd op vertrouwen. Ben je rijk, dan voel je je hier niet thuis.”
Een verblijf duurt van vrijdag tot en met donderdagmiddag. “De gasten komen meestal gebukt en met spanning binnen. Mijn doel is om ze weer rechtop en met een glimlach naar huis te laten gaan. Ik zie de eerste veranderingen op zaterdag al. Dan gaan ze naar de weggeefwinkel waar ze nieuwe kleding krijgen. Laatst heb ik van een winkel uit de buurt veel nieuwe kleding gekregen: T-shirts, bodywarmers, truien en spijkerbroeken die nieuw wel 100 euro zijn.”
Ook make-up en beautyproducten zijn op voorraad, zodat zijn gasten zich klaar kunnen maken voor een feestelijke avond. “Een van hen had zich laatst prachtig opgemaakt. Ik herkende haar nauwelijks. Ze liep niet langer gebukt. De moeder was weer een krachtige vrouw. Dat zien de kinderen ook.”
De gasten op de minimacamping eten samen, genieten van de vakantie en van het vermaak. “Hier wordt gelachen en gehuild. De mensen die hier komen hebben een hoop meegemaakt. Als je in een negatieve spiraal zit, blijf je daar gemakkelijk in zitten. Ik probeer ze daaruit te halen. Zeg dat ze hier aan hun nieuwe toekomst beginnen. Hun ellende mogen ze hier – na de week vakantie – achterlaten.”
Het is keihard werken. Wijma maakt steevast tachtig uur in de week, want het werk op zijn kwekerij gaat ondertussen ook gewoon door. Als de laatste gasten in september weg zijn, moet hij even op adem komen. “Ik zie hier veel leed. De eerste week nadat de camping dicht is, slaap ik niet. Dan zit ik ’s nachts om 02.00 uur in de woonkamer en passeert alles de revue. In de zomer zelf heb ik geen tijd om daarover na te denken. Is de ene groep weg, dan staat de volgende klaar. Dat moet allemaal een plekje krijgen. Maar hoe langer ik dit doe, hoe gemakkelijker het wordt.”
Ruim 775.000 Nederlanders kunnen niet op vakantie door geldtekort
