SITUATIE

Gezinssituatie: Kim woont samen met haar vriend Scipio (34) en dochter Dalí (1) in Den Haag.
Werk: Kim werkt 32 uur per week als creatief ondernemer. Ze runt freelanceplatform The Freelance Qommunity en werkt als Creative Copywriter o.a. voor moederplatform How About Mom. Scipio werkt 32 uur per week in Data & AI bij een consultancybureau.

BIJZONDERHEDEN

Kim en Scipio houden al hun uitgaven bij in een ‘saai maar effectief’ Excelbestand. Wat ze ‘per ongeluk’ niet hadden meegerekend: hun vakantie van 5500 euro naar Vietnam afgelopen januari.

INKOMSTEN PER MAAND

Kim: € 3.030
Scipio: € 3.500 – € 4.500
Kinderbijslag: € 96
Kinderopvangtoeslag: € 600
TOTALE INKOMSTEN: tussen € 7226 en € 8226

UITGAVEN PER MAAND

Dalí
– Twee dagen kinderopvang: € 1.226
– Luiers en billendoekjes: € 60
– Voeding (geitenmelkpoeder en biologische groenten): € 150
– Kleding: € 75
– Speelgoed en boekjes: € 10
– Osteopaat: € 20
– Babygear (badje/blender etc.): € 50
– Traktaties: € 20
Overig
– Huur: € 1.700
– Boodschappen: € 600
– Gas/water/licht: € 180
– Verzekeringen voor heel gezin (inboedel/reis/etc./zorg): € 400
– Abonnementen (telefoon/streaming/internet): € 90
– Vakanties en onvoorzien: € 250
– Kleding en verzorging: € 100
– Horeca en koffie buiten de deur: € 100
– Vervoer: € 600
– Cadeaus: € 100
TOTALE UITGAVEN: € 6.081 (waarvan € 1.611 aan Dalí)

SPAREN

Spaarrekening: Scipio heeft een aparte spaarrekening. Op die van Kim staat nu € 3000. De rest is opgemaakt door verlof vorig jaar.

Maandelijks opzij:
– Beleggen: 100 € per maand
– Pensioen (beleggen): 300 € per maand

HET KASBOEKJE VAN KIM TROTZ

100 euro per maand aan cadeaus… jij bent vast een hele fijne vriendin?
“God, ja. Cadeaus zijn mijn zwakke plek. Ik vind het moeilijk om nee te zeggen. Terwijl het echt oké is om die zoveelste babyshower over te slaan. Waar ik nóg meer van schrok? Onze vervoerskosten. Auto, ov, en toen kwam er ook nog een nieuwe fiets bij. Dan ga je rekenen en denk je: jezus, wat is dit veel geld.”

Hoe verdelen jullie de kosten?
“We hebben een gezamenlijke rekening met potjes. Scipio stort meer, omdat hij meer verdient. Elk kwartaal kijken we: wat ging erin, wat ging eruit en hoe verdelen we het? We houden alles bij in een saai Excelbestand en dat werkt. Want op het moment zelf denk je: er staat nog genoeg op, we kunnen best even pad thai bestellen. Maar als je terugkijkt, denk je: oei, die 100 euro had ook in Dalí’s spaarpot gekund. Scipio is meer ‘hand op de knip’. Ik ben sneller: oh mijn god, kijk dan — een wollen deken. Dan zegt hij: ‘Hebben we dat nodig?’ En meestal koop ik uiteindelijk van de vijf dingen in mijn mandje maar één. Zo houden we elkaar in balans.”

En thuis: Wie doet wat?
“We hebben het verdeeld. Scipio doet de afwas en de flessen. Ik regel de kleding, het uitmesten, spullen lenen: de ‘regel-dingen’. En de verzorging ligt toch vaker bij mij. Scipio is echt een babyvader. Ik ken mannen die volledig error gaan als ze één dag alleen zijn met hun kind, dat heeft hij niet. Maar toen ik naar Lowlands ging, had hij haar wel vier dagen niet in bad gedaan.”

Joshua Nolet: 'Wij mochten vroeger geen kleur­platen, dat was niet creatief’Lees ook

Dalí gaat twee dagen naar de opvang. Waar is ze de rest van de week?
“Eén dag is Scipio met haar, één dag ik. Onze moeders springen bij wanneer nodig. En één dag werk ik bij mijn vader thuis, dan help ik hem ook een beetje. Laatst wilde hij haar afvegen met Ajax-schoonmaakdoekjes. Hoe dan? Hij is zó eigenwijs. Mijn werk is gelukkig flexibel, maar dat is ook het gevaar van een eigen bedrijf. Alles loopt door elkaar. Op mijn ‘Dalí-dag’ werk ik alsnog als zij slaapt. Steeds vaker denk ik: misschien wil ik weer in loondienst.”

