Het bijzondere huis van Chantal (51): 'Uit onze zitkuil met hoogpolig tapijt, wil je nooit meer weg’

NET DUDOK “Een plek met persoonlijkheid die we eigen konden maken: dat was onze wens toen we negen jaar geleden op huizenjacht gingen. Het jaar ervoor waren mijn man Ronald, de kinderen en ik terug­gekomen uit Amerika, waar we vijf jaar woonden voor Ronalds werk. Terug in Nederland moesten we ervoor zorgen dat de kinderen hun draai weer zouden vinden. We wilden een plek voor ze creëren waar ze nooit meer wilden vertrekken. Dit huis – gebouwd in 1932 in de stijl van architect Dudok, met grote rechthoekige ramen en lichtgele baksteen – voldoet daar precies aan.”
SLAAPKAMER MEVROUW “Toen we het kochten, zaten de authentieke deuren er nog in. We hebben het huis verbouwd met de gedachte dat het er nog steeds mocht uitzien zoals in de jaren dertig. Zo kreeg de open haard andere tegels uit dezelfde periode, we vonden ze bij Jan van IJken in Eemnes. De keuken was te gesloten en donker naar onze zin, dus die pakten we aan. Boven was het ruim, met één heel grote ­ouderslaapkamer, ‘Slaapkamer Meneer’ werd die in de oude papieren genoemd. Met een verbindende deur naar andere ruimtes, waaronder de kleinere ‘Slaapkamer Mevrouw’. Nou, dat moet een romantisch huwelijk zijn geweest. Wij braken het open en maakten er drie ruime kamers van.”
KNUS “De oorspronkelijke bewoners voegden de zitkuil later toe en die bleef, besloten we. We hebben hoogpolig tapijt gelegd, waardoor-ie nog gezelliger werd. Je wilt erin duiken en er nooit meer uit komen.”