‘Een oude ziel’

“Ik vind het moeilijk om foto’s van Danique te bekijken. Dat doet zoveel zeer. Ik word dan overvallen door een gevoel van machteloosheid.” Ook erover praten is hoorbaar emotioneel voor hem. Maar zodra de vraag wordt gesteld hoe Danique herinnerd moet worden, licht hij op. “Ze was fantastisch. Perfect in haar doen en laten. Altijd lief, nooit chagrijnig. Ze begon net te ontdekken dat mensen soms heel gemeen tegen elkaar doen. Ze had moeite om daarmee om te gaan. Ze was daarom mediator op school en wilde later sociaal werker worden. Danique was zo verschrikkelijk sterk; een oude en tegelijkertijd onbevlekte ziel.”

‘Ze had een papa- en mamaboekje gemaakt’

“Nadat ze overleden was, vond ik twee boekjes waar ze stiekem mee bezig was: een papa- en een mamaboekje. Daar schreef ze allerlei leuke verhaaltjes in over ons. ‘Mama, je had vandaag het laatste ijsje voor me bewaard. Dat vond ik zo lief van je.’ Of: ‘Papa, ik vond het heel leuk met je op de golfbaan. En ik vind het ook zo ontzettend knap dat je aan het afvallen bent, door te zwemmen.’ Het was goud om dat te vinden. De tranen liepen over mijn wangen.”

Koolmonoxide

Danique bleef op de tragische dag slapen bij een vriendin, samen met een andere 11-jarige vriendin, ook Danique genaamd. De drie meisjes zijn in de badkamer aan het ’tutten’ en hebben de deur op slot gedaan. Ze willen niet gestoord worden door het broertje van het gezin. Een kapotte gasgeiser en de harde wind buiten zorgen ervoor dat de lucht niet goed afgevoerd kan worden: de koolmonoxide stijgt op naar de badkamer. Zo raken de vriendinnen alle drie buiten bewustzijn, evenals de moeder en de oom, die op dat moment ook thuis zijn.

Totdat de vader van het gezin thuiskomt en alarm slaat. De badkamerdeur wordt geforceerd; eerst een paar mislukte pogingen door de ouders van het derde meisje en daarna succesvol door de brandweer. Maar voor de twee Daniques komt de hulp te laat. Ze zitten in bad en zijn verdronken. Het derde meisje kan nog gered worden in het ziekenhuis.

Hoogste doel

Jan hoopt vurig dat de regering koolmonoxide aanpakt. Zijn hoogste doel? “Dat koolmonoxidemelders verplicht worden. Of dat er veel strengere controles komen op open verbrandingstoestellen. Want lang niet alleen geisers zijn de boosdoeners: het kan gebeuren door een open haard, via de buren en het is zelfs een keer gebeurd in een shisha-lounge (een café waar mensen waterpijp roken, red.).”

Maar, in Jans ogen, gebeurt er niks. “De regering verschuilt zich achter Europa, maar Duitsland heeft ook strengere controles op open verbrandingstoestellen. Ik word er moedeloos van. Maar ik ben wel blij met wat ik wél al bereikt heb met Daniques verhaal. Zo heb ik meerdere berichten ontvangen van mensen die door mijn verhaal een melder hebben aangeschaft, die vervolgens hun leven heeft gered.”

Het gevaar van koolstofmonoxidevergiftiging - en hoe je 't voorkomtLees ook