Waarom trekt loondienst?
“Omdat ik nu twee verantwoordelijkheden heb: mijn bedrijf en het moederschap. En dat is soms veel. Ik wil niet op zondag met paniek in mijn lijf denken: hoe gaat de komende maand? Maar zomaar stoppen is ook niet simpel. Je bedrijf is óók je kind. En als we een huis willen kopen.”

En zo’n huis spaart zichzelf niet bij elkaar…
“Precies. We hebben een vijfjarenplan. Na mijn verlof, toen ik van mijn buffer leefde, ben ik weer begonnen met beleggen: 100 euro per maand. Voor mijn pensioen nog eens 200 euro. Scipio heeft een goede spaarrekening. Maar eerlijk: vroeger hielden we elke maand meer over. Nu merk je dat de buffer dunner wordt.”

Dat komt ook door een bepaalde vakantie…
“Onze reis naar Vietnam in januari was veel duurder dan gedacht: bijna 5.500 euro. Met een baby wil je gewoon comfort. We deden alles met taxi’s en gingen naar een vijfsterrenresort. Vakantie met een baby is sowieso… anders. Zit je in een lokaal restaurant groente te pureren met een vork – en in een minibadkamer flessen schoon te maken. Het voelde meer als een workation.”

Waarop bezuinig je niet?
“Voeding. Dalí krijgt geitenmelk van het Etos-huismerk. Een stuk gezonder dan koemelk, vinden wij. Maar dat betekent wel dat we met een koffer vol geitenmelk naar Vietnam moesten vliegen. Ella’s Kitchen en Olvarit zijn ook ideaal, zeker op reis. Thuis maken we af en toe zelf eten met een stomer/blender. Ideaal, maar niet per se goedkoop. In de biologische supermarkt reken je zo vijftig euro af voor drie aardappelen. Dan denk je: eet het alsjeblieft op, kind.”

Van welke kosten schrik jij iedere maand het meest?
“De Etos-rekening. Luiers, doekjes: die bon is nooit onder de 65 euro. We zouden echt eens zo’n luierdeal moeten aanzetten. En de opvang. Die incasso komt midden in de maand, vlak vóór het salaris. Elke maand krijgen we een mail dat het niet kon worden afgeschreven. Dan voel je je toch weer even niet zo volwassen.”

Val je voor ouderhacks, apps en cursussen?
“Nee, daar let ik bewust op. Een vriend uit de marketing zei ooit: ‘Moeders zijn de zwakste doelgroep.’ En dat klopt. Je wil alles goed doen, dus je bent gevoelig voor marketing. We hebben wel geïnvesteerd in een borstvoedingsconsultant van 120 euro per consult. En we zijn preventief naar een osteopaat gegaan. Dalí lag in stuit en is met een keizersnede geboren.”

Welke aankoop was elke euro waard?
“Ik heb er drie. Oké, vier. De Bugaboo travelbuggy was goud in Vietnam. Daar kan ze alles in: eten, slapen, chillen. De Babybrezza is ook geniaal: een soort Nespresso voor babyvoeding. Eén druk op de knop en je fles is klaar. Kost zo’n 400 euro, maar Scipio kreeg ‘m van zijn werk cadeau. Een Derya- campingbedje is ook onmisbaar op reis. Je rits ’m dicht en ze zit veilig. Een soort babygevangenis. En ons Swiss Sense-bed van 1.600 euro. Sindsdien slapen we beter en is ons leven leuker. Slaap is heilig als jonge ouders.”

Wat is je grootste miskoop?
“Dure wollen pakjes van Dilling. Ik heb ze al drie keer opnieuw gekocht, omdat ik dramatisch ben in wolwas. Dan komen ze eruit als poppenkleding. Vijftig euro per stuk. Echt zonde.”

Gouden tip voor andere ouders?
“Neem vrienden met kinderen. Echt. Wij hebben bijna onze hele uitzet van vrienden gekregen. Ik zit precies in het midden van de ketting: ik krijg spullen en geef ze daarna weer door. Daardoor hebben we bijna niks uitgegeven aan grote babyspullen. Ideaal.”

Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief en download de LINDA.mini-app.

‘Ik moet met mijn vriend gaan praten over geld en dat haat ik’Lees ook