Iedereen verdient een uitvaart die recht doet aan wie hij of zij was, vindt uitvaartverzorger Iede Hoorn. Want hoewel de dood verdrietig en schrijnend is, is er ook zo veel liefde.
Elke twee weken schrijft Iede Hoorn over bijzondere mensen en hun uitvaart. Om de dood bespreekbaar te maken en te laten zien dat er veel meer is dan koffie en cake.
'Sebastiaan stond in de bloei van z'n leven, maar werd plots uit het leven gerukt'
“Mijn oma is overleden.” Ik werd gebeld door een kleinzoon. “Ik regel de uitvaart samen met mijn moeder, en wij zijn ook de enigen die bij de uitvaart zullen zijn.” Oma was geboren en getogen in Rusland en hun plan was helder: hier in Nederland cremeren, erbij zijn tot het laatste moment, daarna de as meenemen naar Rusland en haar daar bij opa begraven. Een klein, maar fijn afscheid.
Vorige week spraken we af bij Zorgvlied om oma nog één keer te zien. Ze lag mooi verzorgd in de kist en na het afscheid nemen, liepen we nog een rondje over de begraafplaats om de crematieruimte te bekijken. Normaal een formaliteit, maar dit keer pakte dat anders uit. Eenmaal daar begon de familie namelijk te twijfelen of cremeren wel de juiste keuze was. De crematieruimte sprak niet aan en het voelde niet goed. Ze gingen erover nadenken.
Een dag later kreeg ik een berichtje van de kleinzoon: ‘Het kan zomaar zijn dat we afzien van cremeren en toch gaan begraven …’ Voor mij iets minder, want ik had alles voor een crematie al in gang gezet: het crematieverzoek, de aangifte van overlijden bij de gemeente. Alles voor de uitvaart stond klaar, en dan loopt het toch anders. Maar natuurlijk gooien we het dan gewoon om. Wat maakt het ook uit? Gelukkig was Zorgvlied toen ik belde om ze vast in te lichten over mogelijke veranderingen, net zo flexibel: “Als dit is wat de nabestaanden willen, dan doen we dat.”
Weer een dag later hadden moeder en kleinzoon de knoop doorgehakt: “We willen oma begraven, en als het kan op Zorgvlied.” Helemaal prima. Ik informeer ze dat Zorgvlied contact met ze opneemt en ga aan de slag om wat dingen om te gooien.
En zo kwam het dat we op de dag van de uitvaart niet linksaf gingen richting de crematieruimte, maar rechtsaf naar het meest exclusieve deel van Zorgvlied. De plek die ze hadden uitgekozen was naast niemand minder dan Herman Brood, in een hofje vol creatieve graven en bekende mensen. Dit lieve omaatje van 91 ging van sober gecremeerd en te ruste worden gelegd in Rusland naar een graf op een triple A-locatie op Zorgvlied. Ik vond het zó mooi. Zo zie je maar hoe een week kan lopen: van klein en ingetogen naar onverwacht groots.
'Nú wilde hij leven. De dood zou zich aan hém moeten aanpassen, niet andersom'
Een wisseling gebeurt vaker dan je denkt. Veel mensen weten niet precies wat ze willen, begraven of cremeren, maar als het zover is, moet er toch echt een keuze worden gemaakt. Voor nabestaanden vaak best lastig als je daar weinig kennis over hebt. Gelukkig kan ik ze precies daarbij helpen en ze door alle scenario’s heen praten. Dat is ook wel nodig, want als er eenmaal gekozen is, begint al weer de volgende puzzel: waar begraven, wat voor graf? Ook op het gebied van begraven is de keuze enorm.
Algemene graven, particuliere graven, natuurbegraafplaatsen, urnengraven, kinderhofjes, gedeeltes voor specifieke religies; om er maar een paar te noemen. Ook de grafrechten verschillen flink per plek. Meestal huur je een plek voor tien of twintig jaar, waarna je kunt verlengen of het graf kunt laten ruimen.
En dan is er nog de grafsteen: van ingetogen tot flamboyant, van een simpele steen met weinig woorden tot een levensgrote marmeren engel met zonnebril. Het kan allemaal en ik kijk nergens meer van op. Dus ja, het lijkt misschien een simpele keuze: begraven of cremeren? Maar daarachter gaat een hele wereld schuil. Een van laatste wensen en onverwachte wendingen. Dus ligt oma nu niet in Rusland, maar gezellig naast Herman Brood.
Het leven loopt raar, en de dood soms nog raarder.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
'Elk afscheid verdient aandacht en liefde, ook dat van een oma op leeftijd'
Iede Hoorn (38) is uitvaartverzorger, auteur van Leven met de dood en bekend van zijn Instagrampagina waar hij foto’s en verhalen van uitvaarten post. Op LINDA. deelt Iede twee keer per maand een bijzonder verhaal in de hoop de dood meer bespreekbaar te maken en ook te laten zien dat er meer is dan koffie met cake. Iede is getrouwd en woont samen met Chris in Amsterdam.
Lees hier nog meer columns.
