‘We vergapen ons aan de antieke meubels en de twijfelachtige jachttrofeeën’

‘Some like it Scot!’ Het staat in grote letters op een poster met daarop een zwoel kijkende Jamie Fraser, de knappe strijder uit de serie Outlander. De toeristenwinkels in Inverness weten hoe ze klanten moeten trekken. Dankzij de populaire serie, waarvan volgend jaar het achtste en laatste seizoen te zien zal zijn, zijn er de afgelopen jaren meer en meer mensen naar de Schotse Hooglanden afgereisd. Om de regio te ontdekken, filmlocaties te bezoeken en misschien ook wel in de hoop hun eigen sexy Jamie tegen het lijf te lopen. De kans dat je tijdens een roadtrip verliefd wordt, is sowieso groot, want de combinatie van het ruige landschap, oude kastelen en de vriendelijke mensen maken dat de Highlands je hart veroveren.

HOBBELS EN KUILEN
Wij beginnen onze reis met een boottocht op Loch Ness, de ­beroemdste plek van de Schotse Hooglanden. Nog altijd wordt door bezoekers druk gespeculeerd of er in het 226 meter diepe meer een bijzonder dier leeft. Nessie, het beruchte monster van Loch Ness, zul je niet zien opduiken, maar de smeuïge verhalen die we aan boord te horen krijgen, geven het toeristische tochtje kleur.
Tijdens het varen komen we ook langs Urquhart Castle, dat direct aan het water ligt. In de middeleeuwen is het kasteel talloze keren geplunderd en werd er heel wat bloed vergoten. Niet gek dus dat de laatste eigenaren in 1690 de handdoek in de ring gooiden: ze besloten de boel dan maar zelf op te blazen en zo te voorkomen dat het kasteel ooit nog door een vijand kon worden belaagd.
Vanaf de drukbezochte kasteelruïne rijden we in 45 minuten richting Plodda Falls, een van de mooiste watervallen van Schotland, die vreemd genoeg maar weinig mensen weten te vinden. Het laatste deel van de rit denken we te weten waarom: de weg zit vol hobbels en kuilen. Rijden we wel goed? denken we. En: kan de huurauto dit wel aan? Maar dan doemt toch het kleine parkeerterrein op. We zien maar een paar andere bezoekers: een Schotse vader die met zijn kinderen op een ­picknickbank een broodje eet. “Het is hier nooit druk”, vertelt hij, en dat verbaast hem zelf ook. Een pad door het bos voert ons naar de waterval. Die maakt indruk. Misschien wel júíst omdat we de plek voor ons alleen hebben.

DE HOOGLANDEN IN
In Inverness, ook wel hoofdstad van de Hooglanden genoemd, is dat wel even anders. In veel pubs klinkt elke avond livemuziek, wat voor een levendige sfeer zorgt. Zo’n pint smaakt toch lekkerder als er om je heen vrolijk gezongen wordt. De meeste bezoekers zien Inverness als uitvalsbasis voor uitstapjes in de regio. De stad zelf is niet heel ­bijzonder, maar het loont de moeite om een rondje door het centrum te lopen. Zo ontdekken we Rebel Row, de flagshipstore van Prickly Thistle. Bij dit modemerk wordt tartan – de traditionele geruite wollen stof – gebruikt voor eigentijdse designs. Hier koop je duurzame, ­handgemaakte jassen, jurken en sjaals. En ja, ze hebben ook kilts, maar dan in een toffe, moderne stijl. Met wat souvenirs in onze tas verlaten we de stad om dieper de Hooglanden in te trekken. Te beginnen bij Rosemarkie op het ­schiereiland Black Isle, een eeuwenoud kustdorp dat ontstond rond het jaar 500. We lopen over het brede strand naar Chanonry Point, een smal schiereiland waar je met laagwater dolfijnen kunt spotten. Als je ­mazzel hebt, tenminste. We zitten in het ochtendzonnetje naast de oude vuurtoren en turen tot we een ons wegen, maar de dolfijnen laten zich niet zien. Wel rennen er veel blije honden over het strand de zee in. Het lijkt wel of alle Schotten een trouwe viervoeter hebben. En dat snappen we: je kunt hier eindeloos met ze wandelen.
Ook Rosemarkie heeft watervallen. De Fairy Glen Falls zijn prima te combineren met een mooie wandeling door het bos, langs een beekje. De Schotten die we onderweg tegenkomen, groeten vriendelijk of maken een praatje. Net als wanneer je een pub binnenstapt en aan de bar gaat zitten: binnen mum van tijd heb je een opgewekt gesprek of een aantal leuke tips te pakken. Want de Schotten die wij spreken, zijn maar wat trots op hun regio en delen die liefde graag met bezoekers.

DRONKENLAPPEN EN VECHTERSBAZEN
Hoe meer we in noordelijke richting verder trekken langs de kust, hoe mooier en ruiger het wordt. De rit is hierdoor al een feestje op zich. We pauzeren bij Dunrobin Castle, een sprookjesachtig kasteel dat nog altijd bewoond is. Van de 189 kamers zijn de achttien grootste open voor publiek. We vergapen ons aan de eetzaal, de muziekkamer en de ontbijtkamer, allemaal ingericht met antiek meubilair en twijfelachtige jachttrofeeën. Onze volgende stop rijden we in eerste instantie glad voorbij. Er staat geen bordje en de smalle weg doet niet vermoeden dat er iets bijzonders te zien is. Dat is er wel degelijk: via de 330 treden van Whaligoe Steps kom je bij een oude haven, omringd door metershoge kliffen. De haven wordt allang niet meer gebruikt, maar tot begin vorige eeuw sjouwden vrouwen de trappen op en af, om de visvangst naar boven te brengen. Nu zie je er, naast een enkele wandelaar, vooral heel veel zeevogels die in de klifwanden hun nesten bouwen. Dit is een plek om even iets langer stil te blijven staan en het spectaculaire uitzicht in je op te nemen. In het nabijgelegen stadje Wick – ooit een rumoerige havenplaats vol dronkenlappen en vechtersbazen – warmen we onszelf op bij ­distilleerderij Old Pulteney. Hier maken ze al sinds 1826 single malt whisky. Na een tour vol leuke weetjes en uiteraard een slokje whisky om te proeven, vervolgen we onze rit over de kustweg tot aan John O’Groats, in het uiterste noorden van het Schotse vasteland. Het dorp dankt zijn naam aan de Nederlander Jan de Groot, die eind vijftiende eeuw de veerdienst naar de Orkney-eilanden runde. Hier lopen we door een zompig veld langs steile kliffen naar Duncansby Stacks: ­puntvormige, geërodeerde rotsformaties die ooit vastzaten aan de ­kustlijn maar nu uit het water steken. Met de zilte zeelucht in onze longen, de wind in ons haar en het geluid van golven die tegen de rotsen slaan, is het leven even precies zoals het moet zijn.•

Dit artikel is afkomstig uit LINDA.257 Schotland lees hier het hele magazine.

Roadtrip Corsica: ‘Na iedere bocht wacht weer een nieuw, spectaculair uitzicht’Lees ook