Welkom in het leven met kinderen

En dan gebeurt er iets kleins en escaleert het sneller dan je lief is. En ergens halverwege, of achteraf, denk je: Waar gáát dit eigenlijk over?
In zo’n 90% van de gevallen gaat het conflict niet over wat er gebeurt, maar over wat eronder zit: onvervulde behoeften. Niet gezien worden. Geen ruimte voelen. Te weinig opladen. Je partner missen terwijl-ie gewoon naast je zit. Dat is wat we dagelijks in onze praktijk zien. Welkom in het leven met kinderen, werk, een huishouden en een hoofd dat nooit meer uitgaat.

Dus in plaats van te zeggen dat je moe bent, dat je het even niet alleen trekt of dat je je partner mist, denk je: laat maar, ik doe het zelf wel. Of: zoek het uit, ik doe het toch nooit goed genoeg.

'Het ouderschap heeft mijn werk intenser gemaakt, verdriet van ouders en kinderen raakt me harder'Lees ook

Wat wij heel vaak zien: we weten niet eens meer wat we nodig hebben, laat staan dat we dit uitspreken. Niet omdat we het niet kunnen, maar omdat er thuis niks is wat ons helpt om het wél te doen. Op werk bouwen we daar van alles omheen. Check-ins, evaluaties, feedbackmomenten. Niet omdat het daar makkelijker is, maar omdat we weten dat het anders misgaat.

Jezelf kwijtraken

In de drukte van het gezinsleven zijn we zo bezig met alles en iedereen, dat we onszelf daarin makkelijk kwijtraken. En ondertussen verwachten we dat onze partner feilloos aanvoelt wat er speelt. Alsof je lover een soort emotionele klantenservice is, met een zesde zintuig en 24/7-bereikbaarheid.
Surprise, surprise: dat werkt dus niet. Sterker nog: hoe minder je stilstaat bij wat je nodig hebt én uitspreekt wat er echt speelt, hoe groter de kans dat het er uiteindelijk, op z’n zachtst gezegd, vrij onhandig uitkomt. En op het verkeerde moment.

Wat helpt (zonder dat het ingewikkeld wordt):

1. Maak ’m van jezelf (in plaats van van de ander)
   Het is zó verleidelijk om meteen te denken: hij doet irritant. Maar draai ’m eens om: hoe zit ik er eigenlijk bij vandaag? Moe, vol, overprikkeld? Dat besef alleen al scheelt vaak een halve ruzie.
2. Niet perfect. Wel echt.
   Je hoeft geen perfect gesprek te voeren. Dit is al genoeg: “Oké, volgens mij reageer ik zo omdat ik gewoon moe ben en even hulp nodig heb.” Geen aanval, geen verwijt, wel iets echts. En precies daardoor komt het binnen.
3. Behandel je partner niet als je collega … maar doe dit wel
   Zet een simpel systeempje op. Elke zondagavond, tien minuten. Allebei één vraag: Wat heb ik deze week nodig en wat kan ik doen zodat jij je geliefd voelt? Klaar. Scheelt je verrassend veel gedoe later in de week.

Het doel is niet nooit meer ruzie of irritatie. Sterker nog: dat is essentieel (als je daarna ook weer herstelt). Het doel is dat je eerder snapt waar iets vandaan komt en dat je dat met elkaar kunt delen, vóórdat het als een snelkookpan ontploft.

Want uiteindelijk wil je niet alleen samen een huishouden runnen, je wil ook lief zijn voor elkaar. Zelfs – of misschien juist – als die vaat overduidelijk zijn taak was.

Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief en download de LINDA.mini-app.

'Als mijn vriend wil zoenen, draai ik het liefst weg - hoe krijg ik mijn zin terug?' Relatietherapeuten geven adviesLees ook